28-02-12

Sophie De Wit ondervraagt minister Turtelboom in de Kamer...

sophie de wit.jpg15 februari 2012

Een fragment van 15 december 2011: de allereerste plenaire vraag voor kersvers minister van Justitie Annemie Turtelboom wordt gesteld door onze Sophie De Wit. De vraag handelt over het COIV, het orgaan dat alle verbeurdverklaarde goederen moet beheren: van auto's tot diamanten en cash geld. Het COIV wordt echter zeer amateuristisch gerund.

http://aartselaar.n-va.be/video/sophie-de-wit-ondervraagt...

Aktievoerders bestolen tijdens aktie voor het ministerie van justitie...

Turtelboom.jpgAkties Werkgroep Morkhoven: Diefstal voor het ministerie van justitie te Brussel


Brussel, 28.2.2012 - Gisteren verdween onze brieventas bij onze aktie voor het ministerie van justitie te Brussel alwaar het kabinet van justitieminister Turtelboom gehuisvest is.  In de brieventas bevinden zich 400 pamfletten, persoonlijke documenten, internetgegevens (waaronder de code voor onze skynetblogs), brieven van Marcel Vervloesem, briefpapier, een reeks postzegels voor Marcel Vervloesem, een dagboek met alle genoteerde gesprekken van de voorbije maanden (en zelfs jaren), een GSM en een fotoapparaat. 
Het is op die manier dat onze aktie voor het ministerie met de Open Brief aan minister Turtelboom van 26.2.2012, vroegtijdig moest afgebroken worden. 
 
Op het ministerie van justitie waar men onze pamfletten had ontvangen, beweerde men dat men 'gezien had hoe twee Noord-afrikaanse jongeren de brieventas meenamen'. Maar wij hechten weinig geloof aan dit verhaal en vermoeden dat het ministerie zelf bij deze verdwijning betrokken is.  Zeker nu we vandaag van de 'security service' van het ministerie vernomen hebben dat de bewakingscamera's rondom het ministerie  'niet werkten' en er dus ook geen beelden te zijn.  Volgens de security service kunnen de beelden, 'gelet op de privacy, ook door niemand gezien worden' en stond de brieventas 'te dicht bij de camera om gefilmd te worden'.  Maar die uitleg klopt niet want de zoon van de concierge vertelde ons gisteren dat hij de dieven 'aan de nabijgelegen metro gezien had' waardoor zij ook de bewakingscamera's vooraan het gebouw zijn moeten passeren.  Ze zouden hem zelfs 'gevolgd hebben' en 'via de zij-ingang getracht hebben om in het ministerie te geraken'.  Er zijn dus voldoende beelden van de zogenaamde Noord-afrikanen gemaakt.   De zoon van de concierge wist ons ook precies te zeggen voor welk raam van het ministerie (waarachter er reeds licht brandde), onze brievenbus stond en zei verder dat hij ' er niet zeker van was dat de Noord-afrikanen (indien zij bestaan), de brieventas hadden meegenomen'.
 
Enkele jaren geleden gebeurde er iets soortgelijks tijdens een aktie voor de gevangenis van Brugge waar aktievoerder Marcel Vervloesem toen opgesloten, geisoleerd en gefolterd werd.  Bij deze aktie verdween ook onze brieventas met daarin de pamfletten en het fotoapparaat dat gebruikt werd om de akties te fotograferen.   Gelukkig hadden enkele mensen van de Werkgroep Morkhoven opgemerkt dat een kleine auto met gevangenispersoneel was langsgereden en men de handtas had meegenomen.  Het gevangenispersoneel ontkende eerst bij de verdwijning betrokken te zijn maar omdat we gezien hadden dat de brieventas door hen was meegenomen en omdat we hiervan aangifte dreigden te doen, werd de brieventas na een intern contact met de gevangenisdirecteur, teruggegeven.  
 
We stapten gisteren met een klacht naar de politie maar ontvingen, merkwaardig genoeg, enkel een administratief papier dat ondertekend was door de verbaliserende inspecteur.  In het document was geen spoor van onze verklaring of over een diefstal weer te vinden.   De vzw Werkgroep Morkhoven is dus verplicht om een nieuwe klacht in te dienen waarbij er rekening wordt gehouden met al alle  gegevens.  Dat zal vanzelfsprekend niet leiden tot de teruggave van de brieventas indien het ministerie van justitie ze inderdaad op een wel zeer bijzondere manier in beslag nam.  De kabinetschef van minister Turtelboom is namelijk procureur Jan Poels die, voor zijn benoeming, werkzaam was te Turnhout.
 
Onze akties rond de kinderpornozaak Zandvoort en de onterechte opsluiting van Marcel Vervloesem in opdracht van de Turnhoutse rechters die hem 11 jaar lang vervolgd hebben om de kinderponozaak Zandvoort  dood te zwijgen, zullen zonder onderbreking worden verdergezet, zoals we gisteren aan de verbaliserende inspecteur hebben medegedeeld.
 
Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven
----

Hierbij volgt een exemplaar van de gestolen pamfletten:

Kindermisbruiken: Open Brief aan minister van justitie Annemie Turtelboom
 
Brussel, 26.2.2012
 
Geachte Mevrouw Turtelboom,
 
Betreft: justitiebeleid
 
 Ik heb U reeds enkele keren gemaild in verband met Marcel Vervloesem die nu al een maand lang is opgesloten in de gevangenis van Turnhout en tengevolge van een vonnis van de raadkamer van Turnhout nog minstens een maand zal opgesloten blijven terwijl hij reeds 2 jaar lang de voorwaarden van zijn voorlopige invrijheidsstelling correct heeft nageleefd, wat toch ook één van de elementen is van uw zogenoemd herklasseringsbeleid teneinde een oplossing te vinden voor het probleem van de overbevolkte gevangenissen in België.
 De Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank stelde zopas in haar vonnis dat er geen reden was om aan te nemen dat Marcel Vervloesem schuldig was.  Zij baseerde zich daarvoor op de resultaten van het gerechtelijk onderzoek en niet op de talrijke gezegdes in tabloids zoals Het Nieuwsblad.
 Maar, zoals gezegd, stelde de raadkamer van Turnhout in haar vonnis dat Marcel Vervloesem nog een maand lang moet opgesloten blijven.  Zij motiveerde haar beslissing met de woorden dat zij door middel van een psychiatrisch onderzoek van de aanklager (die momenteel vastzit in de gesloten jeugdinstelling te Mol) 'wil uitzoeken in hoeverre deze geloofwaardig is'.  Zoals de talrijke gezegdes en beweringen in de tabloids heeft de 'geloofwaardigheid' van iets of iemand echter niets met zogenoemde feiten te maken en kan dit geen reden zijn om iemand langdurig in de gevangenis op te sluiten.                              
 U spreekt over een 'onpartijdige rechtsspraak' maar de rechters Jacobs en Vander Flaas van de Turnhoutse raadkamer, zijn toevallig ook de rechters die gedurende 11 jaar lang het anti-Vervloesem-proces hebben gevoerd waarbij al de ontlastende documenten en verklaringen uit het strafdossier van Marcel Vervloesem verdwenen, zoals de Hoge Raad voor de Justitie enkele dagen voor de definitieve veroordeling van Marcel Vervloesem door het hof van beroep te Antwerpen, schriftelijk moest toegeven.  
De voornoemde rechters die zich vooral toelegden op het criminaliseren van Marcel Vervloesem, maakten ook geen werk van hun onderzoek betreffende de kinderpornozaak Zandvoort en de 30 processen-verbaal van zedenfeiten met jongetjes die er over Marcel Vervloesem's halfbroer V. bestaan.   V. die intussen op velerlei wijzen politiek benoemd werd, was de eerste persoon die met zijn gezegdes over zogenaamd 'sexueel misbruik' in zijn jeugdjaren, naar Het Nieuwsblad stapte en de reporters van VTM, Het Laatste Nieuws en de Gazet van Antwerpen contacteerde.
 Als ik het goed begrepen heb, bestaan er thans twee tegensprekelijke vonnissen in de zaak Vervloesem maar het vonnis van de Turnhoutse raadkamer blijkt in deze meer te wegen dan het vonnis van de strafuitvoeringsrechtbank te Antwerpen alhoewel de rechters van de Turnhoutse raadkamer niet onmiddelijk blijken te beäntwoorden aan uw pleidooi voor een 'magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid'.  En ik vind niet dat U zich mag laten beïnvloeden door het feit dat uw kabinetschef, voor zijn politieke benoeming, als procureur te Turnhout werkzaam was.
 Mag ik U erop wijzen dat Marcel Vervloesem kankerpatiënt, hartpatiënt, nierpatiënt en suikerzieke is (in die graad dat hij halfblind is) ?
Dergelijke mensen horen niet in uw overbevolkte gevangenissen thuis, zeker niet nu het gerechtelijk onderzoek heeft aangetoond dat er geen enkel element bestaat waaruit zijn schuld blijkt.  
 In de hoop dat U rekening houdt met uw pleidooi voor een 'magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid' en met bepaalde rechtsprincipes zoals het vermoeden van onschuld, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,
 
Hoogachtend,
 
Jan Boeykens, Voorzitter Werkgroep Morkhoven
 
Verantwoordelijke Uitgever: Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis
 
(Werkgroep Morkhoven is weer te vinden op Facebook of via Google onder 'Werkgroep Morkhoven' en 'kinderpornozaak Zandvoort')
---
Vandaag kregen we geen toegang meer tot Facebook.  Ook de skynetblog 'slachtoffers Justitie' wordt even geblokkeerd.  De codes voor de toegang tot Facebook en Skynet bevinden zich in de gestolen brieventas.

Facebook - This content is currently unavailable

The page you requested cannot be displayed at the moment. It may be temporarily unavailable, the link you clicked on may have expired, or you may not have permission to view this page.

 

25-02-12

Oppositie in Kamer wil ontslag 'blunderende rechters'

injustice.jpg










23 september 2009 

De oppositiepartijen SP, PVV en Rita Verdonk eisen dat rechters die grove fouten maken sneller ontslag krijgen. Zij betoogden dat nadat het gerechtshof in Arnhem de gewelddadige vrouwenhandelaar Saban Baran een week verlof gaf en vervolgens vluchtte.

 

Dat bleek woensdag tijdens het debat in de Tweede Kamer over het vluchten van vrouwenhandelaar Saban Baran.

Niet functioneren
‘We moeten voorkomen dat blunderende rechters blijven zitten. Als je niet functioneert, dan vlieg je eruit'', zei Tweede Kamerlid Verdonk woensdag in een debat met minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin (CDA).

CDA, PvdA, VVD en GroenLinks wezen erop dat rechters al ontslagen kunnen worden, maar dat het parlement zich niet moet bemoeien met besluiten van individuele rechters. Volgens de partijen moet het aan de onafhankelijke rechtspraak zelf worden overgelaten of een rechter kan aanblijven.

Gevangenisdirecteuren
Ook Hirsch Ballin waarschuwde dat de politiek zich niet boven de rechterlijke macht moet stellen.

In hetzelfde debat stelde Hirsch Ballin dat hij schorsing van een voorlopige hechtenis wil overlaten aan gevangenisdirecteuren. Nu beslissen nog rechters over een zo een verlofverzoek.

Motie van wantrouwen
Voor de PVV was dat niet voldoende. Zij eisten het opstappen van Hirsch Ballin vanwege de blunders die zijn gemaakt waardoor vrouwenhandelaar Saban Baran kon ontsnappen.

PVV-Tweede Kamerlid Raymond de Roon noemde het optreden van de minister tijdens het debat 'zwak'. Volgens de PVV'er is de minister verantwoordelijk voor het geblunder dat leidde to de ontsnapping.

'De minister heeft niet voorkomen dat dit soort mega-blunders konden gebeuren in deze mega-zaak,' zei De Roon.

De VVD die het het debat aanvroeg, vond het opstappen van Hirsch Ballin niet nodig. Zij waren tevreden met de door de minister aangkondigde maatregelen.

Hoon
De motie van wantrouwen van de PVV leidde tot hoon van de andere Kamerfracties.

Volgens ChristenUnie-Kamerlid Ed Anker heeft de PVV moties van wantrouwen klaar liggen op hun kopieerapparaat waar op de stippellijn de naam van de minister kan worden ingevuld. 'Ik vind het niet geloofwaardig als er twee moties van wantrouwen worden ingediend in één week, in plaats van na te denken over oplossingen dient u moties van wantrouwen in.'

Niet laten overhalen
Hirsch Ballin gaf woensdag in het debat toe dat het Openbaar Ministerie (OM) zich niet had moeten laten overhalen om de gewelddadige vrouwenhandelaar Saban Baran met verlof te laten gaan.

Baran keerde niet terug van een verlof om zijn pasgeboren kind te bezoeken. ‘Ik onderken dat het OM niet helemaal vastberaden was, dat het ruimte heeft gelaten voor een korte onderbreking van de voorlopige hechtenis,’ zei de bewindsman tegen de Tweede Kamer.

Tip over vlucht
Hij benadrukte echter dat het OM nooit heeft ingestemd met het verlof van een week, dat het gerechtshof uiteindelijk verleende.

Justitie heeft Baran tijdens zijn verlof opgepakt, na een tip dat hij een vlucht voorbereidde. Dat het gerechtshof hem desondanks opnieuw liet gaan, noemt Hirsch Ballin ‘een cruciaal moment’. Hij constateerde dat het hof niet heeft geluisterd naar de waarschuwing dat Baran zou vluchten.

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Politiek/246619/Opposit...

 

Bepaalde rechters horen in de gevangenis thuis...

 

 Yves Liégeois blunderende-onderzoeksrechters-nu-zelf-voor-rechter-id2654208-460x0.jpgIn het onderstaande artikel van Gazet van Antwerpen wordt over 'blunderende rechters' gesproken.

Maar als men doelbewust alle ontlastende stukken en getuigenissen uit een strafdossier laat verdwijnen zoals dat het geval was in de zaak Vervloesem te Turnhout, dan is er van 'blunderen' geen sprake meer.  

Een gewone burger zou voor dergelijke misdaden direct achter de tralies belanden terwijl de rechters die hiervoor verantwoordelijk zijn, thans in de Turnhoutse Raadkamer zetelen en beslisten dat Marcel Vervloesem nog 1 maand moet vastzitten.  

Zij motiveerden hun beslissing met de woorden dat ze 'door middel van een psychiatrisch onderzoek willen uitzoeken in hoeverre de aanklager geloofwaardig is'.  

Vooraléér dergelijke rechters op te sluiten, zou men ze misschien best zelf eerst aan een psychiatrisch onderzoek onderwerpen...

-----------------------------------------------

'Blunderende onderzoeksrechters nu zelf voor rechter'

De Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois daagt drie onderzoeksrechters voor het hof van beroep. De uitzonderlijke vervolging komt er nadat het drietal knoeide met handtekeningen. Elf drugscriminelen gingen daardoor vrijuit, schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad.

Het Antwerpse parket-generaal startte in december al een onderzoek naar mogelijke schriftvervalsing tegen drie onderzoeksrechters. Het gaat om de titularis van het drugsdossier, Christel Cloostermans, en twee collega's die haar een poos vervingen: Luc Versteylen en Jean-Louis Bogaerts. Het drietal wordt nu ook effectief gedagvaard door procureur-generaal Liégeois.

Alles is begonnen bij het klissen van een elfkoppige drugsbende in november 2011. Bij hun verschijning voor de raadkamer ontdekte een advocaat dat het bevel tot telefoontap tijdens het onderzoek niet door de onderzoeksrechter was getekend. Het sein voor de onderzoeksrechters om een proces-verbaal op te stellen, waarin verklaard werd dat het niet-ondertekende exemplaar uit het dossier verwijderd werd en vervangen door een ondertekend exemplaar. Dat leek een kleine en subtiele rechtzetting na een administratieve vergetelheid. Het Antwerpse parket-generaal kon er echter niet om lachen. Alle telefoontaps werden nietig verklaard en de daders mochten tot hun eigen verbazing naar huis.

http://www.gva.be/antwerpen/blunderende-onderzoeksrechter... 

PS. Toen we dit artikel wilden publiceerden, flipte onze computer plotseling uit.

 

Kindermisbruiken dichtgedekt: Het Nieuwsblad

het-nieuwsblad.1261164009.jpgWe vonden een afbrekend artikeltje over Regina Louf in de Vlaamse tabloid Het Nieuwsblad van 10 oktober 2002.

Het was ook toevallig Het Nieuwsblad dat een vrij belangrijke rol speelde in de mediacampagne tegen Marcel Vervloesem en het dichtdekken van de kinderpornozaak Zandvoort.

Vlak nadat de internationale pers naar het dorpje Morkhoven afzakte om er verslag uit te brengen over de kinderpornozaak Zandvoort, verscheen er in Het Nieuwsblad een zogezegd interview met Victor Vervloesem waarin deze beweerde in 'vroegere jaren door zijn halfbroer Marcel (waarmee hij samen nog een wijkvereniging oprichtte) 'sexueel misbruikt' te zijn.

Nadien organiseerde Victor Vervloesem die volslagen onbekend was maar wel politieke ambities bezat, een rechtstreekse uitzending met VTM waarbij zijn vrienden allen voor het oog van de camera verklaarden dat ze 'in het verleden sexueel misbruikt werden door Marcel Vervloesem'.

Na nog een afspraakje te hebben gemaakt met Marc Helsen van Het Nieuwsblad en enkele journalisten van Het Laatste Nieuws en de Gazet van Antwerpen ten zijnen huize, stapte Victor Vervloesem met zijn vrienden naar de politie om klacht neer te leggen tegen Marcel Vervloesem.

Het is op deze manier en door middel van het 11-jaar durende media-proces tegen Marcel Vervloesem dat de kinderpornozaak Zandvoort werd dichtgedekt.  

Victor Vervloesem is thans gemeenteraadslid, werd dank zij de Sp.a  tot bestuurslid van het OCMW te Herentals benoemd, is voorzitter van de Commissie Veiligheid en Politie van Herentals, is bestuurslid van de Geelse Bouwmaatschappij en zetelt voor het stadje Herentals in 2 intercommunales.

Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

--------------------------------------------------------------


 
donderdag 10 oktober 2002
 
Een roman van Regina Louf: het komt niet helemaal als een verrassing. Toen bij het onderzoek naar de vermoorde meisjes bekend raakte dat getuige X1 aan een meervoudige persoonlijkheidsstoornis leed, hadden we kunnen raden dat ze de nodige verbeelding bezat. Erg creatief is ze bij het schrijven van 'Vergeten' nochtans niet geweest. Het verhaal gaat over dezelfde dingen die we al kennen uit haar autobiografie: pedofilie en seksueel misbruikte kinderen.
 

Centrale figuur in Vergeten is een jonge schrijfster, die na twee boeken met een writer's block geplaagd zit. Merel is niet helemaal een afsplitsing van Regina Louf; ze woont zoals de schrijfster in een boerderijtje, zoals heel Vlaanderen al weet van op tv, maar ze heeft als kind geen traumatische ervaringen opgelopen. Dat was andere koek bij haar schoolvriendin Leen, die vijftien jaar geleden spoorloos verdween. Het skelet dat gevonden wordt op een stuk braakliggende grond drukt Merel met haar neus op de afschuwelijke toedracht rond haar ,,vergeten'' vriendin.

Leen was een moeilijk meisje, maar ze kwam dan ook uit een moeilijk gezin. Dat ze misbruikt werd door een pedofilienetwerk in de buurt, is voor Merel veel minder makkelijk om te begrijpen. Voor ze het weet is ze bezig een dossier samen te stellen voor een boek. Ze komt nog een andere vrouw op het spoor, Aneka, die hetzelfde meegemaakt heeft als Leen en haar herinneringen opdist. De politie is natuurlijk niet opgetogen met dit privé-onderzoek en wil de hele zaak liever toedekken. Maar Merel zet door, en overtuigt zelfs haar aanvankelijk sceptische echtgenoot van haar roeping.

Regina Louf schetst een wereld van pijn, angst en verwrongen families. Ze doet dat met een behoorlijk inlevingsvermogen en zonder al te veel op sensatie beroep te doen. Maar dat volstaat niet. Sommige scènes zouden je iets moeten laten doorslikken, maar helaas is er om geëmotioneerd te raken meer nodig dan wat Louf doet. Om lezers wakker te schudden heeft haar verontwaardiging te weinig reliëf. Ze slaagt er niet in om de onmacht van haar personages in krachtige understatements voelbaar te maken. Bijgevolg laat haar verhaal je eigenlijk ijskoud.

Conclusie: Vergeten is vlotjes aan elkaar gebreid, maar allesbehalve een spannende misdaadroman. Er zitten geen piekmomenten in het boek, alles blijft gestaag doorkabbelen. Het vervelendste is misschien wel dat de reacties van Loufs personages zo voorspelbaar zijn -- de goeden en de slechten gedragen zich precies zoals van hen verwacht. Jammer, met haar drie deelpersoonlijkheden Merel, Leen en Aneka bezat Regina Louf een origineel literair potentieel. Nu blijft dit romandebuut op het niveau van goedkope lectuur hangen -- een boek dat niets toevoegt aan de problematiek en dat snel vergeten zal zijn.

REGINA LOUF, Vergeten, Manteau, Antwerpen, 215 blz., 16,95 euro.

http://www.nieuwsblad.be/nieuws/detail.aspx?articleid=HNO...

PS. Op het moment dat we dit artikel publiceerden, flipte onze computer uit.  Nadien bleek het overzicht van de politieke benoemingen van Victor Vervloesem te zijn verdwenen.

 

Ik geloof Regina Louf

Annemie-Turtelboom.jpgWe schreven zopas het volgende op de Facebook-pagina van de groep 'Ik geloof Regina Louf': 

Zoals bij de mensen van de Facebook-pagina 'Ik geloof in Regina Louf', worden onze comments regelmatig geblokkeerd met de mededeling 'Something's gone wrong. We're working to get it fixed as soon as we can.'.
En we hebben niet enkel te maken met een paar hackers of technische problemen. Want zowel de telefoongesprekken van Marcel Vervloesem's dochter als onze telefoongesprekken, worden voortdurend afgebroken en onmogelijk gemaakt. 
Prinses J. de Croÿ die enorm veel rond de kinderpornozaak Zandvoort werkt(e), vernam zopas van een vriendin dat al de aan haar gerichte uitnodigingen, 3 jaar lang teruggestuurd werden met de vermelding 'adres onbekend'.  
Alhoewel we er natuurlijk van beschuldigd zullen worden 'in een complottheorie te geloven', stellen we ons toch meer en meer vragen rond die 'toevalligheden'.
Het is zeker geen toeval geweest dat ook alle ontlastende documenten en getuigenissen uit het Turnhoutse strafdossier van Marcel Vervloesem verdwenen, zoals de Hoge Raad voor de Justitie, tenslotte (enkele dagen voor Marcel's definitieve veroordeling te Antwerpen), schriftelijk moest erkennen.  En het is geen toeval dat de Turnhoutse rechters Vander Flaas en Jacobs die zopas besloten om Marcel Vervloesem nog een maand langer in de gevangenis op te sluiten, ook de rechters waren die gedurende 11 jaar het anti-Vervloesem proces hebben gevoerd waarmee de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot werd gestopt....
----
Foto: Justitieminister Annemie Turtelboom (VLD) die aankondigde 'werk te zullen maken van een magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid'.  De Minister werd van de voornoemde feiten op de hoogte gebracht en wij zijn ervan overtuigd dat zij haar kabinetschef Jan Poels, die voor zijn politieke benoeming als procureur aan het gerechtshof te Turnhout werkte, hierover geraadpleegd heeft.

Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

17-02-12

Justitie: De mooie beloftes van minister van justitie Annemie Turtelboom

532979_belgium-s-queen-paola-king-albert-ii-and-interior-minister-turtelboom-watch-the-traditional-military-parade-on-national-day-in-front-of-the-royal-palace-in-brussels.jpg'Als iedereen zich verantwoordelijk voelt voor het globale imago van justitie, dan gaan we allemaal vooruit.'

30 januari 2012

Toespraak Orde Vlaamse balies: ‘The)buck)stops)here’

Mijnheer de stafhouder en voorzitter, Geacht publiek

Laat mij U eerst bedanken voor de uitnodiging om hier te mogen spreken. Als economiste … Als de tweede vrouw ooit op dit departement. Voor een publiek van Vlaamse advocaten waarvan inmiddels ruim 40 % vrouw is. Ik heb me, als economiste, destijds in het parlement toegelegd op praktische verwezenlijkingen: de arbeidsmarkt, het pensioendossier. Daarna, als minister, op to-do-departementen, met altijd een sterke connotatie naar veiligheid toe. We hebben mekaar trouwens ooit al formeel ontmoet, de Orde en ik. Drie jaar geleden, toen ik Migratie beheerde … Even speelde ik met de prikkelende gedachte om even na te gaan wie er, vanuit de optiek van vandaag, toen gelijk had. Maar,zoals de Amerikanen zeggen: let bygones be bygones… En laten we vooruitkijken. Want daar ligt meer dan voldoende werk op de plank ! Migratie was een fascinerende uitdaging. Een absoluut wereldprobleem kanaliseren in een klein land. In een toen nog zeer gepolariseerde sfeer. De visie die ik toen ontwikkeld heb is vandaag regeringsbeleid. Binnenlandse Zaken was het departement van Veiligheid. Veel meer management dan wetgeving. Bijspringen en present zijn in alle noodsituaties. In Brussel de nultolerantie opleggen toen het moest, de brandweer hervormen om ze beter te wapenen tegen de moderne uitdagingen en de politie na tien jaar evalueren, om de hervorming van toen bij te sturen … De resultaten daarvan zijn in uitvoering. Op justitie vind ik het einde van de keten van de veiligheid terug. Vooral dan de strafuitvoering, waarvan ik de problemen stroomopwaarts al heb mogen ervaren. Maar ook een grote managementsuitdaging om de rechtszekerheid en de rechtsstaat te versterken. Dat kan door justitie efficiënter te maken en het vertrouwen te herstellen Ik denk vooral praktisch. Ik stel me na acht weken dus niet meer de vraag waarom we justitie moeten hervormen. Ik stel me zelfs niet meer de vraag waarom het zo lang geduurd heeft … Ik stel me enkel nog de vraag wanneer ik ermee naar buiten kom. U hebt het lijstje opgesomd van de drie punten die het hoogst op mijn agenda staan: 1. 1. De hertekening van het gerechtelijk landschap De hertekening van het gerechtelijk landschap hoef ik u niet uit te leggen. Ik dank de Orde van Vlaamse advocaten voor haar heldere standpunten op dat vlak. Maar het regeerakkoord is ook duidelijk. U weet dat onze provincies gecreëerd zijn ten tijde van de Franse Revolutie, als départements, en dat de Revolutie de départements uittekende op basis van één expliciete ambitie: de hoofdplaats van elk département moest voor elke burger in elke plaats van het territorium binnen één dag te paard bereikbaar zijn. Dat was 220 jaar geleden … Nu geef ik toe dat zeker in Vlaanderen, dat al twintig jaar autonoom bevoegd is voor mobiliteit, de mogelijkheid tot verplaatsing - laat mij het diplomatisch uitdrukken - een zekere regressieve curve vertoont … Maar ook dan kan je in de meeste gerechtelijke arrondissementen nog altijd te paard heen en terug naar de rechtbank binnen één en dezelfde dag. We moeten dus naar een vermindering van het aantal gerechtelijke arrondissementen tot – ik citeer het regeerakkoord – ‘ten minste de helft’van de 27 huidige . Als U weet dat we tien provincies hebben, en Brussel willen opsplitsen … dan gaan we dicht bij een heenrit te paard per dag uitkomen. Maar uiteraard gaan we de hervorming objectiveren. We zullen criteria hanteren, zoals aantal dossiers, afstand tot de rechtbank,bevolkingsdichtheid, gevolgen op de rechtsbedeling. We gaan daar een goed evenwicht in zoeken. En de ultieme maatstaf is de logica zelve: een betere rechtsbedeling voor de rechtzoekende burger. Niet minder,niet meer ! Belangrijker nog is wat we binnen die nieuwe rechtsgebieden gaan doen. We moeten voor elk ervan een organisatiemodel creëren voor het beheer van de budgetten, voor het personeel en de materiële middelen, voor de organisatie van de expertise. Daarvoor gaan we een voltijds beheerder aanduiden, die een magistraat kan zijn, maar niet hoeft te zijn. Hij zal werken met een beheerscollege, samengesteld uit de voorzitters van de rechtbanken, en er zelf ook in zetelen. Dat college zal een beheersovereenkomst afsluiten met de overheid, met duidelijke, operationele doelstellingen waaraan werkingskredieten zijn verbonden. Een analoge structuur moeten we overigens creëren op het niveau van de vijf parketten en hoven van beroep.

Een essentieel element wordt de mobiliteit van het personeel en van de magistraten. De magistraten zullen voortaan systematisch per rechtsgebied worden benoemd en kunnen dus over het hele rechtsgebied worden ingezet, naargelang de noden. Dat zou voor gevolg moeten hebben dat ze meer inzetbaar zijn, maar ook dat specialisaties meer kunnen worden doorgetrokken. De maatstaf hier is ook logisch: een betere service aan het publiek. De kwestie van locaties van gerechtsgebouwen is zo te herleiden tot  twee vragen, die in zekere zin zelfs ecologisch zijn.  Hoeveel verplaatsingen heb je nodig om een rechtbank naar de burger te laten gaan? Hoeveel verplaatsingen om de burgers naar de rechtbank te laten gaan?  En laten we dan meteen ook wat doen, zoals U al herhaaldelijk al hebt bepleit meester Boydens, aan die verouderde traditie om iedereen omstreeks 9 uur samen te brengen, doorheen de ochtendspits om dan uren zijn beurt te laten afwachten.

Dat is het grote schema, waarvoor ik direct in de Kerstvakantie de opdracht heb gegeven het uit te werken. We hebben twee jaar, dus denk ik niet dat we nog eens veel nieuwe plannen en nieuwe adviesrondes nodig hebben. We zullen het moeten doen !

Ik wil ook kort ingaan op de twee andere prioriteiten.

1. 2. De strafuitvoering

Inzake strafuitvoering wil ik niet rond de pot draaien, er zijn twee uitdagingen. De ene is een kwantitatieve, de andere een kwalitatieve.  We hebben meer gevangeniscapaciteit nodig, dat is één. De tweede uitdaging is kwalitatief. Hoe kunnen we een gevangenisbeleid ontwikkelen waarin de gedetineerde duidelijk het besef meekrijgt dat hij gestraft werd, maar ook de cel verlaat met een veel grotere kans om terug een normaal leven te beginnen. Dat wordt ook een kwestie van goed beheren, elke opportuniteit aangrijpen, zien wat we kunnen wijzigen, onder meer, zoals ook het regeerakkoord aankondigt, in de voorlopige hechtenis. Het zal er op aankomen een dynamiek op gang te brengen die ervoor zorgt dat je beter uit de gevangenis komt dan dat je erin ging. Eens we dat punt bereiken is er veel mogelijk. Maar het zal, naar het woord van Ernest Rénan, un plébiscite de tous les jours vergen.   En laat me duidelijk zijn: er wordt niet bespaard op justitie !  Ik heb zelf het zinnetje in het regeerakkoord laten schrijven dat – en ik citeer opnieuw – ‘justitie niet zal bijdragen aan de begrotingssanering’

1. 3. ICT

Ten derde is er de ICT-problematiek. Ik ben inmiddels doorheen de fase van de inventaris van alle sterke verhalen. Mijn indruk is alvast dat men een doorsteek door een hooggebergte heeft willen maken, door alle bergen in één keer te willen verplaatsen. Na eerst zorgvuldig een beschrijving te hebben gemaakt van elk ervan, om ze achteraf op de juiste plaats terug te kunnen zetten … Ik denk, dat we nu echter tunnels moeten boren.   De ICT-modernisering op justitie is tot op heden onvoldoende gelukt vanwege een immense scepsis en pleinvrees over de potentiële gevolgen. Ik denk dat we nu moeten vertrekken van de opportuniteiten van ICT en die inpassen in betere service voor de rechtshorigen en een betere organisatie van justitie. Laten we prioriteiten stellen, laten we beginnen waar we kunnen, maar laten we vooral vooruitgaan.

1. 4. De gedeeltelijke splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel.                                                   Het regeerakkoord bevat ook een uitgebreid hoofdstuk over de gedeeltelijke splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel. Na veertig jaar discussie gaan we daar eindelijk toe over. Er is een akkoord, en dat gaan we integraal uitvoeren. En waarvan ik vooral hoop dat dit akkoord het wederzijds communautair vertrouwen zal creëren zodat we de komende jaren de veiligheid en de rechtszekerheid in Brussel en Halle-Vilvoorde verder kunnen uitbouwen en versterken.

Dames en heren

Dit is mijn verhaal wat de structuren betreft. Die zijn belangrijk en vergen, zoals U weet, talloze wetswijzigingen. Maar ik hecht evenveel belang aan drie houdingen die de vertaling zijn van de manier waarop we samen, als justitie, willen functioneren en naar buiten treden.

De eerste is verantwoordelijkheid.  De voorbije weken ben ik als minister van justitie aangesproken als verantwoordelijke voor het toiletpapier in het gerechtsgebouw van Brugge … Voor een tekort aan enveloppen bij het Brussels gerecht … voor een wijziging aan de mobiliteitsvergoeding van een ambtenaar van de FOD die van buslijn was veranderd… voor de menuvariatie in de gevangenis van Vorst…   Ik heb voor al die problemen een eenvoudige oplossing: laat diegenen beslissen, die daarover kunnen beslissen … omdat ze het dossier kennen, omdat ze er nabij staan, omdat ze dat al eerder hebben gedaan. Of gewoon: omdat zij er eigenlijk verantwoordelijk voor zouden moeten zijn.  Ik heb, tot mijn vreugde, al herhaaldelijk vastgesteld dat de meeste mensen met grote gretigheid die verantwoordelijkheid opnemen. Dus dat gaan we doen: Responsabiliseren, responsabiliseren, responsabiliseren … Beslissingen leggen bij die mensen die er ook over willen beslissen.

De tweede houding gaat over communicatie.  Justitie is een groot huis, een fenomenaal groot huis. Met ruim 25.000 medewerkers. En dan spreek ik nog niet over de vele 1000-den advocaten. Nu had men mij gezegd: nergens zijn er zoveel mensen die zoveel verschillende meningen hebben en die mening allemaal publiek willen maken. Welnu, ik wil vooral benadrukken wat ik de voorbije weken al gezien heb … heel veel degelijke en verstandige mensen, veel vernieuwingen en veranderingen, goede ideeën, sterke voorstellen, een gedrevenheid om nog beter te doen. En dan denk ik: laten we daar mee naar buiten komen, laten we ook en vooral zeggen wat justitie goed doet.   Als iedereen zich verantwoordelijk voelt voor het globale imago van justitie, dan gaan we allemaal vooruit.

Ten derde denk ik dat we moeten leren onze tijd, onze middelen, onze mankracht, onze ambities en onze procedures op één lijn te krijgen.   Ik kijk, als economiste, met veel respect naar justitie als de arena van de argumentatie. Ik ontmoet elke dag weer bijzonder briljante mensen.  Een veelheid en grote variatie van vaak zeer gefundeerde meningen, opinies en voorstellen. De kwaliteit binnen dit huis verbaast me telkens weer. Welnu laten we die kwaliteit ook operationeel maken.  Justitie moet de intellectuele thuishaven van de briljante redenering zijn en blijven. Maar justitie moet ook operationeel zijn, naar de mensen toe. De twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. We moeten leren dat vele verstand en die vele ideeën tot verwezenlijkingen te maken die de mensen buiten doen inzien dat dit inderdaad een huis is waar je je vertrouwen in kan stellen.

Dames en heren   Harold McMillan was in Groot-Brittannië eerste minister tussen 1956 en 1963. U kent hem ongetwijfeld van de uitdrukking ‘the winds of change’ en andere inmiddels beroemde quotes. Aan het einde van zijn termijn vroeg een journalist wat hij als zijn belangrijkste verwezenlijking beschouwde…  En McMillan antwoordde ‘Events, my dear, just events’.   Laat ons deze fataliteit niet aanvaarden op justitie. Laat ons hervormen zodat er minder incidenten zijn in de toekomst. De modernisering van justitie zal er komen. Via trial en error. Via protesten en nieuwe inzichten. Via fouten en correcties...   Ze moet er komen, en ze zal er komen… Ik weet dat ik hier, bij de Orde van de Vlaams Balies, een sterk vragende partij vind voor die modernisering. Dat de meeste advocaten een diepgaande hervorming van justitie wensen. Dat siert U ! Een moderne en efficiëntere justitie maakt het immers vooral mogelijk het ontzettend potentieel aan rechtsnoden aan te boren dat daarbuiten bestaat. En dat veelal onaangeroerd blijft 

Ik heb u veel verteld over responsabiliseren, decentraliseren en delegeren van taken. Veranderingen die in dit huis absoluut onontbeerlijk zijn. Maar zoals Harry Truman zeg ik over de eindverantwoordelijkheid: the buck stops here.

U kan er op rekenen dat ik niet stil zal zitten, dat ik vooruit wil gaan. Twee jaar is een te korte periode om alles te veranderen. Twee jaar is een lange periode om veel onomkeerbare dingen te starten.

Ik ben er zeker van dat ik daarbij volop op Uw steun zal kunnen rekenen

Ik dank U.

-----

Foto: Belgische Nationale Feestdag - Op 21 juli 2010 vierde België de 180ste verjaardag van zijn 'onafhankelijkheid'. Het traditionele défilé vond plaats aan het Koninklijk Paleis te Brussel, onder de blik van Koning Albert II, Koningin Paola en justitieminister Annemie Turtelboom die toen nog minister van binnenlandse zaken was.

 

15-02-12

Scheiding der machten: een verzinsel

De aanwezigheid van magistraten op ministriële kabinettten wordt terecht bekritiseerd omdat het de zogezegde scheiding der machten verder ondermijnt en aanleiding geeft tot politieke corruptie die door de magistratuur wordt dichtgedekt.

Op het kabinet van justitieminister Annemie Turtelboom (VLD, VlaamseLiberalen), werd de Turnhoutse procureur Poels tot kabinetschef benoemd.  Het is de justitie van Turnhout die de kinderpornozaak Zandvoort (90.000 slachtoffers) al 14 jaar lang door middel van een mediaproces tegen aktievoerder Marcel Vervloesem, in de doofpot steekt.

De voormalige justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V-ChristenDemocraten) benoemde de Antwerpse procureur Herman Dams tot kabinetschef.
Op een bepaald moment vroegen we waarom onze brieven in verband met de manier waarop Marcel Vervloesem in de gevangenissen van Turnhout, Hasselt en Brugge mishandeld werd (isolaties, willekeurige tuchtstraffen, gebrek aan medische verzorging, folteringen, blokkeren van briefwisseling,) onbeäntwoord bleven.  Men antwoordde ons dat de brieven 'waarschijnlijk op het kabinet van de kabinetschef  waren blijven liggen'.
Na zijn ontslag keerde Dams terug naar de magistratuur te Antwerpen.

De zogezegde scheiding der machten is een verzinsel.

----------------------------------------

24 januari, 2012 - Sp.a-vicepremier Johan Vande Lanotte heeft magistraat Frank Schuermans van het Gentse parket-generaal aangetrokken voor een job op zijn kabinet. Dat schrijft De Tijd dinsdag. Nochtans hekelde partijgenoot Renaat Landuyt eind december een gelijkaardige aanwerving op het kabinet van cdH-vicepremier Joëlle Milquet.

Het aanwerven van magistraten op kabinetten gaat in tegen de aanbevelingen van de Hoge Raad voor de Justitie naar aanleiding van de Fortis-affaire. Ook sp.a tekende in het verleden verzet aan, onder meer bij monde van Landuyt.

Aan De Tijd verklaarde Vande Lanottes woordvoerster echter dat een vicepremier mee beslist over veiligheidsdossiers en dus zeker een magistraat kan gebruiken.

http://www.vandaag.be/binnenland/88800_vande-lanotte-neem...

10-02-12

Justitie sluit mailboxen van Werkgroep Morkhoven...

 fedasil-wil-asielzoekers-weer-leefloon-geven-minister-turtelboom-is-tegen-id595528-460x0.jpg

 

 

Een tweetal weken geleden werden er verschillende emailadressen en boxen van de Werkgroep Morkhoven dichtgegooid.

Dat gebeurde toevallig op het moment er in de Vlaamse tabloid Het Nieuwsblad, een zoveelste verhaal over sexueel misbruik van Morkhoven-stichter Marcel Vervloesem verscheen dat, zoals in 1998 reeds het geval was, gevolgd werd door een klacht bij de politie.

Het is immers ook met een verhaal in Het Nieuwsblad dat in 1998 het verhaal van Marcel Vervloesem's halfbroer Victor verscheen.  Het verhaal werd onmiddellijk gevolgd met een klacht bij de politie.  Dat gaf de Turnhoutse Justitie de mogelijkheid om de kinderpornozaak Zandvoort (90.000 slachtoffers) waarrond toen heel wat internationale belangstelling bestond, in de doofpot te stoppen. 

De Werkgroep zal nu een aantal nieuwe email-adressen aanmaken.

De kwestie is zeker geen goede publiciteit voor de Belgische Justitie.

Marcel Vervloesem's spreekverbod met de pers die hem 4 jaar geleden door de Turnhoutse Justitie werd opgelegd; zijn verbod om deel uit te maken van een vereniging die tegen kindermisbruiken strijdt (zelfs van de vzw Werkgroep Morkhoven waarvan hij bestuurslid is); zijn verbod om naar het buitenland te reizen enz.  enz., bewijzen dat de grondwettelijke rechten in België nog nauwelijks bestaan en dat iedere burger op bovengenoemde manier kan aangeklaagd en opgesloten worden.

Waar zijn de persvrijheid, de vrije meningsuiting, het recht om deel uit te maken van een vereniging, het recht op verdediging, het recht op een eerlijk en ompartijdig proces, het vermoeden van onschuld gebleven ?

----

Foto: justitieminister Turtelboom (VLD, Vlaamse liberalen) die ook minister van Binnenlandse Zaken was en dus ongetwijfeld goede contacten onderhoudt met de Belgische Staatsveiligheid.

Schrijf Marcel Vervloesem en laat hem weten wat u over deze zaak denkt:

Gevangenis Turnhout, tav. Marcel Vervloesem, Cel 139, Wezenstraat 1, 2300 Turnhout