05-10-08

Het ware gezicht van Vandeurzen


GevangenisBrugge.151041743EedafleggingKoning.610x-3


Is Vandeurzen de eenvoudige, bedeesde, gevoelige vader en de door iederéén geliefde politicus die zijn politieke verantwoordelijkheid opneemt of is hij de koele, berekende justitieminister die zijn politieke verantwoordelijkheid ontloopt en die liever geen onderzoek laat instellen naar de gestolen documenten en kinderporno waardoor Morkhoven-actievoerder Marcel Vervloesem in de gevangenis werd opgesloten ?

-------

Enkele gezegden uit Le Vif Express van 21 februari 2008:

“Door een verantwoord management te voeren kan men alles bereiken”. Zijn credo is hetzelfde binnen het domein van justitie, waarvan hij de portefeuille beheert binnen de interim-regering Verhofstadt III.

De opvolger van Laurette Onkelinx heeft aangekondigd dat hij meer gevangenissen wil, zeer tot ongenoegen van de criminologen. “Het is niet de bedoeling om hierin nieuwe gedetineerden onder te brengen”, verdedigt de vroegere advocaat in burgerlijke zaken zich. “Ik ben niet repressief, maar er moet wel een oplossing gevonden worden voor de overbevolking in de gevangenissen”.

Zijn scoutstotem, gespierde Cheetah (luipaard) schrift hij toe aan een te rijk beschonken avond met zijn leiders.

“Hij werd verkozen aan het hoofd van de CD&V, boven Pieter De Crem, net omdat hij de capaciteit had om de kerk in het midden te houden, zonder opschudding te veroorzaken in de meest pure traditie van de Vlaamse christendemocraten”, aldus Stefan Fiers, politicoloog aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Hij is een vurig voorvechter van het nemen van verantwoordelijkheid in de politiek.

Zijn absolute trouw aan Bart De Wever, voorzitter van de NVA, met wie hij graag goed tafelt (bij voorkeur in Italiaanse restaurants) maakt deel uit van zijn persoon. “Als voorzitter had ik geen keuze. Men moet logisch redeneren”, doet hij opmerken.

De Standaard vertelt dat tegenover de ijskoude vastberadenheid, ten toon gespreid door “Madame Non”, Jo op instorten stond toen hij begreep dat al zijn pogingen tevergeefs waren geweest. Die dag kwam hij thuis, behoorlijk wat vroeger dan zijn gewoonte was, met tranen in de ogen: zijn dochter Tine (17 jaar) en zijn zoon Tuur (15 jaar) hebben toen zijn BlackBerry bemachtigd en een SMS gestuurd naar de voorzitster van het CDH: “Kunt U aub niet zo boos zijn op onze papa? U heeft toch ook kinderen, Mevrouw Milquet?”

Toen Guy Verhofstadt terug aan het roer kwam, op 20 december, voelde Jo Vandeurzen zich opgelucht. Toen hij benoemd werd op Justitie kon hij zijn oude passie weer opnemen.

Zelfs al heeft hij geen buitensporig ego, wat in de politiek niet vaak voorkomt, misschien slaagt de advocaat uit Genk er goed in zijn tactiek te verbergen. Zijn geliefkoosd boek op het ogenblik: “In Europa” van de Nederlandse historicus Geert Mak, die Europa doorkruiste om de balans op te maken van de 20ste eeuw.

Eerder warm en altijd eenvoudig nuanceert de forse man uit Genk, die bij de verkiezingen van juni vorig jaar in Limburg het grootst aantal stemmen vergaarde: “Kijk hier in de buurt maar eens rond of het mij aan charisma ontbreekt !” En inderdaad, in het cafetaria van het ZOL, waar we samen zitten, wordt hij met de regelmaat van de klok onderbroken door mensen die hij persoonlijk niet kent, maar die hem toch komen groeten.

http://www.jovandeurzen.be/nl/actua/in-de-pers/jo-vandeurzen-de-eeuwige-tweede

15:28 Gepost door MI5 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vandeurzen ware gezicht |  Facebook |

Commentaren

Belgische Staat ruimt haar politieke gevangenen uit de weg
Marcel Vervloesem evolueert opnieuw naar een kritieke toestand


Brussel, 21 oktober 2008

Justitie heeft haar hoop om Marcel Vervloesem uit de weg te kunnen ruimen en aldus de kinderpornozaak Zandvoort en de diefstallen van documenten en kinderporno-cd-roms in de doofpot te stoppen, nog niet opgegeven.
Vandaag vernam de Werkgroep Morkhoven dat Marcel Vervloesem die nadat hij in de gevangenis van Brugge in coma was geraakt, snel naar de gevangenis van Turnhout werd overgebracht waar dat er geen medische dienst bestaat, er zeer slecht aan toe is.
Zijn benen en voeten die bij zijn aankomst al flink opgezwollen waren, staan nu op barsten en hij heeft nu een onophoudelijke pijn die hem belet om normaal te slapen.
Zijn suikerspiegel is nog altijd niet gestabiliseerd en schommelt van 100 tot 350 (wat levensgevaarlijk is).
Gisteren was zijn suikerspiegel zelfs gedaald tot bijna 72.
Alhoewel de toestand onhoudbaar is geworden, laat men hem opnieuw aan zijn lot over met het gevolg dat hij ook last heeft gekregen van koorts wat er op wijst dat het de slechte richting uitgaat.

Gepost door: Morkhoven | 24-10-08

De commentaren zijn gesloten.