27-08-12

Ten dienste van politici: Marsen voor de hervorming van Justitie

PHOTONEWS_10380981-003.jpg

Brussel, 26.8.2012 - Er is een opvallende gelijkenis tussen de Witte Mars die op die op 20 oktober 1996 in Brussel plaats had nadat de zaak Dutroux losbarstte (arrestatie) en de manifestatie van 19.8.2012 tegen de vrijlating van Michelle Martin en voor de 'hervorming van justitie' te Brussel.

Bij de Witte Mars trokken meer dan 300.000 Belgen door de straten van Brussel om hulde te brengen aan alle verdwenen en vermoorde kinderen en op te komen voor een hervorming van justitie.
Vooraan in de mars liepen de ouders van Julie Lejeune en Melissa Russo, de vermoorde kinderen in de zaak Dutroux,  
De Belgische regering kwam in spoedvergadering bijéén, liet de ouders op het Koninklijk Paleis ontvangen, richtte met enkele ouders het Europees Centrum voor sexueel misbruikte en verdwenen kinderen op (Child Focus) en wist de bevolking te sussen met enkele structurele hervormingen. 
 
Op 19 augustus 2012 werd er in Brussel een optocht voor een 'snelle hervorming van justitie' en tegen de vrijlating van Michelle Martin geörganiseerd waartoe boegbeeld Jean-Denis Lejeune had opgeroepen.
Na de manifestatie hadden Jean-Denis Lejeune en Paul Marchal, de vaders van An en Julie, een ontmoeting met minister van Justitie Annemie Turtelboom.  
"Ik heb een positief gevoel, ik denk dat ze eerlijk is en iets zal veranderen", zei Paul Marchal na de ontmoeting met de justitieminister. "Ze heeft ons de gelegenheid geboden uit te leggen wat wij als slachtoffers willen, en beloofd dat ze de wet zal veranderen."
Op  23.8.2012 werd Lejeune door Vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH) ontvangen.
Op 24.8.2012 werden Jean-Denis Lejeune en Paul Marchal in de Lambermont ontvangen door eerste minister Elio di Rupo.
 
Er was opnieuw zeer veel media-aandacht voor de manifestatie waarvoor 5.000 mensen kwamen opdagen (sommige kranten spreken over hoogstens 1.000).  En de manifestatie was ongetwijfeld een goede zaak voor  minister Turtelboom en Lejeune die inmiddels als adviseur op het kabinet van staatssecretaris Mechior Wathelet (cdH) werkt.
Ook de cdH zal ongetwijfeld profiteren van het feit dat Lejeune de cdH-lijst in Flémalle duwt.
 
Jean-Denis Lejeune kwam enkele weken geleden plots in het nieuws nadat kamerlid Laurent Louis een lijst met pedofielen in handen kreeg gespeeld en opnieuw vragen stelde over het autopsierapport van de in de zaak Dutroux vermoorde meisjes Julie en Melissa.
Lejeune diende prompt klacht in tegen Louis.
De fractie Ecolo-Groen in het federaal parlement pleitte voor een cordon sanitaire rond Laurent Louis.
Minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (cdH) zei te 'zullen onderzoeken' hoe ze de parlementaire onschendbaarheid van Louis kon opheffen.  “Dit bereikt de grenzen van het verachtelijke. Ik kreeg de tranen in de ogen toen ik Jean-Denis Lejeune aan de lijn had,” aldus Milquet.
Ook justitieminister Turtelboom (VLD) eiste dat de Justitie zou optreden en deelde mede dat zij 'gebruikmakend van haar injunctierecht, de blog van Louis had laten afsluiten'.
 
Toen Louis zich de volgende dag opmaakte om tijdens het vragenuurtje minister van Justitie Annemie Turtelboom aan de tand te voelen over de vreemde toestanden in de Belgische gevangenissen, stonden de overige Kamerleden (op vier na) recht en verlieten ze de plenaire vergadering.
Kamervoorzitter Flahaut had het over een 'trieste dag voor de democratie'.
Laurent Louis werd door de onderzoeksrechter vervolgens in beschuldiging gesteld van het 'achterhouden van stukken uit het dossier-Dutroux' en 'voor de 'verspreiding van teksten die de identiteit onthullen van het slachtoffer' (de naam van een gekend slachtoffer van de Dutroux-affaire).
De Brussels onderzoeksrechter Olivier Anciaux gaf zelfs de opdracht tot een psychiatrisch deskundigenonderzoek van het kamerlid.
Een week lang werd Louis Michel door middel van een mediacampagne door het slijk gesleurd.
Men heeft het dikwijls over een 'verkiezingsmarathon' maar in dit geval was er sprake van een echte sprint.
 
Waarom wordt Jean-Marie Lejeune vandaag als een soort politieke volksheld opgevoerd die door alle politici en politieke partijen ondersteund wordt terwijl er toch heel wat vragen onbeäntwoord zijn gebleven in de zaak Dutroux en er van de beloofde 'hervormingen' van de justitie maar weinig is huis kwam ?  Waarom laten de ouders van de vermoorde en verdwenen kinderen zich zo gemakkelijk sussen door de beloften van politici ?
 
Foto: Jean-Denis Lejeune (en de weggeveegde Joëlle Milquet)

De commentaren zijn gesloten.