31-10-08

Belgische gevangenen worden medisch vermoord


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen


OPEN BRIEF

Brussel, 31 oktober 2008

Beste vrienden,

Marcel werd eindelijk in het ziekenhuis (van Turnhout) opgenomen.
Dat wist Wendy, de dochter van Marcel, mij zopas telefonisch te zeggen.
Marcel had haar gebeld, net voor dat hij met de ziekenwagen werd weggevoerd.

De vraag is of we dat als een soort 'overwinning' moeten zien.
We kunnen misschien tevreden zijn en elkaar de hand geven omdat we er samen in geslaagd zijn dat hij niet als een varken in de gevangenis is gestorven.
Maar de infantiele en perverse spelletjes van de Belgische justitie kennende, kan hij morgen reeds terug in de gevangenis worden opgesloten terwijl zijn gezondheidstoestand zelfs nog verslechterd is.

De toestand van Marcel is kritisch.
Zijn benen en voeten barsten open van het vocht omdat men er tien dagen lang niets in de gevangenis van Turnhout aan gedaan heeft en hij, omdat het kabinet Vandeurzen in Brussel dat niet wilde, geen recht had op medische verzorging of een directe opname in het ziekenhuis.
Ook zijn suikerspiegel schommelt al 10 dagen lang tussen 70 en 350 (en ging op bepaalde momenten zelfs van 60 naar 420) en hij zou reeds bijna tweemaal een 'hypo' hebben gehad wat wil zeggen dat hij in coma had kunnen geraken zonder dat hij die misschien -zoals in het ziekenhuis van Lier- na 7 uren reanimatie had overleefd.
Iedere mens die zich in zijn toestand op de spoeddienst van een hospitaal zou aanbieden, zou onmiddellijk naar de spoedafdeling gevoerd worden maar gevangenen en mensen die op een zeer discutabele manier veroordeeld werden, hebben blijkbaar geen recht op medische hulp.
Marcel heeft ook infecties gekregen op één van zijn benen, wat voor een suikerzieke onder die omstandigheden dodelijk kan zijn (vandaar dat men hem enkele dagen geleden, na een naaktfouillering, waarschijnlijk gedurende enkele uren opzettelijk in een kamer vol schimmels opsloot).

Ik vraag mij af wat de medische sector van zoiets denkt.  Hebben geneesheren soms geen eed van Hyppocrates moeten afleggen ?  Zijn zij niet verplicht om iemand te helpen en om alles te doen om te voorkomen dat iemand kan overlijden ?  Waarom reageert de Orde van Geneesheren niet ?  Waar zijn al die medische organisaties en inspecties ? Oh ja, justitieminister Vandeurzen was in zijn vroegere leven een ziekenhuisdirecteur. Vandaar misschien.

Door zijn hartziekte maakte Marcel de voorbije dagen een ernstige kans om in de gevangenis van Turnhout te overlijden.  Het opgestapelde vocht in zijn lichaam moest maar tot zijn hart komen en het was gebeurd geweest alhoewel hij natuurlijk evengoed tengevolge van zijn suikerziekte kon sterven.  Vandaar dat de hoofdgeneesheer waarschijnlijk nog een nachtje wachtte vooraléér hem naar het ziekenhuis te laten brengen.
Zoals gezegd, had hij ook aan zijn suikerziekte kunnen sterven.
Vandaar dat men hem bij zijn aankomst in de gevangenis van Turnhout gedurende 2 dagen geen insuline gaf omdat men zijn medisch dossier zogenaamd in de gevangenis van Brugge 'vergeten' was.
Vandaar waarschijnlijk dat men Marcel ook eens een keer langwerkende insuline vergat te geven voor de nacht zodat hij 's nachts zonder insuline kwam te zitten.

Marcel was reeds doodziek toen hij de gevangenis inging en daar uit principe aan zijn dorst- en hongerstaking begon.  Het was een schande om hem onder die omstandigheden (hartziekte, zware suikerziekte, kanker, nieren,) in de gevangenis op te sluiten. Men weet immers maar al te goed dat iemand die zo ziek is, een opsluiting niet kan overleven.  Zijn veroordeling en opsluiting op basis van een onvolledig dossier (de door de Hoge Raad voor Justitie vastgestelde gestolen documenten uit zijn strafdossier) betekende dan ook een regelrecht doodsvonnis dat men ten allen koste van alles wilde bespoedigen.
Misschien wilde Marcel wel doodgaan voor zijn standpunten en overtuiging maar heeft de liefde voor zijn dochter en kleinkinderen en de hulp die hij van zijn vrienden ontving, hem daarvan kunnen weerhouden.

We kunnen ons afvragen hoe dit alles mogelijk is in een zogezegd democratisch land als België dat zich het centrum van Europa waant.
Ik vraag mij ook af waarom er, buiten de parlementaire vraag van Zoé Genot, geen enkele vraag werd gesteld door onze parlementsleden.
Waarom reageerden de leden van de commissie van justitie van de Senaat niet terwijl ik hen voortdurend op de hoogte bracht ?
Moesten zij soms zwijgen ?  Hebben zij geen recht meer om parlementaire vragen aan de minister van justitie te stellen ?  Heeft het soms te maken met Tony Van Parys die in de commissie van justitie zetelt en mij enkele maanden geleden nog probeerde wijs te maken dat er een 'onderzoek' liep terwijl alle bestaande onderzoeken op dat moment waren afgesloten ?
Waarom reageerde minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx (Parti Socialiste) niet meer nadat zij liet weten dat zij deze zaak 'zeer ernstig vond' en zij onze brief aan minister Vandeurzen overmaakte ?
Waarom liet Premier Leterme (CD&V) niets meer van zich horen terwijl hij ons mededeelde dat hij ons schrijven aan minister Vandeurzen doorstuurde en hij bij minister Vandeurzen zou informeren ?
Waarom was de pers (ook de Nederlandse pers) nauwelijks geinteresseerd in deze zaak terwijl het hier toch ook om de kinderpornozaak Zandvoort ging ?
De commissies Justitie van de Nederlandse Eerste en Tweede Kamer die voortdurend werden geinformeerd omdat Marcel een paar maanden geleden door het College van Procureurs-Generaal in Den Haag werd gehoord omtrent de kinderpornozaak Zandvoort, namen onze brieven wel 'ter kennisgeving' aan maar wat gebeurde er verder met deze brieven ?
Besefte men niet hoe ernstig Marcel er aan toe was en begreep men niet dat Marcel in onze gevangenissen op een vakkundige wijze werd afgemaakt ?

Een land laat zijn ware gezicht zien aan de manier waarop het zijn zieken, ouderen, gevangenen (die allemaal niet zo schuldig of misdadig zijn als we allemaal wel denken) behandelt.  En het gezicht van België is onmenselijk en dit van een democratisch land onwaardig.

Ook het stilzwijgen van de politici en de pers die medeplichtig zijn aan het jarenlange in de doofpot steken van de kinderpornozaak Zandvoort en het aan de schandpaal nagelen van Marcel Vervloesem, laat zien hoe bitter slecht het met dit land waarvan ik ooit hield, gesteld is.

Waarom vroeg de Koning zich niet af waar de kinderporno-cd-roms die hij van de Werkgroep Morkhoven kreeg en die hij door de toenmalige justitieminister Tony Van Parys voor onderzoek aan procureur-generaal Christine Dekkers had laten overmaken, gebleven waren ?  Waarom stelde hij zich geen vragen en willigde hij het genadeverzoek dat Mter Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, enkele maanden geleden voor Marcel bij hem indiende, niet in ?  Had hij daar soms de moed niet voor terwijl zijn brieven volstaan over de strijd tegen het kindermisbruik en hij de ouders van de vermoorde kinderen met hoopgevende woorden op het Koninklijk Paleis heeft ontvangen ?
Waarom liet justitieminister Vandeurzen geen onderzoek verrichten naar de gestolen documenten en kinderporno-cd-roms en maakte hij er zich van af door te stellen dat de verdwijningen en diefstallen uit de gerechtelijke dossiers deel uitmaken van de 'gerechtelijke procedures' zodat hij als minister niet kan optreden ?
Waarom ontkende Vandeurzen de verdwijningen in zijn antwoord op de parlementaire vraag van senator Zoé Genot terwijl hij de schriftelijke bevestigingen ervan door de Hoge Raad voor de Justitie, onder zijn neus had liggen ?  Waarom liet Vandeurzen Marcel op basis van een onvolledig dossier opsluiten terwijl hij door een onderzoek te laten openen, ervoor had kunnen zorgen dat Marcel in voorlopige vrijheid werd gesteld ?

Er zijn duizenden vragen in deze zaak die onbeantwoord blijven.

We kunnen ons tevens afvragen hoeveel mensen er onschuldig in de gevangenis zijn gestorven of vermoord werden doordat ze elk recht op medische hulp kregen ontzegd.
Hoevelen werden er niet tot zelfmoord gedreven omdat ze geen enkele hoop meer hadden en zich liever van kant maakten dan als een varken in de gevangenis te moeten sterven ?

We kunnen ons afvragen hoeveel onschuldige vrienden en familieleden (waaronder kinderen en kleinkinderen) van deze gevangenen, mede het slachtoffer zijn geworden van dit onmenselijk, mensonwaardig en voor een democratische rechtsstaat totaal onwaardig beleid.

In België zijn er zo'n tienduizend mensen in gevangenissen opgesloten en de justitieministers zemelen al meer dan 20 jaar over de zogenaamde overbevolking in de gevangenissen. Aan de rechten van de gevangenen en hun vrienden en familieleden werd er niet gedacht.
Justitieminister Vandeurzen (CD&V - christen-democraten) die predikt dat de 'mens centraal staat binnen justitie' en die met zijn waardeloze 'waardenpartij' steeds herhaalt dat de paarse regering de schuld is van de mislukking van de hervorming van het justitiebeleid, probeerde enkele maanden geleden zelfs van zijn verbeterde contacten met de Nederlandse regering, gebruik te maken om Belgische gevangenissen in Nederland te openen.
Hoe die gevangenen dan door hun vrienden en familieleden moesten bezocht worden, was bijzaak. Gevangenen worden immers enkel als objecten gezien.
Gelukkig hield de Nederlandse regering de bal van zich af.

Ik wil hierbij iederéén die nog iets om dit land geeft en die wil voorkomen dat straks iederéén (ook vakbondsmilitanten en journalisten die zich onschendbaar wanen) willekeurig kan worden beschuldigd, aan de schandpaal kan worden genageld, in de gevangenis opgesloten en doodgemarteld kan worden, oproepen om zijn stem te laten horen. Zeg de politici van dit land dat het zo niet verder meer kan.
Niet alleen op sociaal, politiek, financieel en economisch gebied maar ook op menselijk gebied moet er dringend iets veranderen.
De recente financiële crisis heeft immers aangetoond hoe snel het soms kan gaan en hoe snel de politieke controle over dit corrupte beleid volledig verloren kan gaan.

Ik weet dat mijn oproep nogal vrij patetisch overkomt en er zal hier en daar wel om gelachen worden.  Toch heb ik het gevoel dat het nu vijf voor twaalf is en wanneer de klok 12 uur slaat, zal zij misschien niet meer zijn terug te draaien.

Voor Marcel zullen de komende dagen beslissend zijn. Men heeft zoveel bewuste fouten gemaakt en heeft zolang verhinderd dat hij in het ziekenhuis werd opgenomen dat hij nu een menselijk wrak is geworden.
Het is niet gezegd hoelang hij nog zal leven.
En het ziekenhuis kan maar best een oogje in het zeil houden want er zijn te veel mensen, waaronder ook diegenen die de klachten tegen Marcel georganiseerd hebben, die zijn spoedige dood wensen.

Laat ons een dikke kaars branden voor Marcel en laat ons hopen dat het licht ervan het reptielenbrein van zijn gewetenloze folteraars een beetje verlicht.

Ik wens jullie veel sterkte.

Jan

Jan Boeykens
Voorzitter Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Kopie aan de Nederlandse pers en kamerleden


Intussen gaat justitie verder met haar infantiele praktijken. De dochter van Marcel weet niets van zijn toestand. Ze mag haar vader ook niet gaan bezoeken. Morgen belt ze naar de gevangenis om uitleg te vragen over Marcel zijn toestand. Een Nederlanse ouder merkte terecht op: 'Is dat de gang van zaken, dat zijn dochter hem niet mag bezoeken?????'


Foto's:
1) Marcel Vervloesem in volle aktie
2) Marcel Vervloesem in het hospitaal van Lier waar hij in 2007 wegens kanker werd geopereerd. Tijdens zijn opsluiting en 32-dagen durende hongerstaking in de gevangenis van Turnhout in mei 2005, stelde men de kanker reeds vast maar men volgde haar niet op.
Men heeft het steeds over de schending van de mensenrechten in China en dergelijke maar in bepaalde westerse landen is het niet veel beter.
3) Justitieminister Vandeurzen die -zoals de Belgische Koning - de verdwijning van de cd-roms met kinderporno in de zaak Zandvoort op het hof van beroep te Antwerpen doodzwijgt. Hopen zij dat klokkenluider Marcel Vervloesem via de gevangenis (en een mogelijk overlijden tengevolge van bewuste medisch fouten) voorgoed zal zwijgen ?

30-10-08

Vermoord worden door justitie


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem: ACTIE - ACTION

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen


De gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven die men vanwege de kinderpornozaak Zandvoort en de diefstallen uit gerechtelijke dossiers door justitie, het zwijgen wil opleggen, verslechtert met de dag.
Nadat zijn suiker reeds 10 dagen lang van 78, over 350 tot 420 schommelde, zakte die een paar dagen geleden verder tot 60 en kreeg Marcel Vervloesem een 'hypo'.
(Bij de laatste 'hypo' in het ziekenhuis van Lier werd Marcel Vervloesem volledig blind en bracht hij 7 dagen in reanimatie door)

Marcel Vervloesem heeft ook al 10 dagen lang vocht in de benen en voeten en het vocht dreigt nu naar boven te komen.

Mter Raf Jespers, de advocaat van Marcel Vervloesem, bezocht hem afgelopen zaterdag en diende onmiddellijk een verzoek in bij Eric Geudens, directeur van de gevangenis te Turnhout, om hem in het ziekenhuis te laten opnemen.
Eric Geudens zei dat men 'ermee bezig was' maar gaf verder geen gevolg aan het verzoek zodat Marcel Vervloesem een 'hypo' kreeg waarvan hij in coma kon geraken en sterven.

Op het linkerbeen van Marcel Vervloesem is thans een wonde te zien, wat op een ontsteking wijst. Dit kan levensgevaarlijk zijn voor een diabeticus omdat deze ontsteking de suikerspiegel volledig oncontroleerbaar kan maken.
Een suikerzieke die in dergelijke gevallen naar een ziekenhuis gaat, wordt onmiddellijk naar de eerste hulp overgebracht.

Alhoewel de directie van de gevangenis te Turnhout beweert dat men Marcel Vervloesem 'niet in de gevangenis wil laten sterven, doet men dus alles om het zover te laten komen.
Een tiental dagen geleden' werd Marcel Vervloesem van de gevangenis van Brugge naar de gevangenis van Turnhout overgebracht. Dat deed men nadat hij even in coma was geraakt en terwijl men wist dat er in de gevangenis van Turnhout geen medische afdeling is en tussen 21 uur 's avonds en 6 uur 's morgens geen verpleging is.

De eerste dagen kon men hem geen insuline geven omdat men zijn medisch dossier zogezegd in de gevangenis van Brugge 'vergeten' was.

Marcel Vervloesem krijgt 2 à 3 x per dag een inspuiting met kortwerkende insuline en 's avonds krijgt hij voor de nacht een inspuiting met langwerkende insuline. Volgens de informatie die we ontvingen, zou men die langwerkende insuline enkele dagen geleden 'vergeten' zijn geweest zodat Marcel Vervloesem gedurende de hele nacht zonder insuline was en de suiker in zijn bloed weer gevaarlijk steeg.

Er gebeuren ook nog andere zaken in de gevangenis van Turnhout die bijna met geen pen zijn te beschrijven.
Zo werd Marcel Vervloesem gisterennamiddag met zijn celgenoot plotseling uit de cel gehaald. De hele cel werd leeggehaald en Marcel Vervloesem en zijn celgenoot moesten zich helemaal uitkleden omdat men zogezegd wilde onderzoeken of zij 'niets te verbergen hadden'.
Zij werden in een kamer, vol schimmel aan plafond en muren, gestoken. Dat is namelijk zeer gezond voor doodzieke patiënten met infecties.
Doordat het lampje kapot was, kon men niemand oproepen en niet naar het toilet gaan. Daardoor waren zij verplicht om op de muren te kloppen.
Nadat zij ongeveer twee uren lang in deze dodenkamer hadden gezeten, werd er op de deur geklopt en kwam een bewaker op een onozele manier vragen wat zij 'daar zaten te doen'.

Normaal gezien vraagt Marcel Vervloesem om 21 uur 's avonds naar zijn insuline voor de nacht. Dat vraagt hij nu om 20 uur 's avonds omdat hij om 21 uur 's avonds niet meer kan gaan.

Een suikerzieke moet gemiddeld om de drie maanden een HBAIC ondergaan om de gemiddelde suikerspiegel te bekijken.
Bij Marcel Vervloesem die een type 1 Patiënt is, staat die suikerspiegel ongetwijfeld veel te hoog. Een onderzoek naar de suikerspiegel wordt er niet gevoerd terwijl een diabeticus 5 x meer kans heeft op een hartaanval (Marcel Vervloesem heeft ook een hartziekte) dan een gezonde persoon die reeds een hartaanval heeft gehad. Ook de kansen op een hersenbloeding en een beroerte zijn bij een diabeticus veel groter.

Dokter Van Der Valck die Marcel Vervloesem ook in 2005 onder zich had (toen was er sprake van een kanker die niet werd opgevolgd zodat Marcel Vervloesem nadien geopereerd diende te worden), houdt het momenteel bij het spreekwoordelijk pilletje en zalfje dat, zoals in het geval van de langwerkende insuline, wel eens wordt overgeslagen.

Vreemd is dat men Marcel Vervloesem bij de overbrenging van de gevangenis van Turnhout had beloofd om hem naar het ziekenhuis te brengen indien zijn gezondheid het liet afweten terwijl dat niet gebeurt.

De Werkgroep Morkhoven vermoedt dat het kabinet van justitieminister Vandeurzen de opname in het ziekenhuis blokkeert.

Zoals Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens vandaag in een open brief aan de leden van de commissie Justitie van de Senaat (België) en naar de Nederlandse kamerleden schreef (met kopie aan de pers), belette men op 9.9.2008 vanuit het kabinet Vandeurzen te Brussel dat Marcel Vervloesem in het ziekenhuis werd opgenomen. In de plaats daarvan werd hij bijna een maand lang zonder contact met medegevangenen, in een isoleercel van de gevangenis te Brugge gestoken.

Vanavond telefoneerde Jan Boeykens naar directeur Eric Geudens van de gevangenis van Turnhout en vroeg hem of Marcel Vervloesem inderdaad nog altijd niet in het ziekenhuis werd opgenomen. Geudens antwoordde bevestigend en zei dat er 'geen enkele medische reden was om Marcel Vervloesem in het ziekenhuis op te nemen'.

De Werkgroep Morkhoven gaat de volgende dagen acties organiseren in Turnhout. Geudens liet immers weten dat hij 'daar geen enkel probleem mee heeft'.

Als de medische hulp aan Marcel Vervloesem geblokkeerd blijft, dan zal dat ongetwijfeld tot de dood van de kinderrechtenactivist leiden.

Vermoord worden door justitie ? Het kan allemaal in België !

09:54 Gepost door MI5 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vermoord door justitie |  Facebook |

06-10-08

Belgium is a center of child trafficking


Moldavian childs for 1000 euros the night - Belgian anti-childporn-activist Marcel Vervloesem victim of a systematic persecution

zandvoort.gevangenis.mail-2From: Jan Boeykens
To: dimitris.komodromos.europarl, gabriela.langada.europarl, armin.machmer.europarl, enda.mckay.europarl, isuka.palaugarcia.europarl, silvia.pelz.europarl, david.poyser.europarl, sergi.europarl, sarahludfordmep.uk, fionahallmep.uk, bill.newtondunn.europarl, andrew.duff.europarl, dianawallismep.uk, enicholson.europarl, elspethattwoollmep.uk, chrisdaviesmep.uk, sharonbowles.uk, david.mccullough.europarl, mariearlette.carlotti.europarl, giovanniclaudio.fava.europarl, hannes.swoboda.europarl, anamaria.gomes.europarl, maria.sornosamartinez.europarl, lizlynne.uk
Date: 6 okt. 2008
Subject: Belgium is a center of european child trafficking: CIPAL

Belgium is a center of european child trafficking !
Moldavian child for 1000 euros the night, ordered from a governmental organization.

Patrick Dewael, present Minister of home affairs, alerted his direct collaborator that "an investigation was in hand against him about human trade", long before the arrival of police force.
The collaborator of the minister and his partners in crime where discharged, officially because Judge Myriam Vrints took three weeks before she included the incriminating evidences in the file. "This incompleteness violates rights of the defence", according to the court of Turnhout, who had rejected the Vervloesem file's "incompleteness", to which the same Judge Vrints had not managed to include 37 parts of the defence in 8 years.

The CIPAL, acronym of "Centre Informatique Provinces of Antwerp and Limburg" is a government organization in charge of the public services via the Internet. Its main office is situated in Geel, a Flemish city of 35.000 inhabitants, from where Pasteur Stamford directed the Spartacus branch of the paedocriminal ring that has been shown by Marcel Vervloesem of the Morkhoven Group (network Zandvoort) in 1998.

Kamiel Charlier, 50 years and purchasing manager of the CIPAL, had concluded with Vladimir Saca, a Moldavian procurer, the delivery of prostitutes in Belgium for two to three thousand euro each. Filip De Graeve, (33) direct collaborator of the minister and director of "E-government" introduced him to Marc Vandervelden (46), a procurer liable to prostitute them.

The purchasing manager had ordered three "prostitute" to be and paid a deposit. The transaction was supposed to provide him 1.500 euros net of tax per month.
The collaborator of the minister would have gained only free prostitutes, as if he were too ugly to find a girlfriend.
But the project crumbled when Walter Hartmann, another CIPAL employee, discovered various emails from Russia and Romania to the purchasing manager, as well as an email addressed to Vladimir Saca:
"One of my friends asks me something special: he wants to come to Chisinau in Moldavia. He asks whether you can do something for a very young. I know that it is morbid, but he wants to pay lot of money. He asks between 8 and 12 years and is ready to pay one thousand euros per night. Can you take care of this?

On March 8, 2003, the court of Turnhout received these emails, which were sent to them by Walter Hartmann. The case was instructed by Myriam Vrints. Her inquiry had dysfunctions for already five years in the cabal aiming at discrediting the Zandvoort case that Marcel Vervloesem had brought to justice.

Christine Dekkers, public prosecutor of Antwerp, directly informed the Minister of the risks which weighed on his collaborator. She also had dysfunctions in the Zandvoort case, since she had received seven CDs of rapes, murder and tortures on children, which will be stolen from her law court!

On March 13, at 23:30 hours, Ludo Helsen, provincial deputy, former president of the CIPAL, telephoned Arthur Philips, the managing director, to warn him of the situation. The managing director convened the purchasing manager, who pled it was an "illegitimate gossip". As his test contract was over, CIPAL gave him the very same day, a longterm work contract, and then purified the mail server of its data.

On March 24, Jan Kerremans, principal private secretary of the Minister Dewael, contacted Eric Stroobants, the Flemish administration's boss, and boss of the minister's collaborator. Healso telephoned with the public prosecutor of Antwerp.
According to prosecutor Marianne Cappelle, who also had dysfunctions in the Vervloesem file, the investigation was started only by the telephone call to the police on March 27, from Hans Schoofs, a politician who had received the information in an anonymous letter.
The searching took place urgently the very same day, after the CIPAL was informed of the police force arrival, according to the chief of the Central Office for the Repression of Corruption.

The sales manager will be laid off on March 31 and the collaborator of the minister in July. But the man who had denounced the network was also laid-off in October, in despite the King's congratulations for his act good citizenship!

The CIPAL claimed charges, since its employees ordered women and children from its computers, during their work hours, at the cost of the Belgian citizen's. The evidence was so crushing that the purchasing manager had no other choice than to confess.

The press kept under silence this case, which was likely to be much more embarrassing for the "E-government", if Marcel Vervloesem inquired in Geel, which is located 18 kilometres away from his place.
The secrecy was so well kept, that nobody knew anything of it, if not just a vague rumour about women, but not a word of the child for 1000 euros the night.

The instruction of Judge Vrints will carry out the court of Turnhout to retain the most absurd calumnies against Marcel Vervloesem, at the moment when the collaborator of the minister lost his employment.
The man who had been officially thanked by the president for the Council of Europe, to have allowed carrying the light on the "odious" traffic of sexual exploitation children, was calumniated by a band of good-for-nothing.
Among them, of the one of his half brothers who is the shame of the family, object of 37 official reports blaming him for sexual abuses of minors.
Though he is illiterate, the shame of the family will be elected by the communal council, to be member of the social services direction, of the social housing company direction, of the police force council, town representative to inter-commune Water Company... and to CIPAL!
So many jobs which do not request to know how to write, but to know the names of those who support his half brother. A Gestapo social workers and police officers can then badger and threaten, i.e.: to expel them from their social lodging.

The collaborator of the minister will say that "well before the control at the CIPAL, he had been informed by his boss, the minister president Dewael that an investigation was in hand against him about human trade." But the minister did not explain why he warned his collaborator, before the police force could look for other incriminating evidences.

On September 27, 2007, the court will retain the "incompleteness" of Judge Vrints, who actually would consist in having taken three weeks to open the file of human trade from the Belgian "E-government" with Russia, Romania and Moldavia. It will also blame honesty in obtaining the only evidence which remained. The emails would have been stolen, not to the party claiming charges that paid for the ink and paper, tot he author of the orders of women and children. The accused inconsents were discharged.

The insurance company Mercator appealed. It reproaches to the purchasing manager of having made possible to an Italian friend to steal his Mercedes, so as to obtain fraudulently a compensation of 30.000 euros. The Court of Turnhout hypocritically followed the example, then the parties claiming charges.

Can Minister Dewael explain why he refused to meet the president and the vice-president of Werkgroep Morkhoven, to explain his position on the 100.000 photographs of crime of the Zandvoort network?

It now appears that the French cases were judged in absence of 88.539 incriminating evidences. The President of the Court of Cassation of Paris has sent this July 23, 2008; an answer concerning this problem, but his mail has still not arrived on August 12.

Could the minister order an investigation to know weather the political officials solicited to clarify these cases would have sent answers which would never have arrived to their recipients or if they are all very rude individuals? Could he investigate to discover who has retained these 88.539 incriminating evidences from the French investigation and what are the results of the Belgian investigation on the French magistrate photographed trousers down, with an 11 year old boy?

Jan Boeykens
President of the Morkhoven Group

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Belgium
nr. 443.439.55
Tel: 0032 2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Photo: September 9th, 2008 - Action of the Workgroup Morkhoven in front of the door of the prison at Turnhout where Morkhoven-activist Marcel Vervloesem was locked up after the false accusations of some criminals who were paid for it.

05-10-08

Het ware gezicht van Vandeurzen


GevangenisBrugge.151041743EedafleggingKoning.610x-3


Is Vandeurzen de eenvoudige, bedeesde, gevoelige vader en de door iederéén geliefde politicus die zijn politieke verantwoordelijkheid opneemt of is hij de koele, berekende justitieminister die zijn politieke verantwoordelijkheid ontloopt en die liever geen onderzoek laat instellen naar de gestolen documenten en kinderporno waardoor Morkhoven-actievoerder Marcel Vervloesem in de gevangenis werd opgesloten ?

-------

Enkele gezegden uit Le Vif Express van 21 februari 2008:

“Door een verantwoord management te voeren kan men alles bereiken”. Zijn credo is hetzelfde binnen het domein van justitie, waarvan hij de portefeuille beheert binnen de interim-regering Verhofstadt III.

De opvolger van Laurette Onkelinx heeft aangekondigd dat hij meer gevangenissen wil, zeer tot ongenoegen van de criminologen. “Het is niet de bedoeling om hierin nieuwe gedetineerden onder te brengen”, verdedigt de vroegere advocaat in burgerlijke zaken zich. “Ik ben niet repressief, maar er moet wel een oplossing gevonden worden voor de overbevolking in de gevangenissen”.

Zijn scoutstotem, gespierde Cheetah (luipaard) schrift hij toe aan een te rijk beschonken avond met zijn leiders.

“Hij werd verkozen aan het hoofd van de CD&V, boven Pieter De Crem, net omdat hij de capaciteit had om de kerk in het midden te houden, zonder opschudding te veroorzaken in de meest pure traditie van de Vlaamse christendemocraten”, aldus Stefan Fiers, politicoloog aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Hij is een vurig voorvechter van het nemen van verantwoordelijkheid in de politiek.

Zijn absolute trouw aan Bart De Wever, voorzitter van de NVA, met wie hij graag goed tafelt (bij voorkeur in Italiaanse restaurants) maakt deel uit van zijn persoon. “Als voorzitter had ik geen keuze. Men moet logisch redeneren”, doet hij opmerken.

De Standaard vertelt dat tegenover de ijskoude vastberadenheid, ten toon gespreid door “Madame Non”, Jo op instorten stond toen hij begreep dat al zijn pogingen tevergeefs waren geweest. Die dag kwam hij thuis, behoorlijk wat vroeger dan zijn gewoonte was, met tranen in de ogen: zijn dochter Tine (17 jaar) en zijn zoon Tuur (15 jaar) hebben toen zijn BlackBerry bemachtigd en een SMS gestuurd naar de voorzitster van het CDH: “Kunt U aub niet zo boos zijn op onze papa? U heeft toch ook kinderen, Mevrouw Milquet?”

Toen Guy Verhofstadt terug aan het roer kwam, op 20 december, voelde Jo Vandeurzen zich opgelucht. Toen hij benoemd werd op Justitie kon hij zijn oude passie weer opnemen.

Zelfs al heeft hij geen buitensporig ego, wat in de politiek niet vaak voorkomt, misschien slaagt de advocaat uit Genk er goed in zijn tactiek te verbergen. Zijn geliefkoosd boek op het ogenblik: “In Europa” van de Nederlandse historicus Geert Mak, die Europa doorkruiste om de balans op te maken van de 20ste eeuw.

Eerder warm en altijd eenvoudig nuanceert de forse man uit Genk, die bij de verkiezingen van juni vorig jaar in Limburg het grootst aantal stemmen vergaarde: “Kijk hier in de buurt maar eens rond of het mij aan charisma ontbreekt !” En inderdaad, in het cafetaria van het ZOL, waar we samen zitten, wordt hij met de regelmaat van de klok onderbroken door mensen die hij persoonlijk niet kent, maar die hem toch komen groeten.

http://www.jovandeurzen.be/nl/actua/in-de-pers/jo-vandeurzen-de-eeuwige-tweede

15:28 Gepost door MI5 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vandeurzen ware gezicht |  Facebook |

02-10-08

Marcel Vervloesem


De pedo-muzikale lusten van een Belga-'verslaggever'

De kranten schreven jarenlang dat Marcel Vervloesem een 'zelfverklaarde' kinderpornojager was maar omdat heel wat lezers genoeg kregen van dit kinderachtige gedoe, heeft men het nu alleen nog over de 'kinderpornojager' (tussen aanhalingstekens). Dat bewijst dat een aantal journalisten hun journalistieke kleuterschool aan het ontgroeien zijn.

De 'zelfverklaarde kinderpornojager' is een uitvindsel van de vroegere woordvoerder van het justitiepaleis in Antwerpen (waar de 7 kinderporno-cd-roms Zandvoort die de Koning er voor onderzoek liet overmaken, verdwenen zijn).

De man, die vroegtijdig afgeschreven werd als muziekleraar, gebruikte de informatie die hij van het gerecht ontving, om een eigen persbureautje op te starten.
Dank zij zijn goede relaties met justitie en de gerechtelijke verslaggevers kon hij zijn berichtjes weldra aan de persagentschappen Belga en ANP verkopen die ze op hun beurt doorverkochten aan de mediagroepen die ze in hun kranten plaatsen.
Vandaar dat men in bijna elke krant dezelfde kneuterige berichtjes van het persagentschap Belga ziet staan.

Toen zijn winkeltje goed begon te draaien, stapte onze gerechtelljke verslaggever over naar het persagentschap Belga waar hij vast betaald wordt en zijn gefrustreerde pedo-muzikale lusten op Marcel Vervloesem kan uitvieren.


Schrijf (het best per aangetekende brief) naar Marcel Vervloesem, zolang hij nog leeft, en verspreid zijn adres:
Ecrivez à Marcel Vervloesem tant qu'il est en vie (de préférence, par lettre recommandée) et diffusez son adresse:
Write to Marcel Vervloesem as long as he is alive (registered mail is best) and forward his adress:

Gevangenis Brugge - Ziekenhuisafdeling
Kamer 3909
t.a.v. Marcel Vervloesem
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge
(België - Belgique - Belgium)

België - Belgique - Belgium: Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
Europa - Europe : Tel: 0032 50 45 71 11 - Fax: 0032 50 45 71 89