18-05-12

Marcel Vervloesem is weer vrij 'onder voorwaarden'...

Marcel_nieuwsblad_001.jpgBrussel, 16 mei 2012 
 
Beste vrienden, 
 
Betreft: Marcel is vrij
 
Gisteren heeft Marcel's advocate gedurende een half uur voor de rechters van de Kamer van Inbeschuldigingstelling (KI) te Turnhout gepleit en daarna heeft Marcel, voor het eerst, zelf mogen spreken.
 
Nadien werd Marcel, na 5 maanden onterechte hechtenis, vrijgelaten. Omstreeks 18 uur was hij terug thuis. 
 
Gedurende de voorbije 5 maanden schreef de pers geen woord meer over Marcel's opsluiting maar, zoals het de gewoonte is geworden, werd het berichtje over Marcel's vrijlating gisteren omstreeks 16. uur door het persagentschap (staatsagentschap) Belga bekend gemaakt en door de kranten, zonder een woord van commentaar, gekopieerd en verder verspreid.

Het is diezelfde pers, en met name Het Nieuwsblad, die aan de basis lag van de maandenlange opsluiting van Marcel.  
Zoals zij in 1998 ten tijde van de internationale belangstelling voor de kinderpornozaak Zandvoort reeds heeft gedaan, publiceerde Het Nieuwsblad enkele maanden geleden een volledig gefantaseerd verhaal van een zekere V. die beweerde dat hij door Marcel Vervloesem werd aangerand.  
Volgens V. was Marcel's buurman 'medeplichtig' in deze zaak en was er een ook een 'gemaskerde man' bij betrokken.

De rechters van de Raadkamer te Turnhout die Marcel 11 jaar lang vervolgden en de kinderpornozaak Zandvoort doodzwegen, namen het gefantaseerde verhaal metéén ernstig. 

Zij hadden echter de pech dat het gerechtelijk onderzoek uitwees dat de verklaringen van V. tegenover Het Nieuwsblad en de politie, tegenstrijdig en onjuist waren. Bovendien stelde men vast dat V. ook in het verleden al mensen door middel van zelfverzonnen verhalen had aangeklaagd.

Het is om die reden dat het vonnis van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank Marcel vrijpleitte.

De rechters Van der Flaas en Jacobs van de Raadkamer te Turnhout schoven de resultaten van het gerechtelijk onderzoek en het vonnis echter van tafel.
Zij hielden ook geen rekening met de pleidooien van Marcel's advocaat en de ontlastende getuigenissen die, zonder verdere inzage, aan het dossier werden gevoegd.
Volgens Vander Flaas en Jacobs was Marcel 'schuldig' en diende hij 'wegens het gevaar voor recidivisme', in voorhechtenis te worden opgesloten.

Omdat zij van alle kanten kritiek ontvingen en er geen reden was om Marcel nog langer in voorhechtenis te laten zitten, toverden de voornoemde rechters een konijn uit hun magistratenhoed.  
Onder het voorwendsel dat er een psychiatrisch rapport diende opgesteld te worden 'om te weten in hoeverre V. geloofwaardig was' en doordat dit rapport maandenlang op zich liet wachten, kon Marcel opgesloten blijven.

Toen het rapport eindelijk klaar was en aan het dossier was gevoegd, bleek het om een vervalst rapport te gaan.  
V. werd immers voortdurend afgeschilderd als een 'voorbeeldige en brave jongen' die door Marcel werd aangerand terwijl er op de Turnhoutse Jeugdrechtbank een lijvig strafdossier over V. ligt.  
V. maakte zich namelijk schuldig aan talloze gewelddaden en werd door de Jeugdrechtbank zelfs bijgestaan in het betalen van schadeloosstellingen aan zijn slachtoffers.  
Maar volgens de psychologe die het rapport opmaakte, en die per vergissing het dossier van Marcel zelfs met een ander gerechtelijk dossier vermengde, was de aanranding een feit en had V. zijn verhaal 'enkel maar wat aangedikt'.  Op die manier maakte de psychologe, die een beëdigde ambtenaar is en in dienst van de Justitie werkt, zichzelf ongeloofwaardig.
 
Volgens het Belga-berichtje werd Marcel 'onder voorwaarden vrijgelaten'.  
Het Belga-berichtje waarin met geen woord over het maandenlange geknoei met het dossier werd gerept, is dus uiterst misleidend.  
Het Belga-berichtje doet tevens uitschijnen dat Marcel na zogenaamde 'nieuwe pedofiele feiten', onder voorwaarden in vrijheid werd gesteld.
Maar ook dat is misleidend omdat Marcel reeds twee jaar geleden, onder voorwaarden, in voorlopige vrijheid werd gesteld.
De opgelegde voorwaarden zijn, op zijn minst gezegd, merkwaardig te noemen.  Zo mag Marcel geen contact met de vzw Werkgroep Morkhoven opnemen; mag hij geen contact onderhouden met de Vlaamse acteur Jo Reymen (geen lid van de Werkgroep); heeft hij een spreekverbod met de pers (die hem, zoals nu weer is gebleken, verder door het slijk mag sleuren); mag hij niet meewerken aan verenigingen die kindermisbruiken bestrijden; heeft hij een reisverbod om te verhinderen dat hij zou deelnemen aan internationale kongressen enz.
 
Justitieminister Turtelboom (Open VLD, Vlaamse liberalen) werd maandenlang over de schandalige opsluiting en alles wat er in de gevangenis van Turnhout gebeurde, geinformeerd. 
Maar haar dienst reageerde, bij wijze van provocatie, enkel met een nietszeggend antwoord op de klacht van de vzw Werkgroep Morkhoven inzake de diefstal van pamfletten en materiaal tijdens een recente aktie voor het ministerie van justitie te Brussel, alwaar Turtelboom's kabinet is gehuisvest.
 
Ook op de wekenlange aangifte van het achterhouden van de brieven aan Marcel (dochter, kleindochter, vrienden, Nederlandse klokkenluiders, Franse aktievoerders,) aan de Minister, kwam er geen enkele reaktie terwijl dit een schending was van de basiswet en de rechten van de gevangenen.
Men kan zich afvragen waarom zij niet aan Marcel worden gegeven.

Zoals men weet, lieten de Minister en haar diensten zelfs toe dat Marcel gedurende een week lang bij een geesteszieke werd opgesloten waarna hij wegens infecties en hartproblemen op de spoedafdeling van het Sint Elizabethziekenhuis te Turnhout belandde, alwaar hij gedurende 5 dagen lang aan het ziekenbed werd vastgeketend. 
Turtelboom beschouwt de mensen die in voorhechtenis zitten, dus als veroordeelden die een straf uitzitten en op de meest onmenswaardige manier mogen behandeld worden.
 
Minister Turtelboom was ook op de hoogte van de verdwijning van V's GSM uit het gerechtelijk dossier.  
Zoals men weet, bevond er zich een collage van bij Marcel thuis opgenomen gesprekken op de GSM van V. die moest aantonen dat Marcel 'schuldig' was. Nadat het gerechtelijk onderzoek uitwees dat V. over zijn verklaringen gelogen had, besloten de voornoemde rechters om de GSM terug aan V. te geven zodat het voor Marcel ontlastende bewijsmateriaal daarmee vernietigd werd.

Het feit dat Turtelboom dit alles toeliet en op de hoogte was van het feit dat er, onder de voornoemde rechters, in het verleden reeds ontlastende documenten en getuigenissen uit Marcel's strafdossier verdwenen, zoals de Hoge Raad voor de Justitie destijds vaststelde, roept ernstige vragen op over de Minister.  Liet zij al deze zaken toe en was zij bereid om haar eigen geloofwaardigheid te laten ondermijnen omdat zij de Turnhoutse procureur Jan Poels tot kabinetschef benoemde ?
 
Er is nog een andere zaak.
Enkele maanden geleden zond de Werkgroep Morkhoven belangrijke documenten uit de kinderpornozaak Zandvoort naar Minister Turtelboom.  De gegevens in de documenten hielden direct verband met de misbruiken en verkrachtingen in de Amsterdamse kinderkribben.  
Turtelboom wenste echter niet te reageren op het verzoek van de Werkgroep om deze informatie aan haar Nederlandse collega over te laten maken.
 
Enkele dagen geleden nam ik contact op met het Federaal parket te Brussel over de talrijke onregelmatigheden bij het parket van Turnhout.  
Het Federaal parket antwoordde eerst met de korte mededeling dat 'uit de email niet bleek of deze werkelijk van mij afkomstig was'.   Daarop zond ik het Federaal parket meer informatie over het geknoei met het psychiatrische rapport.  Ik vroeg om te laten onderzoeken of de psychologe die het rapport opmaakte, geen valsheid in geschrifte pleegde met de bedoeling om Marcel verder van 'aanranding' te beschuldigen.  Het Federaal parket antwoordde mij daarop dat zij mijn schrijven aan de Antwerpse Procureur-generaal had doorgezonden en maande mij aan om mijn brieven aan hem te richten.

Misschien nog een laatste woord over de gevangenis van Turnhout waar Marcel gedurende 5 maanden in voorhechtenis zat.
In deze gevangenis is er maar plaats voor 120 gedetineerden.
Momenteel zijn er echter 210 gedetineerden opgesloten zodat een deel van de gevangenen er op matrassen op de grond moet slapen.
Minister Turtelboom die een 'magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid' predikt, zegt dat zij de 'overbevolking in de gevangenissen wil aanpakken'.
Ik heb echter mijn twijfels bij het gevangenisbeleid van de Justitieminister.
In België zijn er namelijk reeds 11.200 gevangenen.
Door steeds nieuwe cellen te bouwen en mensen zoals Marcel die kanker-, nier-, hart- en diabetespatiënt is, langdurig in voorhechtenis te laten zitten, gaat men de 'overbevolking' in de gevangenissen niet oplossen.
 
Ik hou jullie verder op de hoogte.
 
BEDANKT VOOR JULLIE STEUN !

Jan Boeykens, voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

15-05-12

Wantoestanden Turnhout: Brief aan Federaal parket

Justice.symbol.jpgGeachte Heer,
 
Betreft: de onregelmatigheden bij het paket te Turnhout - Marcel Vervloesem
 

Alhoewel u mij schrijft dat er 'geen zekerheid is dat de niet-ondertekende mail verzonden wordt vanuit het e-mailadres werkgroepmorkhoven@gmail.com en dat daarom geen gevolg zal worden verleend aan de e-mail', wens ik u toch verder in te lichten over de onregelmatigheden bij het parket van Turnhout zodat men de gepaste maatregelen kan nemen. 

Morgen komt de zaak van de heer Vervloesem voor de K.I. te Turnhout.
 
De brieven van Vervloesem's dochter, kleindochter, de mensen die van kleinsaf aan bij hem opgroeiden en van vrienden, worden reeds wekenlang achtergehouden door de Justitie, wat in strijd is met de basiswet en de rechten van de gevangenen.
Foto's en tekeningen van zijn dochter blijken te zijn verdwenen.
 
Inge Delissen, woordvoerdster van het Turnhoutse parket, treedt reeds maandenlang op in een rapnummertje van Vervloesem's aanklager Dimitri V. op YouTube, wat toch bepaalde vragen oproept.
 
Uit het dossier van de heer Vervloesem verdween een GSM met opgenomen gesprekken van Dimitri V. die moesten aantonen dat de heer Vervloesem hem aangerand had.
De reden van deze verdwijning is duidelijk. 
Het gerechtelijke onderzoek wees immers uit dat V.' verklaringen over de opgenomen gesprekken tegenstrijdig en onjuist waren.  Doordat de GSM met de gsprekken door de rechters  van de Raadkamer te Turnhout, aan V. werd teruggegeven, werd een deel van het ontlastende bewijsmateriaal vernietigd.
In het verleden verdwenen ook al ontlastende documenten uit Vervloesem's strafdossier, zoals de Hoge Raad voor de Justitie destijds vaststelde. Het proces werd toen geleid door de rechters die momenteel ook in de Raadkamer van Turnhout zetelen en over de verdere aanhouding van de heer Vervloesem beslissen.
 
De rechters van de Raadkamer te Turnhout hielden nooit rekening met de resultaten van het gerechtelijke onderzoek en het vonnis van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank die de heer Vervloesem vrijpleitten.  Ook met de besluiten en de overtuigingsstukken van Vervloesem's advocaat hielden de rechters geen rekening. De ontlastende getuigenissen werden tevens genegeerd en de rechters die onpartijdig dienen te zijn, verklaren (zoals dit in  het verleden ook reeds het geval was) de heer Vervloesem opnieuw 'schuldig'.  
Alleen de verklaringen van Dimitri V. worden weerhouden terwijl het gerechtelijke onderzoek uitwees dat deze onjuist en tegenstrijdig zijn. Dat is een schending van de rechten van de verdediging en een schending van het principe dat iemand onschuldig blijft zolang zijn schuld niet is bewezen.
 
Omdat de rechters verveeld zaten met de resultaten van het gerechtelijke onderzoek en het vonnis van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank, gaven zij (zoals zij in het verleden ook deden), een experte de opdracht om een psychiatrisch rapport op te maken over V. dat zogenaamd moet uitwijzen 'in hoeverre hij geloofwaardig' is.
 
Pas na vier maanden was dit rapport klaar en daarna duurde het nog drie weken vooraléér het aan het dossier werd gevoegd. Op die manier wisten de voornoemde rechters de voorlopige aanhouding van de heer Vervloesem steeds opnieuw te verlengen.  
 
De heer Vervloesem zit door deze technische ingreep, reeds vijf maanden ten onrechte in voorhechtenis in de gevangenis van Turnhout die zo overbezet is dat gevangenen er wegens plaatsgebrek op matrassen op de grond moeten slapen.  
 
De gezondheidstoestand van de heer Vervloesem die kanker-, nier-, hart- en diabetespatiënt is, en een 50-tal keren met spoed in het ziekenhuis werd opgenomen, is kritiek te noemen.  Door de langdurige opsluiting in de gevangenis van Turnhout, liep hij infecties op.  En een paar weken geleden werd hij wegens ernstige hartproblemen, met spoed in het Sint-Elisabeth ziekenhuis te Turnhout opgenomen. 
Hij verbleef daar gedurende vijf dagen op de Dienst Intensieve Zorgen en werd aan zijn bed vastgeketend terwijl hij enkel in voorlopige hechtenis zit en het gerechtelijke onderzoek zijn onschuld aantoonde (terwijl het vonnis van de Antwerpse strafrechtbank hem vrijpleitte).
 
Het psychologisch (of psychiatrisch) rapport dat de Turnhoutse psychologe mevrouw T. van V. opstelde, werd nu eindelijk aan het dossier gevoegd maar uit de eerste lezing blijkt dat het rapport enkel bedoeld is om V. een schijn van geloofwaardigheid te geven en hem in zijn beschuldiging van de heer Vervloesem te ondersteunen.  
Zoals de voornoemde rechters houdt zij geen rekening met de resultaten van het gerechtelijke onderzoek, de ontlastende getuigenissen, de besluiten van Vervloesem's advocate en het vonnis van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank.
Opvallend is dat er in het rapport zelfs namen voorkomen die afkomstig zijn van een ander gerechtelijk dossier, wat erop wijst dat mevrouw T. bepaalde stukken uit haar dossier gewoon gekopieerd heeft uit een ander dossier dat zij voor de Turnhoutse Justitie opmaakte.  Daardoor ziijn de twee verschillende dossiers met elkaar vermengd geraakt.
Mevrouw T. gaat er, zoals de voornoemde rechters en zonder rekening te houden met de resultaten van het gerechtelijke onderzoek, van uit dat Dimitri V. 'aangerand' werd en de heer Vervloesem 'schuldig' is.  Zij heeft niets waarop zij zich kan baseren.  
Het betreft hier dus een soort persoonlijke geloofsovertuiging van de psychologe.
Volgens mevrouw T. werd Dimitri V. 'zonder twijfel aangerand'.  De rest van zijn verhaal (de aanwezigheid van een 'gemaskerde man', de 'buurman van de heer Vervloesem die zich medeplichtig maakte', de 'ontvoering en verkrachting van een meisje in een kamionet richting Tilburg',) 'verzon hij enkel maar om zijn verhaal aan te dikken', aldus de psychologe.
Zij beschrijft V. als een 'voorbeeldige en brave jongen' maar deed blijkbaar niet eens de moeite om het gerechtelijke dossier in te kijken.  
De onderzoeksrechter liet namelijk enkele PV.'s aan het dossier toevoegen die niet overéénkomen met het beeld van de 'voorbeeldige en brave jongen'.  
In het dossier bevindt ondermeer een reeks kopies van de sms-berichtjes met bedreigingen die Dimitri V. 's nachts naar Vervloesem's kleindochter stuurde.  
Verder zijn er in het dossier PV's van vroegere klachten die Dimitri V. heeft verzonnen en waarvan een aantal mensen het slachtoffer werden.  
Het gerechtelijke dossier verwijst ook naar de talrijke beslissingen van de Jeugdrechtbank van Turnhout. Daarin wordt ondermeer gewag gemaakt van het feit dat Dimitri V. een schoolkameraad in zulke mate toetakelde dat deze hiervoor een psychologische behandeling nodig had.  
Dimitri V. blijkt wegens gewelddadigheden van de school te zijn gegooid en er werd overwogen om hem naar een speciale school in Kasterlee te zenden.  
 
Mevrouw T. zegt ook niets over de Dienst Slachtofferhulp van het gerecht van Turnhout die Dimitri V. bijstond in het betalen van  schadevergoeding aan zijn slachtoffers.  
 
Ook over de wekelijkse gewelddadigheden van Dimitri V. bij zijn moeder thuis waarvoor de politie voortdurend moest worden opgeroepen, wordt er geen woord gezegd.  14 dagen geleden werd Dimitri V. nog opnieuw door de politie verhoord. 
 
Men kan zich dus afvragen in hoeverre de experte die op 'eer en geweten' verslagen voor de Turnhoutse Justitie moet opmaken, zelf wel geloofwaardig is.
En eigenlijk zou er onderzocht moeten worden of mevrouw T. zich niet schuldig maakt aan valsheid en geschrifte. 
Moeten haar rapporten soms dienen om criminelen die  worden gebruikt om bepaalde mensen aan te klagen, geloofwaardig te maken ?
 
Hoogachtend, 
 
Jan Boeykens
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis 
 
---

van: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven@gmail.com

aan: parquet.federal@just.fgov.be, Fm_ Infojust Functional_mailbox info.just.fgov.be (justitieminister Turtelboom)

bcc: hofvanberoep.gent.just.fgov.be, justitiehuis.antwerpen.just.fgov.be, justitiehuis.brugge.just.fgov.be, leo.vantichelt.health.fgov.be, medex.health.fgov.be, michel.verhulst@health.fgov.be, alin.follon..health.fgov.be, libert.vandenbempt..health.fgov.be, Etienne.derdelinckx..just.fgov.be, marie.berkvens...just.fgov.be, dekamer.be, federaal.parket.just.fgov.be, hoofdredactie.demorgen.be, Sabien Battheu (Open VLD), kleintje.stelling.nl, Jos Vandervelpen (Liga voor mensenrechten Vla), Liga Voor Mensenrechten, Luk Vervaet, dagziekenhuis.azbrugge.be, Advocatenkantoor Elfri De Neve, guy.verhofstadt.europarl.europa.eu,

datum: 15 mei 2012 04:05

onderwerp: Re: RE : Onregelmatigheden bij het parket van Turnhout blijven aanhouden