20-05-08

Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout


Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout, lid van de Federale Politieraad

Turnhout gerechtsgebouw volledigIn het kleine België waarin iederéén, iederéén kent worden er voor de schone schijn regelmatig kongressen (met veel koffiepauzes) rond de zogenaamde hervorming van politie en justitie georganiseerd.

Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout en lid van de Federale Politieraad, neemt regelmatig deel aan deze kongressen.

Procureur Poels was de man die in zijn brief van 1.10.2007 aan Geert Vervaeke, Voorzitter van de Nederlandstalige Advies- en Onderzoekscommissie van de Hoge Raad voor de Justitie, beweerde dat de klacht van Prinses J. de Croÿ die nergens in het strafdossier van Morkhoven-activist Marcel Vervloesem was weer te vinden, tengevolge van het gerechtelijke verlof door één van de administratieve medewerkers niet bij het eigenlijk strafdossier was gevoegd en nooit voor visum aan de magistraat-titularis werd voorgelegd omdat die 'vermoedelijk zelf met vacantie was'.

Bij de behandeling van de dossiers 'lastens Marcel Vervloesem op de zitting op 14.9.2005' (terwijl de klacht niet lastens Vervloesem was), 'noch op de latere zittingen was het de magistraat zogenaamd niet opgevallen dat de stukken verkeerd waren gerangschikt', aldus Poels.

Alles wijst er echter op dat Poels en de betrokken magistraat geen vergissing begingen en dat alle ontlastende stukken opzettelijk uit het strafdossier werden geweerd.

Dat blijkt uit de woorden van Poels die zich verder als volgt uitdrukt:
'Bovendien kenmerkte de 'affaire Vervloesem' zich ten tijde van de behandeling te Turnhout door het te pas en te onpas verzenden van diverse brieven aan het parket door Vervloesem zelf en zijn entourage, waaronder overigens ook mevr. de Croÿ-Solre dient gerekend te worden. In feite mag gesteld worden dat de registratie als benadeelde door deze dame een oneigenlijk gebruik van deze procedure vormt, vermits zij zich steeds geprofileerd heeft als voorvechter/believer van Marcel Vervloesem'.

Uit het feit dat alle voor Marcel Vervloesem ontlastende stukken uit het dossier werden geweerd terwijl elke klacht tegen Vervloesem aan het dossier werd gevoegd, blijkt welke dubieuze rol Procureur Poels die tevens lid is van de Federale Politieraad, in deze zaak heeft gevoerd.

Poels zegt in zijn brief aan de Hoge Raad voor de Justitie dat Prinses de Croÿ 'zich op geen enkel ogenblik burgerlijke partij heeft willen stellen tegen Vervloesem' terwijl de klacht van Prinses de Croÿ helemaal niet tegen Marcel Vervloesem gericht was en Poels in dezelfde brief laat verstaan dat hij het liefst zo min mogelijk rekening wil houden de 'te pas en te onpas verzonden brieven door Vervloesem en zijn entourage, waaronder ook mevr. de Croÿ-Solre dient gerekend te worden'.

Poels blijkt dus niet alleen de diverse brieven ten gunste van Marcel Vervloesem (waaronder ook de brieven van het Comité P) uit te strafdossier te hebben geweerd waardoor Vervloesem ten onrechte en op basis van een onvolledig dossier werd veroordeeld maar geeft ook de indruk twijfel te wille zaaien omtrent het schrijven van Prinses de Croÿ.

De Prinses neemt deze frauduleuze manier van werken niet en heeft een klacht ingediend bij de Voorzitter van het hof van cassatie te Brussel die de zaak Vervloesem op 24 juni 2008 behandelt.

Men kan zich afvragen of magistraten die hun boekje zwaar te buiten gaan, wel geschikt zijn om verder in functie te blijven. Jammer genoeg bestaat er in België geen enkel orgaan dat tegen ernstige dysfuncties van het gerechtelijk apparaat kan optreden. De Belgische justitieminister die politiek verantwoordelijk is voor het justitiebeleid, verschuilt zich steeds achter het grondwettelijk principe der scheiding der machten dat in de praktijk tengevolge van een verstrengeling van politieke en gerechtelijke belangen niet gerespecteerd wordt. Dat brengt met zich mee dat er vaak politieke en allesbehalve onpartijdige processen tegen Belgische actievoerders gevoerd worden en er zelfs criminele praktijken worden aangewend om actievoerders het zwijgen op te leggen.

-------------------------------

CPS en KLUWER organiseren:
De hervormingen bij politie en justitie: in gespreide dagorde
Studiedag ter gelegenheid van tien jaar Orde van de dag

Tien jaar lang al besteedt het tijdschrift Orde van de dag aandacht aan uiteenlopende onderwerpen binnen de criminologische wereld. Reden genoeg om aan deze verjaardag extra aandacht te besteden met een studiedag.

De thema’s politie en justitie zijn de afgelopen jaren sterk aanwezig geweest en zijn nog steeds aan de orde van de dag. Iedereen zal zich vooral de politiehervorming herinneren als belangrijke realisatie, maar hoe staat het nu bij justitie? En hoe moet het verder met die politiehervorming? Zijn politie en justitie niet in gespreide dagorde, elk met hun eigen agenda, met hun hervormingen bezig?

Tijdens de studiedag “De hervormingen bij politie en justitie: in gespreide dagorde” ter gelegenheid van 10 jaar Orde van de dag willen we dit thema nader bekijken. We hebben vooraanstaande actoren uitgenodigd om hun visie toe te lichten, om daarna een en ander in discussie verder uit te diepen.

Deze studiedag wil vanuit het werkveld een signaal betekenen voor de beleidsinstanties over mogelijke hiaten in de verschillende hervormingen, en een aanzet zijn voor het toekomstig beleid.

Programma

9u00
Ontvangst van de deelnemers - koffie

9u30
Opening en inleiding
Dagvoorzitter: Karel Van Cauwenberghe, Onderzoeksrechter te Antwerpen, Hoofdredacteur Orde van de Dag

9u50
De politiehervorming: geslaagd, maar het kan veel beter!
Prof. dr. Willy Bruggeman, Voorzitter Federale Politieraad

10u15
Justitie als openbare dienst
Ghislain Londers, Eerste Voorzitter Hof van Cassatie

10u40
Koffiepauze

11u10
De politiehervorming geëvalueerd door een lokale bril Luc Martens, Burgemeester Roeselare

11u35
Het mandatensysteem voor korpschefs: een zegen of een vloek? Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout, lid Federale Politieraad

12u00
Lunch

13u20
Ten years after: the do’s and don’ts
Prof. dr. Brice De Ruyver, Gewoon Hoogleraar, Vakgroep Strafrecht en Criminologie UGent

13u45
Octopussen verteren: naar een kwaliteitsvolle verhouding tussen burger, recht en samenleving?
Prof. dr. Stephan Parmentier, Hoogleraar Sociologie van het Recht en de Criminaliteit, KULeuven

14u10
Pauze

14u30
Debat
Moderator: Caroline Van den Berghe, VRT-journaliste

Panelleden:
Dirk Van Nuffel, Hoofdcommissaris van Politie, Korpschef PZ Damme/Knokke-Heist, Voorzitter van de Vaste Commissie van de Lokale Politie
Thierry Freyne, Onderzoeksrechter te Brussel, Voorzitter Belgische Vereniging van onderzoeksrechters
Fernand Koekelberg, Commissaris-generaal Federale Politie
Hilde Vandevoorde, Federaal Magistraat
Yves Deswaene, Burgemeester Lochristi, Voorzitter politiecollege Puyenbroeck
Patrick Janssens, Burgemeester Antwerpen

15u40
Slotconclusies
Prof. dr. Paul Ponsaers, Gewoon Hoogleraar, Vakgroep Strafrecht en Criminologie UGent

16u30
Einde Studiedag

Vrijdag 14 maart 2008
Locatie Katholieke Universiteit Leuven
Aula Zeger Van Hee
Tiensestraat 41, 3000 LEUVEN

Contactadres Info
Centrum voor Politiestudies vzw
Nathalie Roegiers
Kortedagsteeg 14a, 9000 Gent
Tel: 09 223 24 11, fax: 09 223 73 12
E-mail: nathalie.roegiers@ugent.be
Consulteer regelmatig de webstek van het CPS voor informatie over alle andere activiteiten van het CPS: www.police.be/cps

Ja, ik schrijf mij in voor de studiedag ‘De hervormingen bij politie en justitie: in gespreide dagorde’ op 14 maart in Leuven
Inschrijvingsprijs: € 85,00 per persoon (incl. publicatie) - Fax: 09 223 73 12 of e-mail: nathalie.roegiers@ugent.be

Orde van de dag, een publicatie van KLUWER, is een discussietijdschrift over criminaliteits-beheersing en -beleid, met gefundeerde standpunten van deskundigen uit verschillende disciplines binnen de strafrechtsbedeling: politieambtenaren, advocaten, staande en zittende magistraten, preventiewerkers, bijzondere opsporingsambtenaren, hulpverleners, beleidsondersteunend personeel, academici, werknemers uit de penitentiaire sector…

Het jubileumboek ‘De hervormingen bij politie en justitie: in gespreide dagorde’ bevat bijdragen van:
• Kristel Beyens (Hoofddocent Vakgroep Criminologie VUB) en Sonja Snacken (Hoogleraar, Vakgroep Criminologie VUB)
• Gil Bourdoux (Raadsheer Comité P) en Evy Van Goethem (sectie klachten Comité P)
• Willy Bruggeman (Voorzitter Federale Politieraad)
• Tom Daems (Onderzoeker, KULeuven)
• Nathalie De Block, Ans Guldentops, Sabine Kennes, Caro Marcinkowski (Dienst Slachtofferonthaal, Parket Antwerpen)
• Sofie De Kimpe (Docent Vakgroep Criminologie VUB)
• Brice Deruyver (Gewoon Hoogleraar Strafrecht en Criminologie UGent)
• Marleen Easton (Docent Hogeschool Gent) en Arne Dormaels (Stafmedewerker Politie en Veiligheid, VVSG)
• Patrick Hebberecht (Hoogleraar Criminologie UGent)
• Ludo Kools en Nele Staessens (advocaten)
• Frank Mulleners (Korpschef lokale politie GAOZ)
• Joris Plessers (HRM-adviseur, Vast Bureau Werklastmeting, College van Procureurs-Generaal)
• Jan Poels (Procureur des Konings te Turnhout)
• Paul Ponsaers (Gewoon Hoogleraar Strafrecht en Criminologie UGent) en Elke Devroe (Dienst voor het Strafrechtelijk Beleid)
• Philip Traest (Hoogleraar UGent, advocaat)
• Caroline Van den Berghe (VRT-journaliste)
• Karel Van Cauwenberghe (Onderzoeksrechter te Antwerpen)
• Gudrun Vande Walle (Docent, Hogeschool Gent en Vakgroep Strafrecht en Criminologie UGent)
• Geert Vervaecke (Voorzitter Hoge Raad voor Justitie, Hoogleraar KULeuven)
• Philip Willekens (Directeur Directie Lokale Integrale veiligheid, AD Veiligheid en preventie, FOD Binnenlandse Zaken)

Een bijkomend exemplaar van deze verjaardagseditie kan besteld worden via KLUWER: bel 0800 30 144 of mail naar info@kluwer.be.
Elke deelnemer ontvangt ter gelegenheid van deze studiedag het jubileumboek van Orde van de dag (KLUWER), waarin hetzelfde thema uitgediept wordt door auteurs die vanuit de praktijk duiding geven rond politie en justitie.

Deelnemingskosten
Het inschrijvingsgeld bedraagt 85 euro (incl. BTW) per deelnemer. In de inschrijvingsprijs zijn de kosten van de broodjeslunch, de koffiepauzes en de publicatie inbegrepen. Groepen studenten (hogescholen, universiteiten, politiescholen) van min. 10 personen kunnen deelnemen aan de studiedag tegen het verlaagde tarief van 20 euro per persoon (zonder boek).
Individuele voltijdse studenten betalen 30 euro per persoon (zonder boek).
Voor beroepsmagistraten, gerechtelijke stagiairs en het personeel van de griffies en de parketten is de tenlasteneming van het inschrijvingsgeld door de FOD Justitie (Dienst Opleiding Rechterlijke Orde) aangevraagd.


- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=kinderpornonetwerk+zandvoort&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=gerecht+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=Justitie+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Open+brief+procureur+generaal+Morkhoven&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Jacobs+zicot+turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=Onkelinx+Zandvoort+&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.zoegenot.be/CD-roms-pedocriminels-Onkelinx.html
- http://www.google.be/search?q=Hof+van+Beroep+Antwerpen+Vervloesem&gbv=2&hl=fr&start=0&sa=N

20:01 Gepost door MI5 in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Procureur des Konings Heb wat algemene informatie over de rol van een Procureur des Konings bijeengezocht.
De functie van een procureur des Konings is vergelijkbaar met de officier van justitie in Nederland.
Hij is een magistraat van het openbaar ministerie en oefent, onder het gezag van de minister van Justitie (de minister van justitie is dus mede verantwoordelijk als er iets verkeerd gaat), de opdrachten van het openbaar ministerie uit.
Gezien hij instaat voor de uitoefening van de strafvordering moet hij zeker onpartijdig zijn en kan hij zeker geen ontlastende documenten weglaten omdat hij de beklaagde liever veroordeeld zou zien.
In dit geval is Jan Poels ook lid van de Raad van de Federale Politie. Hij is dus wel de laatste om ook de brieven van het Comité P dat de werking van de politie moet controleren uit het dossier te weren omdat hij misschien vindt dat die te positief zijn voor de beklaagde of bepaalde beschuldigingen tegenover de beklaagde ontlasten.


Procureur des Konings

In België is een procureur des Konings een magistraat van het openbaar ministerie. De functie van een procureur des Konings is vergelijkbaar met de officier van justitie in Nederland.

Er is een procureur des Konings in ieder gerechtelijk arrondissement en een federale procureur die bevoegd is voor het hele grondgebied.

De procureur des Konings wordt bijgestaan door een of meer substituten.


Taken en bevoegdheden

De bevoegdheden van het openbaar ministerie, en dus ook van de procureur des Konings, worden beschreven in de artikels 137 tot en met 156 van het Gerechtelijk Wetboek.

De procureur des Konings oefent, onder het gezag van de minister van Justitie, de opdrachten van het openbaar ministerie uit bij de arrondissementsrechtbank, de rechtbank van eerste aanleg, de rechtbank van koophandel, de arbeidsrechtbank en de politierechtbanken van het arrondissement.

Hij staat in voor de uitoefening van de strafvordering, maar treedt ook op in burgerlijke zaken en zaken voor de arbeidsgerechten wanneer de wet het voorschrijft of zijn optreden wordt gevorderd.


Raad van procureurs des Konings

De procureurs des Konings vormen samen de raad van procureurs des Konings. De federale procureur kan de vergaderingen van deze raad bijwonen.

De raad adviseert het College van procureurs-generaal over de harmonisatie en de uniforme toepassing van de regels en over elke zaak die verband houdt met de opdrachten van het openbaar ministerie.


Lijst van Belgische procureurs des Konings

1 Antwerpen: Bart Van Lijsebeth
2 Aarlen: Serge Lipszyc
3 Brugge: Jean-Marie Berkvens
4 Brussel: Bruno Bulthé
5 Charleroi: Christian De Valkeneer
6 Dendermonde: Christian Du Four
7 Dinant: Bernard Appart
8 Eupen: Rudolf Lennertz
9 Gent: Johan Sabbe
10 Hasselt: Marc Rubens
11 Huy: Pierre Romijn
12 Ieper: Marie-Christine Durieu
13 Kortrijk: Frits Verhaeghe
14 Leuven: Ivo Carmen
15 Luik: Danièle Reynders
16 Marche-en-Famenne: Michèle Mons delle Roche
17 Mechelen: Paul Lenaerts
18 Bergen: Christian Henry
19 Namen: Claude Bernard
20 Neufchâteau: Vincent Cambier
21 Nijvel: Jean-Claude Elslander
22 Oudenaarde: Herman Daens
23 Tongeren: Ivo Delbrouck
24 Doornik: Marie-Claude Maertens
25 Turnhout: Jan Poels
26 Verviers: Robert Andre
27 Veurne: Yves Keppens

Categorieën: Rechterlijke macht in België | Strafrecht in België

Gepost door: Yves | 21-05-08

'De hervormingen bij politie en justitie' Het jubileumboek ‘De hervormingen bij politie en justitie: in gespreide dagorde’ bevat ondermeer bijdragen van Jan Poels (Procureur des Konings te Turnhout) en Geert Vervaecke (Voorzitter Hoge Raad voor Justitie, Hoogleraar KULeuven) aan wie Jan Poels zijn brief van 1.10.2007 in verband met de ontbrekende en de blijkbaar niet door hem gewenste documenten in het strafdossier van Morkhoven-activist Marcel Vervloesem richtte.

Zonder de integriteit van Geert Vervaecke in vraag te willen stellen, kan men daarbij toch enkele kritische bedenkingen plaatsen.

Wat in ieder geval vreemd blijft in deze zaak is dat de Hoge Raad voor de Justitie de verdwijningen van een aantal documenten (alle ontlastende brieven en getuigenissen inzake Vervloesem, de brieven van het Comité P enz.) inderdaad vaststelde maar dat het hof van beroep van Antwerpen het niet nodig vond om de besluiten van de hoge raad voor de justitie terzake af te wachten.

De verdwenen en ontbrekende stukken werden door de rechters van het hof van beroep van Antwerpen dus niet aan het strafdossier van Vervloesem gevoegd omdat rechter-voorzitter Van Craen van de 14de kamer van het hof van beroep te Antwerpen het gepaster vond om Vervloesem te vonnissen op basis van een onvolledig dossier.

Van een eerlijk proces was dus geen sprake.

Rechter Van Craen kan ook moeilijk onpartijdig genoemd worden omdat hij als rechter optrad in de zaken Alfred Peper en Wilfried Lavent in de zaak Good Engels, het kinderziekenhuis waarrond de Werkgroep Morkhoven in 1989 actie voerde.

Ook psychiater Cosyns die door de rechter van Turnhout werd aangesproken om Marcel Vervloesem psychiatrisch te laten onderzoeken, was destijds in de zaak Good Engels betrokken.
Cosyns was namelijk de voorzitter van de naar hem genoemde Commissie Cosyns die geen wantoestanden in Good Engels kon vaststellen terwijl de Werkgroep ondermeer in het bezit is van een politierapport waarin staat dat er jongeren met gebroken armen en benen in de isoleercellen terecht kwamen.
Er was zelfs sprake van een 5-jarig kind dat in een isoleercel overleed.

Het was op voorstel van Cosyns die met de zogenaamde onafhankelijke Commissie Cosyns de zaak Good Engels mee hielp dichtdekken, dat de correctionele rechtbank van Turnhout
Vervloesem ook voor twee jaar een spreekverbod met de pers oplegde. Men kan bijna spreken van een afrekening.

Alhoewel minister van justitie Vandeurzen (CD&V) het niet belangrijk vindt om deze zaken te laten onderzoeken, verdwenen ook de 7 cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort die de Werkgroep aan de Belgische Koning had overgemaakt en die door de gewezen justitieminister Tony Van Parys (CD&V) aan procureur-generaal Dekkers aan het hof van beroep te Antwerpen 'voor onderzoek' werden overgemaakt.

Een aantal 'gevoelige documenten' uit de zaak Good Engels en de kinderpornozaak Zandvoort werden door de procureur-generaal van Antwerpen dan weer in een zogezegd administratief dossier met nr. 289/... weggemoffeld waarin noch Vervloesem, noch zijn advocaten inzage kregen.
Marcel Vervloesem vroeg een paar weken geleden inzage in dit dossier (wat zijn recht is) maar ontving nog steeds geen antwoord.

Alleen op basis van deze elementen, zou het hof van cassatie dat op 24 juni 2008 uitspraak doet, het proces tegen Vervloesem nietig moeten verklaren en een heropening van het onderzoek moeten vragen.

De minister van justitie die het gezag uitoefent over Procureur Poels en konsoorten zou -normaal gezien- ook een onderzoek in deze zaak moeten bevelen. Het probleem is echter dat de Belgische politiek en justitie dermate met elkaar zijn verstrengeld dat de justitieminister de verantwoordelijkheid voor het manke justitiebeleid en de ernstige wanpraktijken automatisch van zich afschuift en liever voor de bouw van 'nieuwe gevangenisssen' pleit.

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout Op een bepaald moment kreeg Morkhoven-activist Marcel Vervloesem geen inzage in zijn dossier te Turnhout en werd hij van het kastje naar de muur gestuurd.

Hier volgt de brief die Poels, nadat hij door de Werkgroep Morkhoven hierover zwaar werd bekritiseerd, aan Marcel Vervloesem richtte:


Turnhout, 7 november 2007

Aan de heer Vervloesem Marcel
Koninkrijk 61
2200 Morkhoven

Mijnheer,


Ik verwijs naar uw brief van 26 oktober 2007, waarbij U zich beklaagt omdat ondanks de toestemming tot kopij en inzage va het dossier TU.37.98.101396/99, de parketadministratie weigerde om het desbetreffende dossier te vertonen.

Na onderzoek van uw klacht, kan ik U mededelen dat ter zake geen fout door mijn medewerkers werd gemaakt.

Aangezien de aangevraagde bundel van 1999 dateert, is deze immers opgeborgen in ons archief, hetwelk zich niet in de eigenlijke justitiegebouwen van Turnhout bevindt, doch een eind verwijderd is van de Kasteellocatie. Het dossier diende bigevolg 'besteld' te worden en kon ten vroegste in de namiddag van 26 oktober voorgelegd worden, wat U ook correct is meegedeeld.

Ik beschouw dit incident dan ook als gesloten.

Met de meeste hoogachting,
De Procureur des Konings,
J. Poels

Kopie aan de heer Boeykens Jan, vzw Werkgroep Morkhoven

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

Officier van Justitie De officier van justitie behoort zich aan strenge regels in de wet houden. De rechter behoort te controleren of de regels wel goed worden toegepast. Maar wat als hij de regels zelf overtreedt ?

-------------------------------

Een officier van justitie is in Nederland een vertegenwoordiger van het openbaar ministerie (OM), vergelijkbaar met de procureur des Konings in België. Het O.M. is de organisatie die verantwoordelijk is voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten.

De belangrijkste rollen van de officier van justitie zijn:
het gezag voeren over onderzoeken van de politie
bij zware misdrijven direct leiding geven aan onderzoeken van de politie optreden als openbare aanklager in een rechtszaak (zie Strafrecht)
tijdens een rechtszaak een bepaalde straf eisen, die niet altijd door de rechter wordt opgelegd.

Zowel de politie als de officier van justitie kan dwangmiddelen toepassen. Bekende dwangmiddelen zijn bijvoorbeeld iemand fouilleren of vasthouden op het politiebureau.

De officier van justitie bepaalt of hij een zaak aan de rechter wil voorleggen of niet. Hij moet er ook voor zorgen dat uitspraken van de strafrechter worden uitgevoerd.

De officier van justitie behoort zich aan strenge regels in de wet houden. De rechter behoort te controleren of de regels wel goed worden toegepast.

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

In een rechtsstaat heeft een ieder recht op toegang tot een onpartijdige rechter De onpartijdigheid van de rechter moet in iedere situatie boven elke twijfel verheven zijn. Het optreden van de rechter behoort deze eigenschap altijd te tonen.

Tegelijkertijd geldt dat niemand vrij is van persoonlijke opvattingen over bepaalde maatschappelijke, politieke en ethische kwesties. Dat geldt, nu van een rechter een behoorlijke mate van maatschappelijke betrokkenheid wordt verwacht, ook zeker voor de rechter. Zijn opdracht om onpartijdig te oordelen betekent dat hij zich van zijn persoonlijke opvattingen - met inbegrip van sympathieën en antipathieën - bewust is en tracht daarvan bij zijn professionele oordeel afstand te nemen.

Rechterlijk gedrag wordt op verschillende manieren getoetst. Een juridische toetsing is mogelijk door het aanwenden van rechtsmiddelen tegen rechterlijke uitspraken. Daarnaast bestaan er bij de gerechten interne klachtenregelingen betreffende het optreden van de rechter ter zitting. Ook kan het functioneren van een rechter onderwerp van gesprek zijn in het kader van personeelsbeleid. Voorts is er nog in het kader van een externe klachtenregeling de wettelijke toetsing door de Hoge Raad, die een rechter onder zeer bepaalde omstandigheden kan ontslaan.

In deze leidraad gaat het alleen om toetsing van de (on)partijdigheid van de rechter. Voor het begrip onpartijdigheid is in deze leidraad aangesloten bij hetgeen daaromtrent is overwogen in de uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) van 24 mei 1989, NJ 1990, 627 (Hauschildt) en de Hoge Raad van 18 november 1997, NJ 1998, 244. Verder wordt verwezen naar de hierna gegeven omschrijving van onpartijdigheid. Toetsing van de onpartijdigheid van een bepaalde rechter kan leiden tot het niet behandelen van een zaak door deze rechter. Als deze toetsing door de rechter zelf gebeurt, kan dit leiden tot terugtrekking of een verzoek om zich te mogen verschonen. Bij toetsing door andere rechters op verzoek van een belanghebbende gaat het om wraking. Aangezien terugtrekking veruit het meest voorkomt en verschoning en wraking uitzonderingen zijn, is deze leidraad met name op terugtrekking gericht.

Deze leidraad beoogt - naast relevante bepalingen in de Grondwet, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), de Wet op de rechterlijke organisatie, de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren, de jurisprudentie van de Hoge Raad en het EHRM en de literatuur - houvast te verschaffen aan de rechter. De onpartijdigheid en integriteit van de rechtsprekende macht worden echter niet zozeer gewaarborgd door gedetailleerde regelgeving, maar vooral door het bewustzijn binnen de beroepsgroep. Deze leidraad bevat daarom geen sluitende regels voor alle gevallen, maar dient vooral om dit bewustzijn van onpartijdigheid te bevorderen. Aanleiding voor het opstellen van deze leidraad zijn de discussie die er binnen de rechtsprekende macht omtrent integriteit, nevenfuncties en gedragscodes is ontstaan, het symposium “Voorkoming van schijn van partijdigheid” te Arnhem in 2000 en het op dit symposium gevolgde onderzoeksrapport van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van 2002 “Schijn van partijdigheid rechters” (WODC 2002, 199).

Overigens wordt hierbij nog opgemerkt dat het onderzoeksrapport van het WODC als een van de meest aangevoerde redenen om te wraken klachten over “bejegening of behandeling van de zaak” noemt. Naast onder meer (vermeende) procedurefouten en de weigering een getuige te horen, gaat het in dat onderzoek ook om het optreden van de rechter ter zitting. Deze leidraad kan hiervoor onvoldoende aanknopingspunten bieden. Wat dat betreft ligt er een taak bij de gerechten zelf. Intervisie kan daarbij een belangrijk hulpmiddel zijn.

Bij het opstellen van de leidraad is gebruik gemaakt van de bij diverse gerechten reeds bestaande verschoningscodes, gedragsregels van het Openbaar Ministerie, advocatuur en notariaat. Daarnaast is kennis genomen van “The Bangalore Principles of Judicial Conduct” (vastgesteld op 25 en 26 november 2002), van de draft opinion “on the principles and rules governing judges” van de Consultative Council of European Judges (CCJE) (niet gepubliceerde versie van 14 november 2002) en de Aanbeveling inzake de afhandeling wrakingsverzoeken (gepubliceerd in Trema 2001, nr. 4, p. 184 e.v).


Doelstelling van de leidraad en de interne en externe werking ervan

Deze leidraad richt zich in eerste instantie tot de individuele rechter. De leidraad bestaat niet zozeer uit een aantal limitatief opgesomde, en overigens niet allesomvattende aanbevelingen, maar geeft met name een kader om te komen tot een gefundeerd oordeel in het individuele geval. De aanbevelingen 9 en 10 richten zich tot de gerechten om verdere discussie over het onderwerp te bevorderen. De leidraad bevat aanbevelingen die moeten aanzetten tot permanente oplettendheid van rechter en gerecht om de rechterlijke onpartijdigheid te bewaken. Hij beoogt de rechter steeds te noodzaken zich af te vragen of zijn optreden ook daadwerkelijk bij de rechtzoekende en de samenleving het beeld van de onpartijdige rechter oproept. De leidraad streeft ernaar het onderkennen van dilemma’s te bevorderen, dient uitgangspunt te zijn van een éducation permanente en moet een stimulans zijn voor bewustzijn van integriteit. Kortom, de leidraad is een onderdeel van het permanente aandachtsgebied betreffende de verbetering van de kwaliteit van de rechtspraak.

Extern beoogt de leidraad de samenleving inzicht geven in het kader waarbinnen de rechter zijn afwegingen maakt en dient hij als externe verantwoording van rechterlijk gedrag. Als de rechter constant alert is op zijn specifieke staatsrechtelijke taak als onpartijdig en onafhankelijk overheidsrechter, kan de samenleving het vertrouwen hebben dat elke burger toegang heeft tot eerlijke procesvoering.


Status en werkingssfeer van de leidraad

De leidraad wordt onderschreven door de besturen van de gerechten in Nederland, de president van en de procureur-generaal bij de Hoge Raad, door de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) en door de Raad voor de Rechtspraak.

Een gerecht kan desgewenst aanvullingen op de leidraad maken die samenhangen met lokale afspraken of omstandigheden. De leidraad bestaat uit een beperkt aantal aanbevelingen, aangevuld met een bijlage, bestaande uit een literatuurlijst, wetsartikelen, jurisprudentie en codes, die zijn bedoeld om richting te geven aan de verdere concrete invulling van onpartijdigheid. Zo kunnen de aanbevelingen de individuele rechter een hulpmiddel bieden bij de beoordeling van zijn (on)partijdigheid in een concrete zaak, waaronder de vraag of er aanleiding bestaat zich terug te trekken dan wel te verzoeken zich te mogen verschonen.

De aanbevelingen betreffen algemene uitgangspunten en vormen geen dwingende voorschriften. In de praktijk zullen zich situaties kunnen voordoen waarin de aanbevelingen niet voorzien.


Definities

Partijdigheid: het aanwezig zijn van uitzonderlijke omstandigheden die zwaarwegende aanwijzingen opleveren dat de rechter een vooringenomenheid koestert, althans dat de dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (HR 18 november 1997, NJ 1998, 244). Ten aanzien van de wijze waarop dient te worden vastgesteld of sprake is van onpartijdigheid wordt verwezen naar een uitspraak van het EHRM van 24 mei 1989, NJ 1990, 627 (Hauschildt), waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen subjectieve en objectieve onpartijdigheid en waarin is vermeld:

“The existence of impartiality must be determined according to a subjective test, that is on the basis of the personal conviction of a particular judge in a given case, and also according to an objective test, that is ascertaining whether the judge offered guarantees sufficient to exclude any legitimate doubt in this respect . As to the subjective test the personal impartiality of a judge must be presumed until there is proof to the contrary . Under the objective test, it must be determined whether, quite apart from the judge's personal conduct, there are ascertainable facts which may raise doubts as to his impartiality. In this respect even appearances may be of a certain importance. What is at stake is the confidence which the courts in a democratic society must inspire in the public and above all, as far as criminal proceedings are concerned, in the accused. Accordingly, any judge in respect of whom there is a legitimate reason to fear a lack of impartiality must withdraw . This implies that in deciding whether in a given case there is a legitimate reason to fear that a particular judge lacks impartiality, the standpoint of the accused is important but not decisive . What is decisive is whether this fear can be held objectively justified.”

----

Officier van justitie - onpartijdigheid

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

Procureur-generaal Yves Liégeois en de 'de fundamenten van onze rechtstaat' Alhoewel de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois voor een deel gelijk heeft als hij zegt dat de meerderheidspartijen en de sp.a de strafwet op maat van de diamantsector willen aanpassen, maakt hij zich ronduit belachelijk door te stellen dat met het wetsvoorstel van deze partijen de 'fundamenten van onze rechtsstaat met de voeten worden getreden'.

Liégeois en zijn vrienden van het hof van beroep te Antwerpen schenden immers zelf de 'fundamenten van onze rechtsstaat'.

In de zaak van Morkhoven-activist Marcel Vervloesem hebben zij:
- de cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort doen vedwijnen
- geen rekening gehouden met het onderzoek naar de verdwenen stukken in het strafdossier van Vervloesem door de Hoge Raad voor de Justitie
- Vervloesem bewust op een onvolledig dossier veroordeeld
- de ontlastende stukken uit de zaak Good Engels en de kinderpornozaak Zandvoort in een apart administratief dossier weggestoken waarin noch de verdachte noch zijn advocaten inzage krijgen
- Vervloesem veroordeeld zonder de conclusies van diens advocaten te bekijken (bij de inzage op het hof van cassatie te Brussel bleken de bladzijden die met tippex bewerkt werden, nog aan elkaar te kleven)
- geen rekening gehouden met de rapporten van de medische experten in het strafdossier van Vervloesem
- zelfs geen medische expert aangesteld die moest onderzoeken of Vervloesem inderdaad impotent was en dus niet in staat was tot verkrachting
- in drie jaar tijd niets ondernomen om de in beslag genomen computer van Vervloesem waarop zij geen bezwarend materiaal vonden, terug aan Vervloesem te bezorgen

Drie weken geleden richtte Vervloesem zich tot procureur-generaal Liégeois met het verzoek tot inzage en kopijname van het zogezegde administratieve dossier B280/89.
Hij wacht nog altijd op het antwoord van de procureur-generaal die het nu op een grootsprakerige manier over de 'fundamenten van onze rechtsstaat' en de 'grondwettelijke onafhankelijkheid van de onderzoeksrechter' heeft.

Liégeois kan beter eerst in eigen boezem kijken...

-------------------------------

"Diamantairs krijgen strafwet op maat"

De Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois haalt in de krant De Tijd zwaar uit naar de oranje-blauwe meerderheidspartijen en de sp.a, omdat ze de strafwet aanpassen op maat van de diamantsector. Liégeois waarschuwt dat de geplande wetswijziging de fundamenten van onze rechtstaat op de helling zet. De diamantsector reageert furieus.

Inbeslagnames
De oranje-blauwe meerderheidspartijen en de sp.a hebben een wetsvoorstel ingediend dat bedrijven beschermt tegen inbeslagnames. Onderzoeksrechters zouden niet meer onafhankelijk bedrijfsgoederen in beslag mogen nemen. Ze zouden daarvoor een gunstig advies moeten krijgen van een aangestelde expert uit het bedrijfsleven.

Diamantsector
Procureur-generaal Liégeois ziet in het wetsvoorstel maatwerk voor de diamantsector. Die klaagt al langer over de inbeslagname van grote diamantvoorraden door een Antwerpse onderzoeksrechter, vooral in één grote zaak van belastingfraude rond de diamantexpediteur Monstrey.

Rechtsstaat
"Met dit wetsvoorstel worden de fundamenten van onze rechtsstaat met de voeten getreden", stelt Liégeois nog. "Wat is de grondwettelijke onafhankelijkheid van de onderzoeksrechter dan nog waard?"

Signaal voor het gerecht
De diamantsector pikt de uitlatingen van de procureur-generaal niet. "Als een politieke meerderheid in dit land dit wetsvoorstel steunt, zou dat een belangrijk signaal moeten zijn voor het gerecht", meent Philip Claes, de woordvoerder van het Antwerp World Diamond Centre. (belga/tdb)

Het Laatste Nieuws, 21/05/08

Gepost door: Jan Boeykens | 21-05-08

De leden van de Federale Politieraad Persbericht van de ministerraad van 18 januari 2008
Aanwijzing van sommige leden van de Federale Politieraad


De ministerraad keurde een ontwerp van koninklijk besluit goed over de aanwijzing van sommige leden en plaatsvervangende leden van de Federale Politieraad.

De ministerraad ging akkoord met het voorstel van:

het College van procureurs-generaal om volgende personen te benoemen:
de heer Claude Michaux, procureur-generaal Bergen
de heer Cédric Visart de Bocarmé, procureur-generaal Luik, als plaatsvervanger
mevrouw Isabelle Panou, onderzoeksrechter Brussel, als plaatsvervanger
de Raad van procureurs om de heer Bruno Bulthé, procureur des konings Brussel, te benoemen als plaatsvervanger van de heer Jan Poels, procureur des konings Turnhout.
de Adviesraad van Burgemeesters om de heer Freddy Thielemans, burgemeester van Brussel, en de heer Stefaan Platteau, burgemeester van Dilbeek, te benoemen
de Vaste Commissie van de Lokale Politie om mevrouw Catherine De Bolle, korpschef Politiezone Ninove, als plaatsvervanger te benoemen van de heer Dirk Van Nuffel, korpschef Politiezone Damme-Knokke-Heist.

De Federale Politieraad heeft als doel de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie advies te verlenen onder andere over het Nationaal Veiligheidsplan en de aanwijzing van de commissaris-generaal en directeurs-generaal van de Federale Politie. Daarnaast evalueert de raad regelmatig de werking van de Federale Politie en de korpsen van de Lokale Politie.

Op dit ogenblik is professor Willy Bruggeman voorzitter van de raad. Naast de vertegenwoordigers van de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie zijn de overige leden:

de heer Lode De Witte, gouverneur van Vlaams-Brabant
de heer Johan Delmulle, federaal procureur
de heer Jan Poels, procureur des konings Turnhout
mevrouw Viviane Joliet, onderzoeksrechter Luik
de heer Guy Jeanjot, burgemeester van Tellin
de heer Fernand Koekelberg, commissaris-generaal van de Federale Politie
de heer Dirk Van Nuffel, korpschef van de Lokale Politie Damme-Knokke-Heist

Voor meer informatie:
Persdienst van minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael
Woordvoerder: Paul Van Tigchelt
0479/80.55.05
paul.vantigchelt@ibz.fgov.be

Persdienst van minister van Justitie Jo Vandeurzen
Woordvoerder: Leo De Bock
02/542.20.27 - 0475/92.42.89
leo.debock@just.fgov.be

dienst Communicatie van de Federale Ministerraad
algemene directie Externe Communicatie - Kanselarij van de Eerste Minister

http://presscenter.org/archive/20080118/9bdb281090d6a5b842dbbc956cea5300/?lang=nl

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout Als men de brief leest die de Turnhoutse Procureur des Konings Jan Poels op 7.11.2007 aan Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven richtte, dan lijkt het alsof er niets aan de hand is geweest maar voor de zwaar zieke Marcel Vervloesem die toen pas een zware operatie achter de rug had, was het geen lachertje om zich telkens per trein weer van Herentals naar Turnhout te moeten begeven...

-------------------------------

Procureur J. Poels - inzage en kopijname van dossier

Fax verzonden aan de heer Procureur des Konings te Turnhout (014 47 18 75)

Brussel, 27 oktober 2007

De heer J. Poels, Procureur des Konings
Gerechtsgebouw
2300 Turnhout

Geachte Heer Procureur des Konings,

Betreft: Uw machtiging tot inzage en copijname van dossier TU 37 98 101 396 / 99VE

In uw antwoord van 18.10.2007 verleende u aan Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven de toelating tot inzage en copijname van het vermelde dossier dat -zoals een aantal andere dossiers- blijkbaar niet aan het strafdossier werd toegevoegd.

Op vrijdag 26.10.2007 te 9 uur 's morgens, bood Marcel Vervloesem zich met uw brief aan bij het Centraal Team van de Procureur des Konings, Kasteelstraat 1, 3de verdieping, 2300 Turnhout en vroeg hij inzage en copijname van het opgegeven dossier.

Pas een uur later kwam de bode op zijn dooie gemak aangesleft en weigerde hij op een bijna uitzinnige manier om Marcel Vervloesem inzage en copijname te verlenen.
Hij moest 'de volgende week maar terugkomen', kreeg Marcel Vervloesem te horen.

De hoofdgriffierster sloot zich blijkbaar bij de beslissing van de bode aan en zei gewoon dat 'de bode het dossier niet wilde gaan halen'. Marcel Vervloesem moest 'de volgende week maar terugkomen'.

Onafgezien van het feit dat iemand die u toelating gaf tot inzage en copijname van zijn dossier en die zwaar ziek is (suikerziekte, hartproblemen, nog steeds herstellende van een zware operatie enz.) op deze manier wordt behandeld, wijs ik u op het feit dat de gerechtsdiensten tijdens de komende week bijna alle dagen gesloten zullen zijn en dat de zaak van Marcel Vervloesem op 14.11.2007 reeds door het Hof van Beroep te Antwerpen wordt behandeld. In die zin zou men van een 'obstructie' kunnen spreken.

In de hoop dat er een einde komt aan de talrijke onregelmatigheden, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Met de meeste hoogachting,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

VZW-ASBL Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
werkgroep_morkhoven@hotmail.com
Registratienummer: 443.439.557

------------

http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven

Het proces tegen Marcel Vervloesem ging nu bijna 10 jaar geleden van start. Het gerecht van Turnhout deed al het mogelijke om de Morkhoven-activist het zwijgen op te leggen. Vervloesem werd in november 2006 zelfs veroordeeld tot een 'spreekverbod met de pers' (wat volledig ongrondwettelijk is). Na de publicatie van het bovenstaande bericht werden de skynetblogs van de vzw Werkgroep Morkhoven urenlang geblokkeerd en was het een tijdlang onmogelijk om nog e-mailberichten te bekijken. Gisteren bleek ook de telefoonlijn van de vzw Werkgroep Morkhoven gedurende de hele dag te zijn afgesloten.

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 21-05-08

Jan Poels, Procureur des Konings te Turnhout en lid van de Federale Politieraad Als men de brief leest die de Turnhoutse Procureur des Konings Jan Poels op 7.11.2007 aan Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven richtte, dan lijkt het inderdaad alsof er niets aan de hand te zijn geweest maar uit het verslag dat ik toen opmaakte, blijkt dat de zaken enigszins anders lagen.
Men zou bijna kunnen stellen dat men wilde verhinderen dat de zwaar zieke Marcel Vervloesem nog inzage kreeg in zijn dossier en hij nog kopij kon nemen voor dat zijn zaak door het hof van beroep te Antwerpen zou behandeld worden.

Marcel Vervloesem bood zich op vrijdag 26.10.2007 met de brief van Jan Poels, waarin hem toestemming werd gegeven tot inzage en kopijname, aan bij het Centraal Team van de Procureur des Konings, Kasteelstraat 1, 3de verdieping te Turnhout en vroeg inzage en copijname van het opgegeven dossier.

Daar zei men hem dat hij 'de volgende week maar moest terugkomen'.

Marcel Vervloesem wist echter te achterhalen dat de gerechtsdiensten in de week die erop volgde bijna alle dagen gesloten zouden zijn terwijl zijn zaak reeds op 14.11.2007 door het Hof van Beroep te Antwerpen zou behandeld worden.

En zoals gezegd, kwam daar nog bij dat de zwaar zieke Marcel Vervloesem die pas een zware operatie achter de rug had, zich telkens per trein van Herentals naar Turnhout moest verplaatsen...

Tijdens het proces tegen Marcel Vervloesem waren er trouwens voortdurend allerlei onregelmatigheden en intimidaties. Er werd met de data gespeeld; vlak voor de zitting werd er nog snel een klacht toegevoegd of Marcel Vervloesem werd door de federale politie nog snel verhoord aangaande een publicatie op het internet.
En dan spreken we nog niet over de talrijke ontlastende documenten en de rapporten van het Comité P die uit het strafdossier verdwenen terwijl bepaalde getuigen (zoals ikzelf) wiens getuigenis in het voordeel van Marcel Vervloesem zou vallen, niet werden opgeroepen.
De aanklagers van Marcel Vervloesem werden door de opmerkelijke tussenkomst van de openbare aanklager, Procureur Vander Flaas, ook niet voor de leugendetectortest opgeroepen terwijl rechter-voorzitter Caers daartoe de opdracht had gegeven.
Procureur Janssens baseerde zich op een schriftelijke verklaring van Georges Zicot (inspecteur in de zaak Dutroux) om geen onderzoek te moeten voeren naar de kindermisbruikende magistraat op de cd-roms Zandvoort.
De 30 processen-verbaals van zedenfeiten met kinderen en minderjarigen waarin het in 2006 verkozen sp.a-gemeenteraadslid Victor V. (die de verhalen over 'folteringen en verkrachtingen' door Marcel Vervloesem de wereld instuurde), wordt genoemd, werden nooit onderzocht. Mijn klacht terzake bij het Comité P haalde niets uit.
Marcel Vervloesem moest een jaaar wachten vooraléér zijn dagvaarding van de genaamde Eddy Bellens die een belangrijke rol speelde in de klachten maar die zelf bij zedenfeiten betrokken was, door het parket van Turnhout op de rol werd gezet. De zaak wordt waarschijnlijk enkele dagen voor dat het hof van cassatie te Brussel uitspraak doet in de zaak Vervloesem, behandeld (dit is een mooi voorbeeld van de manier waarop het proces werd gemanipuleerd).
Marcel Vervloesem wacht nog altijd op de teruggave van zijn computer die door Turnhout in beslag werd genomen terwijl het hof van beroep te Antwerpen reeds drie jaar geleden mededeelde dat er geen belastend materiaal op de computer werd weergevonden. Vermoedelijk zal Marcel Vervloesem die principieel weigert en ook financieel niet in staat is om zich een nieuwe computer aan te schaffen, zijn computer pas na het proces terugkrijgen omdat er dan geen gevaar meer is dat hij op het Internet werkt. Dit was dus louter bedoeld om hem het zwijgen op te leggen omtrent de kinderpornozaak Zandvoort. Het is om die reden dat de rechter te Turnhout hem ook en zogezegd op advies van psychiater Cosyns die de Werkgroep Morkhoven ook al tegen had tijdens de acties rond het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels, hem voor twee jaar een spreekverbod met de pers oplegde.

-------------------------------

Justitie - Onregelmatigheden bij het Gerecht te Turnhout


Gerecht Turnhout: Bodes hebben er meer te zeggen dan de Procureur des Konings

?Brussel, 26 oktober 2007 - Het volgende verhaal toont nog eens extra aan op welke wijze men op het gerecht van Turnhout te werk gaat.

Morkhoven-activist Marcel Vervloesem schreef vorige week naar de Procureur des Konings te Turnhout voor inzage en copijname van het zoveelste dossier dat aan het strafdossier bleek te ontbreken. Bij uitzondering (meestal krijgt men geen antwoord) deelde de Procureur des Konings hem in een schrijven van 18.10.2007 mede dat hij machtiging verleende om het dossier met dossiernummer TU 37 98.101.396/99VE in te zien en te laten copiëren.

Marcel Vervloesem bood zich vandaag met de brief van de Procureur des Konings bij het Centraal Team van de Procureur des Konings, Kasteelstraat 1, 3de verdieping, van het parket te Turnhout aan.

Hij was echter verplicht om gedurende een vol uur te wachten vooraléér de bode kwam aanslefferen.

Marcel Vervloesem toonde hem de brief van de Procureur des Konings waarop deze ziedend uitvloog met de woorden 'Dat zal wel waar zijn ! Daar komt niets van terecht vandaag !' Ook tegenover de hoofdgriffierster begon hij te roepen en te tieren met de woorden 'Dat zal niet voor vandaag zijn!'
Marcel Vervloesem liet nogmaals de brief met de toelating van de Procureur des Konings zien waarop de hoofdgriffierster hem antwoordde: 'Ge zult volgende week moeten terugkomen. De bode gaat het dossier niet halen'.
Marcel Vervloesem: 'Maar ik ben er speciaal voor naar hier gekomen en de volgende week zijn de gerechtelijke diensten bijna gedurende de hele week dicht. Een week later komt de zaak al voor. Hoe kan ik mij dan voorbereiden!'
De hoofdgriffierster: 'Ja maar dat dossier dateert al van 1998 !'
Marcel Vervloesem: 'Ja maar dat is toch mijn schuld niet. Jullie hebben het dossier niet bij het strafdossier gevoegd!'
De hoofdgriffierster: 'Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat je het de volgende week mag komen inzien.'

Uiteindelijk diende Marcel Vervloesem omdat de bode er geen zin in had, naar huis terug te keren.

De manier waarop het gerecht van Turnhout werkt en, meer bepaald, optrad tijdens het proces tegen Marcel Vervloesem, is reeds voldoende ter sprake gebracht.
Eén zaak is echter duidelijk: wie van de Procureur des Konings te Turnhout een schriftelijke toelating tot inzage en copijname van zijn dossier krijgt, moet niet geloven dat dit voldoende is om zijn dossier ook daadwerkelijk te gaan inzien en te laten copiëren. In heel wat gevallen wordt men gewoon weer terug naar huis gestuurd en moet men nog een extra aanvraag doen vooraléér men het dossier kan komen inzien op de griffie. Een bode die enkel instaat om de dossiers te gaan ophalen, heeft op het gerecht van Turnhout immers meer te vertellen dan een Procureur.

----------

koen.bultinck.dekamer, Lentle.Jespers.ibz.fgov, claunoy.ligue, lucdecat, nachtergaeleruf, nmaes.europarl, nrc, olivier.de.clippele, openvenster.humo, J.Reichart.nl, Patrick.dewael, Moortgat.Jozef, radio.tos, radionieuws.vrt, raf.hoeckman, redactie.belga, redactie.telegraaf.nl, redactie.parool.nl, redactie.antwerpen1, redactie.antwerpenapart, redactie.rtv, redactie.onderox, redactie.gazetvanturnhout, redactie.atv, redactie.trouw.nl, redactie.volkskrant.nl, redactie.telegraaf.nl, redactie.nu.nl, redactie.zone03, redactie.vt4, redactieantwerpen.radio2, redactieantwerpen.vum, redactie.dng.persgroep, redactie.hln, regionieuws.destandaard, slachtofferhulp, terzake.canvas, vermist.tros.nl, vld, vlugt.tros.nl, voorlichtingrechtbank.nl, voorzitter.vld, waterlander.rob ...

Gepost door: Jan Boeykens | 22-05-08

Strafbare ambtenaren Leidinggevende ambtenaren, wethouders en provinciebestuurders kunnen voortaan strafrechtelijk worden vervolgd. Met het wetsvoorstel dat dit mogelijk maakt, probeert de Nederlandse minister Donner van Justitie tegemoet te komen aan de kritiek dat de overheid te vaak vrijuit gaat bij bijvoorbeeld rampen en milieudelicten.

Het lijkt vanzelfsprekend dat de overheid zich net als de burger aan de wet moet houden. Een kenmerk van de rechtsstaat is immers dat de macht ondergeschikt is aan het recht. Het moet de burger behoeden voor machtsmisbruik en voor schade aan bijvoorbeeld de gezondheid of het leefmilieu doordat de overheid nalaat de eigen regels en wetten toe te passen.

Wat in theorie vanzelfsprekend leek, werkte in de praktijk anders. De vuurwerkramp in Enschede en de cafébrand in Volendam brachten aan het licht dat de handhaving van de veiligheidsvoorschriften door de overheid ernstig tekort schoot. Tot frustratie van de slachtoffers werden noch de verantwoordelijke overheden noch de betrokken ambtenaren en bestuurders hiervoor vervolgd. Zij wisten zich beschermd door een tweetal uitspraken van de Hoge Raad uit de jaren negentig – de zogenoemde Pikmeerarresten. Hierin bevestigde de Hoge Raad de strafrechtelijke immuniteit van de overheid – die geacht wordt het algemeen belang te dienen – en concludeerde op grond daarvan dat dan ook individuele ambtenaren niet kunnen worden vervolgd. Daarbij moet het wel gaan om overtredingen bij de uitvoering van exclusieve overheidstaken.

Het wetsvoorstel van minister Donner is in dit opzicht een stap vooruit, al zal het in de praktijk vermoedelijk niet vaak tot bestraffing komen. De uitvoering van exclusieve overheidstaken blijft buiten de wet. Vervolging is wel mogelijk wanneer een overheidsfunctionaris doelbewust de wet aan zijn laars lapt of anderen opdracht geeft dat te doen. In de praktijk zal dat moeilijk zijn te bewijzen. Het doet in het geval van ‘Enschede’ en ‘Volendam’ niets af aan de medeverantwoordelijkheid van de overheid. Bovendien is iedere burger, dus ook een ambtenaar, altijd verantwoordelijk voor zijn daden en dus vervolgbaar wanneer hij zich schuldig heeft gemaakt aan strafbare handelingen.

Een pluspunt is dat het Openbaar Ministerie straks in elk geval de mogelijkheid krijgt een onderzoek in te stellen, waar men zaken nu al vaak bij voorbaat laat rusten. De verruimde strafbaarstelling neemt evenwel niet weg dat Donner de principiële vraag naar de strafrechtelijke immuniteit van de overheid onbeantwoord laat. De bewindsman suggereert dat dit van ondergeschikt belang is omdat de sanctiemogelijkheden beperkt zijn. Een gemeente die in de fout gaat, kan bezwaarlijk een gevangenisstraf worden opgelegd.

Donner stelt dat de strafrechtelijke immuniteit voor de overheid de individuele ambtenaar niet bij voorbaat vrijpleit. Er lijkt meer te zeggen voor de stelling dat opheffing van de immuniteit zou onderstrepen dat de verantwoordelijkheid van de overheid niet kan worden beperkt tot die van een individuele ambtenaar.

Gepost door: Yves | 25-05-08

De commentaren zijn gesloten.