21-04-08

Het Belgische gevangenissysteem (1)


Het gevangenisprobleem is meer dan een baksteen alleen

prisonSTgilles 002Het was ongelooflijk, het kontrast verleden week op TV toen Justitieminister Jo Vandeurzen met zijn gevolg in mooie kledij, de gevangenis in Vorst bezocht. In een celletje gevuld met schimmel, een plastieken wc-pot en vervallen meubeltjes die wel rechtstreeks uit de 18de eeuw afkomstig konden zijn, zat een gevangene zijn minder fraaie opmerkingen te maken tegenover VTM-journalist Faroek Osgunez. Géén lopend water, géén fatsoenlijk toilet, zelfs géén fatsoenlijk raampje waardoor een gevangene voeling kon hebben met de buitenhorizon. Je zou je bij het zien van deze schrijnende beelden stilletjes thuis gaan voelen in een verhaal van Charles Dickens anno 1800. Toch belette het niet dat er louter stralende gezichten bij de bezoekers te zien waren, waaronder de blik van John De Wit, eertijds een fervent strijder bij de Belgische Liga voor de Rechten van de Mens dewelke in de tijden van weleer de ene na de andere banbliksem in het blaadje Fatik over onze gevangenissen liet neerkomen. De Liga voor de Mensenrechten is tot grote spijt van velen, haar wilde haren intussen kwijt en aandacht aan de oeroude toestanden inzake ons gevangeniswezen is er bijna tot een echte uitzondering verworden.
De commentator was duidelijk: er waren cellen gesloten wegens de schimmel en andere ongezonde toestanden.
Hoe kan het ook anders, de voorbije regeringen lieten de schrijnende toestanden binnen het gevangeniswezen bestaan waardoor anno 2008 de situatie er alleen maar slechter op geworden is. Daar komt dan nog bij dat er steeds sneller en ook steeds meer mensen, en dat voor steeds weer langere periodes, naar onze gevangenissen worden verwezen door een magistratuur dewelke de alternatieve bestraffingen als een pest binnen hun vakjargon zijn gaan bestempelen waardoor zij bijgevolg ook minder het systeem van die alternatieve bestraffingen toepassen. Het gevolg is dat onze gevangenissen boordevol zitten, met soms vier mensen op een cel, de matrassen op de grond, een plastiek emmer voor behoeften en god wat al niet meer. Het is onaanvaardbaar en bijzonder onmenselijk, en toch pleit de open VLD voor langere gevangenisstraffen, de inperking van de Wet Lejeune etc... En dit terwijl de situatie in de Belgische strafinrichtingen onhoudbaar zijn en vroeg of laat tot uitbarstingen zal leiden. Er vallen steeds meer en meer opstandjes te noteren. Over het aantal zelfmoorden in onze gevangenissen horen of lezen wij nooit nog iets.

Jo Vandeurzen heeft met zijn gevolg dé oplossing bij uitstek gevonden: meer gevangenissen en jeugdgestichten bouwen, en dit terwijl duizenden gevangenen in de meest erbarmelijke situaties moeten overleven in hun gevangenschap.
Het bouwen van meer gevangenissen is in géén geval een oplossing. Kijken we maar naar de Verenigde Staten waar gevangenis na gevangenis is gebouwd en men er moet blijven bouwen.
De situatie in België is, dat hoe meer gevangenissen er komen, hoe meer mensen er ook gevangen zullen gezet worden wat op korte periode dan weer tot overbevolking zal leiden. Het is verkeerd om al de problemen binnen ons gevangeniswezen louter aan plaatsgebrek en overbevolking te wijten.
Er is ook het eeuwenoude gevangenisregime waaronder de gevangenen tijdens hun soms vrij lange opsluiting gebukt gaan. Ook daaraan schort héél wat. Maar daar zwijgt Jo Vandeurzen en zijn gevolg liever over.
Nemen wij bevoorbeeld de situatie in de gevangenissen waarbij een gevangene amper voor één uur per dag uit zijn cel mag om te gaan wandelen. Tenminste als er al geen van de zovele stakingen van cipiers gaande is waarbij zelfs dat uur wandeling per dag een onbestaand feit is. Denken wij even aan het oeroude systeem waarbij gevangenen slecht twee bezoeken van een uur per week mogen ontvangen, en het systeem van louter gunsten. Want een gevangene heeft anno 2008 in onze gevangenis zo goed als géén recht.

Wie de cipierstakingen te Antwerpen volgde dewelke wekenlang duurde waarbij de gevangenen geen bezoek konden ontvangen of konden gaan wandelen enz. begrijpt meteen dat er heel wat schort aan dat gevangenisregime. De situatie was nadien zo verhit dat de cipiers zich door de politie moesten doen vergezellen bij het openen van de cellen. Dat zoiets nog kan in het democratisch land dat België toch beweert te zijn, is onbegrijpelijk.
Er moet, buiten de vernieuwing van de cellen, ook dringend vernieuwing komen inzake het gevangenisregime zelf. Daarenboven is de inperking van de Wet Lejeune een gruwel. Voor de gevangene is dit het ontnemen van het enige vooruitzicht dat hem of haar in dit opsluitingsbestaan nog rest. Ook dat systeem is in ons land discriminerend. De ene veroordeelde moet zijn straf niet uitzitten, de andere kan van vervroegde vrijlating genieten, en weer een andere zou tot de laatste dag van zijn straf moeten blijven zitten. Op wat trekt dat systeem ? Zou het niet beter zijn om komaf te maken met al die verschillen en eens over te gaan tot een humanisering van ons strafstelsel ? Mensen eindeloos opsluiten om ze dan als wraakmachines terug in onze maatschappij geworpen te krijgen, daar zijn wij als burgers niet mee gebaat.
En wat is er gebeurd met ons strafbemiddelingssysteem ? De burgers zijn toch beter gediend met een systeem waarbij burger en dader tot een vergelijk kunnen komen !

Minister Jo Vandeurzen moet geen gevangenissen bijbouwen maar kan beter nieuwe gevangenissen bouwen om de al oude te sluiten.
Herzie het gevangenisregime, maak het humaner ! Waarom zou een gevangene binnen die gevangenismuren niet langer overdag buiten zijn/haar cel kunnen ?
'Onderbemanning' klinkt het steeds als antwoord... maar dat is onzin. Door de inperking van de Wet Lejeune zullen de toestanden binnen de gevangenis er enkel slechter op worden.
De wet Lejeune kwam er juist om het systeem te humaniseren. Is het misschien de bedoeling om van de gevangenissen wraakkampen te maken ?
Ook het systeem van de strafuitvoeringsrechtbanken wordt een ramp. Het lijkt wel of men een gevangene voor een tweede keer wil bestraffen.

Het wordt tijd dat er over ons Belgische gevangeniswezen, het regime en alles wat daar rond leeft, ernstig overlegd wordt.
Veel politici in ons land weten niet eens wat een gevangenisopsluiting voor de gevangene en zijn of haar familie inhoudt. Men zou nu zelfs extra instellingen voor geinterneerden willen gaan bouwen.
De Wet op de Bescherming van de Maatschappij is een oud zeer. Ofwel is men ziek en moet de geinterneerde niet in de gevangenis doch naar een verzorgingsinstelling, ofwel is men niet ziek en moet men niet onder de interneringswetgeving vallen. Ook daarop valt veel te bemerken. Het is een schande dat het interneringssysteem nog bestaat. Want diegene die daar onder valt, ondergaat een ware lijdensweg van om de 6 maanden verder bestraft te worden of niet. Dat probleem kan niet opgelost worden door cipiers witte jassen te laten dragen of op de gang van de interneringsafdeling een andere titel uit te hangen.

Tot slot rijzen er heel wat vragen over het repressief beleid van de Open VLD opzichtens kinderen. Die horen niet in gevangenissen thuis, laat dat duidelijk zijn.
Vandaag vraagt men jeugdgevangenissen voor kinderen vanaf 14 jaar, morgen mogelijk vanaf 12 jaar en later misschien vanaf 9 jaar. We kennen dat soort van oproepen.
De waarheid is dat er in ons land miljarden zijn uitgegeven voor de bouw van super-de-luxe-gerechtshoven die op ware paleizen zijn gaan lijken en waarvoor miljoenen extra uitgaven zijn gedaan na blunders inzake bouwopdrachten zoals middelen om garagepoorten te verhogen. En dit alles terwijl de gevangenen, zoals bijvoorbeeld in de gevangenis te Turnhout, het vaak met tot op het bot versleten gevangeniskledij moeten stellen.
Het lijkt wel op een pure grootheidswaan. Kijk maar even naar het gerechtshof te Antwerpen bijvoorbeeld.

Het wordt nu wel echt tijd dat de waarheid inzake het gevangeniswezen naar buiten treedt.
Het gevangenisprobleem bestaat niet uit een baksteen alleen. Laten we niet vergeten dat ook gevangenen mensen zijn.

21:06 Gepost door MI5 in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

De toestanden in de Belgische gevangenissen Van: Morkhoven
Verzonden: maandag 21 april 2008 19:21:58
Aan: aadriaensen.senaat.cdenv; alain.mathot.lachambre; alain.andre.s-p-a; algemeen.linksprotest.nl; Andre.Denys.vlaamsparlement; andre.frederic.lachambre; annemie.turtelboom.dekamer; antoon.vum.be; antwerpen.belga; antwerpen.radiocontact; antwerpen.s-p-a; antwerpen.streekkrant; antwerps.pershuis; apinxteren.huytebroeck; arensgilberte; axel.florijn.nieuwsblad; bart.brinckman.standaard; bart.laeremans.dekamer; binnenland.standaard; Burgerkrant.vld; c.morreale.lo.fgov.be; caroline.gennez.s-p-a.be; chris.denijs.vrt; comite.comitep.be; contact.gpj.be; daniel.ducarme.lachambre; ddw.belga; deflaw; dewandelgangen.radio1; dezevendedag.tv1; dezondag.ant.streekkrant; dirk.bulkmans.belga; dirk.de.wilde.demorgen; dirk.vandermaelen.dekamer; dsb.jus.fgov.be; email.federaalombudsman; e-mail.ombudsman; epp-ed.europarl.eu; euro-ombudsman.europarl; fbrepoels.europarl; fdesmet.humo; fractie.cdenv.vlaamsparlement.be; frank.willemse.persgroep; freddy.vermoere.nieuwsblad.be; frieda.vanwijck.vrt.be; gdespiegelaere.knack; geert.lambert.dekamer; geert.versnick.dekamer; georges.lenssen.dekamer; greet.vangool.dekamer; griet.vandendries.wvc.vlaanderen; guy.swennen; gvaredactie; hbvlredactie; hetvolk.vum.be; hoofdredactie.demorgen; hsd.cawdekempen; hubert.brouns.vlaamsparlement; canvas.be; cawdekempen.be; grouwels; mensenrechten.be; radio2.be; vertrouwenscentrumwvl.be; vlaamseombudsdienst; premier.fed.be; jan.vanhaelen; ivo.belet.vrt; jean-marc.delizee.lachambre; jhuygh.senaat.cdenv; jo.vandeurzen.dekamer; johan.soetemans; johan.vandelanotte.s-p-a; Jokeschauvliege; jos.stassen.groen; knack; mulder.vum.be; openvenster.humo; olivier.maingain.lachambre; patrick.dewael.ibz.fgov.be; rbaeten.europarl; redactie.hln.persgroep; redactie.uitpers; robert.denis.lachambre; rolf.falter.standaard; sabien.lahaye-battheu.dekamer; sa-as.colpg.just.fgov.be; sabine.de.vos.nieuwsblad; siegfried.bracke.vrt; stat.just.fgov.be; stijn.hellemans.atv; tony.vanparys.dekamer; theo.kelchtermans.dekamer; turnhout.balie; vendetta.studiobrussel.be; vluchteling.ociv.org; voordedag.vrt; vzw.dak-teledienst; welzijnenjustitie.vlaanderen; wijwetenraad.passade.nl; wim.pote.vrt; wim.wilri.persgroep; wpauwels.europarl; cdenv.be; wysabeaux.stgilles; zoe.genot.lachambre


Het gevangenisprobleem is meer dan een baksteen alleen


Brussel, 21 april 2008 - Het was ongelooflijk, het kontrast verleden week op TV toen Justitieminister Jo Vandeurzen met zijn gevolg in mooie kledij, de gevangenis in Vorst bezocht. In een celletje gevuld met schimmel, een plastieken wc-pot en vervallen meubeltjes die wel rechtstreeks uit de 18de eeuw afkomstig konden zijn, zat een gevangene zijn minder fraaie opmerkingen te maken tegenover VTM-journalist Faroek Osgunez. Géén lopend water, géén fatsoenlijk toilet, zelfs géén fatsoenlijk raampje waardoor een gevangene voeling kon hebben met de buitenhorizon. Je zou je bij het zien van deze schrijnende beelden stilletjes thuis gaan voelen in een verhaal van Charles Dickens anno 1800. Toch belette het niet dat er louter stralende gezichten bij de bezoekers te zien waren, waaronder de blik van John De Wit, eertijds een fervent strijder bij de Belgische Liga voor de Rechten van de Mens dewelke in de tijden van weleer de ene na de andere banbliksem in het blaadje Fatik over onze gevangenissen liet neerkomen. De Liga voor de Mensenrechten is tot grote spijt van velen, haar wilde haren intussen kwijt en aandacht aan de oeroude toestanden inzake ons gevangeniswezen is er bijna tot een echte uitzondering verworden.
De commentator was duidelijk: er waren cellen gesloten wegens de schimmel en andere ongezonde toestanden.
Hoe kan het ook anders, de voorbije regeringen lieten de schrijnende toestanden binnen het gevangeniswezen bestaan waardoor anno 2008 de situatie er alleen maar slechter op geworden is. Daar komt dan nog bij dat er steeds sneller en ook steeds meer mensen, en dat voor steeds weer langere periodes, naar onze gevangenissen worden verwezen door een magistratuur dewelke de alternatieve bestraffingen als een pest binnen hun vakjargon zijn gaan bestempelen waardoor zij bijgevolg ook minder het systeem van die alternatieve bestraffingen toepassen. Het gevolg is dat onze gevangenissen boordevol zitten, met soms vier mensen op een cel, de matrassen op de grond, een plastiek emmer voor behoeften en god wat al niet meer. Het is onaanvaardbaar en bijzonder onmenselijk, en toch pleit de open VLD voor langere gevangenisstraffen, de inperking van de Wet Lejeune etc... En dit terwijl de situatie in de Belgische strafinrichtingen onhoudbaar zijn en vroeg of laat tot uitbarstingen zal leiden. Er vallen steeds meer en meer opstandjes te noteren. Over het aantal zelfmoorden in onze gevangenissen horen of lezen wij nooit nog iets.

Jo Vandeurzen heeft met zijn gevolg dé oplossing bij uitstek gevonden: meer gevangenissen en jeugdgestichten bouwen, en dit terwijl duizenden gevangenen in de meest erbarmelijke situaties moeten overleven in hun gevangenschap.
Het bouwen van meer gevangenissen is in géén geval een oplossing. Kijken we maar naar de Verenigde Staten waar gevangenis na gevangenis is gebouwd en men er moet blijven bouwen.
De situatie in België is, dat hoe meer gevangenissen er komen, hoe meer mensen er ook gevangen zullen gezet worden wat op korte periode dan weer tot overbevolking zal leiden. Het is verkeerd om al de problemen binnen ons gevangeniswezen louter aan plaatsgebrek en overbevolking te wijten.
Er is ook het eeuwenoude gevangenisregime waaronder de gevangenen tijdens hun soms vrij lange opsluiting gebukt gaan. Ook daaraan schort héél wat. Maar daar zwijgt Jo Vandeurzen en zijn gevolg liever over.
Nemen wij bevoorbeeld de situatie in de gevangenissen waarbij een gevangene amper voor één uur per dag uit zijn cel mag om te gaan wandelen. Tenminste als er al geen van de zovele stakingen van cipiers gaande is waarbij zelfs dat uur wandeling per dag een onbestaand feit is. Denken wij even aan het oeroude systeem waarbij gevangenen slecht twee bezoeken van een uur per week mogen ontvangen, en het systeem van louter gunsten. Want een gevangene heeft anno 2008 in onze gevangenis zo goed als géén recht.

Wie de cipierstakingen te Antwerpen volgde dewelke wekenlang duurde waarbij de gevangenen geen bezoek konden ontvangen of konden gaan wandelen enz. begrijpt meteen dat er heel wat schort aan dat gevangenisregime. De situatie was nadien zo verhit dat de cipiers zich door de politie moesten doen vergezellen bij het openen van de cellen. Dat zoiets nog kan in het democratisch land dat België toch beweert te zijn, is onbegrijpelijk.
Er moet, buiten de vernieuwing van de cellen, ook dringend vernieuwing komen inzake het gevangenisregime zelf. Daarenboven is de inperking van de Wet Lejeune een gruwel. Voor de gevangene is dit het ontnemen van het enige vooruitzicht dat hem of haar in dit opsluitingsbestaan nog rest. Ook dat systeem is in ons land discriminerend. De ene veroordeelde moet zijn straf niet uitzitten, de andere kan van vervroegde vrijlating genieten, en weer een andere zou tot de laatste dag van zijn straf moeten blijven zitten. Op wat trekt dat systeem ? Zou het niet beter zijn om komaf te maken met al die verschillen en eens over te gaan tot een humanisering van ons strafstelsel ? Mensen eindeloos opsluiten om ze dan als wraakmachines terug in onze maatschappij geworpen te krijgen, daar zijn wij als burgers niet mee gebaat.
En wat is er gebeurd met ons strafbemiddelingssysteem ? De burgers zijn toch beter gediend met een systeem waarbij burger en dader tot een vergelijk kunnen komen !

Minister Jo Vandeurzen moet geen gevangenissen bijbouwen maar kan beter nieuwe gevangenissen bouwen om de al oude te sluiten.
Herzie het gevangenisregime, maak het humaner ! Waarom zou een gevangene binnen die gevangenismuren niet langer overdag buiten zijn/haar cel kunnen ?
'Onderbemanning' klinkt het steeds als antwoord... maar dat is onzin. Door de inperking van de Wet Lejeune zullen de toestanden binnen de gevangenis er enkel slechter op worden.
De wet Lejeune kwam er juist om het systeem te humaniseren. Is het misschien de bedoeling om van de gevangenissen wraakkampen te maken ?
Ook het systeem van de strafuitvoeringsrechtbanken wordt een ramp. Het lijkt wel of men een gevangene voor een tweede keer wil bestraffen.

Het wordt tijd dat er over ons Belgische gevangeniswezen, het regime en alles wat daar rond leeft, ernstig overlegd wordt.
Veel politici in ons land weten niet eens wat een gevangenisopsluiting voor de gevangene en zijn of haar familie inhoudt. Men zou nu zelfs extra instellingen voor geinterneerden willen gaan bouwen.
De Wet op de Bescherming van de Maatschappij is een oud zeer. Ofwel is men ziek en moet de geinterneerde niet in de gevangenis doch naar een verzorgingsinstelling, ofwel is men niet ziek en moet men niet onder de interneringswetgeving vallen. Ook daarop valt veel te bemerken. Het is een schande dat het interneringssysteem nog bestaat. Want diegene die daar onder valt, ondergaat een ware lijdensweg van om de 6 maanden verder bestraft te worden of niet. Dat probleem kan niet opgelost worden door cipiers witte jassen te laten dragen of op de gang van de interneringsafdeling een andere titel uit te hangen.

Tot slot rijzen er heel wat vragen over het repressief beleid van de Open VLD opzichtens kinderen. Die horen niet in gevangenissen thuis, laat dat duidelijk zijn.
Vandaag vraagt men jeugdgevangenissen voor kinderen vanaf 14 jaar, morgen mogelijk vanaf 12 jaar en later misschien vanaf 9 jaar. We kennen dat soort van oproepen.
De waarheid is dat er in ons land miljarden zijn uitgegeven voor de bouw van super-de-luxe-gerechtshoven die op ware paleizen zijn gaan lijken en waarvoor miljoenen extra uitgaven zijn gedaan na blunders inzake bouwopdrachten zoals middelen om garagepoorten te verhogen. En dit alles terwijl de gevangenen, zoals bijvoorbeeld in de gevangenis te Turnhout, het vaak met tot op het bot versleten gevangeniskledij moeten stellen.
Het lijkt wel op een pure grootheidswaan. Kijk maar even naar het gerechtshof te Antwerpen bijvoorbeeld.

Het wordt nu wel echt tijd dat de waarheid inzake het gevangeniswezen naar buiten treedt.
Het gevangenisprobleem bestaat niet uit een baksteen alleen. Laten we niet vergeten dat ook gevangenen mensen zijn.


http://gevangenen-prisonniers.skynetblogs.be/
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Ondernemingsnummer: 443 439 537

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 22-04-08

Rechten voor Gevangenen
Lieven Dupont, professor strafrecht aan de KULeuven, heeft een basiswet voor de gevangenissen geschreven. Dupont stelt vast dat het huidige gevangenisregime wordt geregeld door 500 omzendbrieven, die van de ene dag op de andere kunnen worden gewijzigd.

Al in 1867 wou de Kamer een wet om het gevangenisregime te regelen, maar die kwam er nooit. Heel wat dingen zijn dan ook onwettelijk geregeld, o.m. het penitentiair verlof en de voorlopige vrijlating.

Nederland heeft al zo'n beginselenwet voor gevangenen sinds 1953.

----------------------------------------

Wat zegt het voorstel van Dupont?

De vrijheidsberoving op zich is de straf. Er moeten niet nog allerhande extra vernederingen en straffen bijkomen. De veroordeelde moet zoveel mogelijk de rechten behouden die hij buiten ook zou hebben. Hij zal zijn eigen kleren mogen dragen en krijgt recht op zes dagen bezoek per week. Hij moet zijn partner ook seksueel kunnen ontmoeten in de bajes. De veroordeelde krijgt dus een aantal rechten en zal die ook kunnen afdwingen.

De schade die de opsluiting veroorzaakt, moet zoveel mogelijk worden beperkt. In principe krijgen gevangenen recht op alle diensten die ook buiten worden aangeboden (opleiding, onderwijs e.d.). Voor iedere gevangene komt er een detentieplan. Dat bepaalt waaraan hij deelneemt en hoe zijn opsluiting verloopt.

Dupont beklemtoont twee doelstellingen van de celstraf: de schade van het slachtoffer vergoeden en de wederinpassing in de samenleving voorbereiden. De veroordeelde zal hier ook in de toekomst voor verantwoordelijk zijn. De responsabiliseringsgedachte is een ander kenmerk van Duponts code.


Toezicht:

Er komt ook meer toezicht op de gevangenissen.

Op nationaal vlak wil Dupont een Centrale Toezichtsraad. Die gaat na hoe veroordeelden worden bejegend en of de regels worden gerespecteerd. De leden kunnen in alle cellen binnen, mogen alle stukken inzien en kunnen met iedereen praten. De Centrale Toezichtsraad is tevens het beroepsorgaan voor de beklagcommissies.

Iedere gevangenis krijgt bovendien een beklagcommissie. Die zal werken binnen een plaatselijke Commissie van Toezicht, die de huidige bestuurscommissie vervangt. Dupont neemt het Nederlandse beklagsysteem helemaal over. Dat werkt al sinds 1977 tot ieders tevredenheid. Volgens Dupont bevordert zo'n beklagcommissie de communicatie in de gevangenis evenals de zin voor fair play tussen gevangenen en personeel. Ze verduidelijkt conflicten en signaleert vergissingen.

Iedere gevangene kan bij die commissie terecht met zijn klachten.
- Het systeem heeft een lage drempel.
- De gedetineerde wordt gehoord.
- Als de directie ongelijk krijgt, kan de commissie zelfs compensatie bieden.
- En dan wil Dupont ook een rechterlijk orgaan in het leven roepen om te beslissen over alle mogelijke inkortingen van de duur van de straf. Momenteel beslist de minister van Justitie over penitentiair verlof, voorlopige invrijheidsstelling e.d. Dat moet door de rechter worden gedaan, meent Dupont. Maar de nieuwe rechtbank moet wel multidisciplinair worden samengesteld: ook criminologen en welzijnswerkers krijgen hun zegje.


Onderbroken

Dupont voert een aantal nieuwe systemen in. Zo kan de strafuitvoering voor drie maanden onderbroken worden bij een overlijden van een familielid, om een bedrijf van het failliet te redden, of om een zieke ouder te helpen. Dupont bepleit de gefractioneerde strafuitvoering waarbij straffen onder één jaar in verschillende stukjes kunnen worden uitgezeten (bv. weekeindes of op donderdagen). Het zal ook makkelijker worden om buiten de bajes opleidingen te volgen of zelfs te werken om de schade van slachtoffers te vergoeden.

Iedereen heeft recht op zijn eigen cel. Als de gevangenis vol is, dan is hij vol, zo meent Dupont. Het parket moet er voor zorgen dat er dan niemand meer bijkomt. Dat gebeurt op basis van richtlijnen van het college voor procureurs-generaal.

Gepost door: Yves | 26-04-08

Rechten voor gevangenen
Lieven Dupont, professor strafrecht aan de KULeuven, heeft een basiswet voor de gevangenissen geschreven. Dupont stelt vast dat het huidige gevangenisregime wordt geregeld door 500 omzendbrieven, die van de ene dag op de andere kunnen worden gewijzigd.

Al in 1867 wou de Kamer een wet om het gevangenisregime te regelen, maar die kwam er nooit. Heel wat dingen zijn dan ook onwettelijk geregeld, o.m. het penitentiair verlof en de voorlopige vrijlating.

Nederland heeft al zo'n beginselenwet voor gevangenen sinds 1953.

----------------------------------------

Wat zegt het voorstel van Dupont?

De vrijheidsberoving op zich is de straf. Er moeten niet nog allerhande extra vernederingen en straffen bijkomen. De veroordeelde moet zoveel mogelijk de rechten behouden die hij buiten ook zou hebben. Hij zal zijn eigen kleren mogen dragen en krijgt recht op zes dagen bezoek per week. Hij moet zijn partner ook seksueel kunnen ontmoeten in de bajes. De veroordeelde krijgt dus een aantal rechten en zal die ook kunnen afdwingen.

De schade die de opsluiting veroorzaakt, moet zoveel mogelijk worden beperkt. In principe krijgen gevangenen recht op alle diensten die ook buiten worden aangeboden (opleiding, onderwijs e.d.). Voor iedere gevangene komt er een detentieplan. Dat bepaalt waaraan hij deelneemt en hoe zijn opsluiting verloopt.

Dupont beklemtoont twee doelstellingen van de celstraf: de schade van het slachtoffer vergoeden en de wederinpassing in de samenleving voorbereiden. De veroordeelde zal hier ook in de toekomst voor verantwoordelijk zijn. De responsabiliseringsgedachte is een ander kenmerk van Duponts code.


Toezicht:

Er komt ook meer toezicht op de gevangenissen.

Op nationaal vlak wil Dupont een Centrale Toezichtsraad. Die gaat na hoe veroordeelden worden bejegend en of de regels worden gerespecteerd. De leden kunnen in alle cellen binnen, mogen alle stukken inzien en kunnen met iedereen praten. De Centrale Toezichtsraad is tevens het beroepsorgaan voor de beklagcommissies.

Iedere gevangenis krijgt bovendien een beklagcommissie. Die zal werken binnen een plaatselijke Commissie van Toezicht, die de huidige bestuurscommissie vervangt. Dupont neemt het Nederlandse beklagsysteem helemaal over. Dat werkt al sinds 1977 tot ieders tevredenheid. Volgens Dupont bevordert zo'n beklagcommissie de communicatie in de gevangenis evenals de zin voor fair play tussen gevangenen en personeel. Ze verduidelijkt conflicten en signaleert vergissingen.

Iedere gevangene kan bij die commissie terecht met zijn klachten.
- Het systeem heeft een lage drempel.
- De gedetineerde wordt gehoord.
- Als de directie ongelijk krijgt, kan de commissie zelfs compensatie bieden.
- En dan wil Dupont ook een rechterlijk orgaan in het leven roepen om te beslissen over alle mogelijke inkortingen van de duur van de straf. Momenteel beslist de minister van Justitie over penitentiair verlof, voorlopige invrijheidsstelling e.d. Dat moet door de rechter worden gedaan, meent Dupont. Maar de nieuwe rechtbank moet wel multidisciplinair worden samengesteld: ook criminologen en welzijnswerkers krijgen hun zegje.


Onderbroken

Dupont voert een aantal nieuwe systemen in. Zo kan de strafuitvoering voor drie maanden onderbroken worden bij een overlijden van een familielid, om een bedrijf van het failliet te redden, of om een zieke ouder te helpen. Dupont bepleit de gefractioneerde strafuitvoering waarbij straffen onder één jaar in verschillende stukjes kunnen worden uitgezeten (bv. weekeindes of op donderdagen). Het zal ook makkelijker worden om buiten de bajes opleidingen te volgen of zelfs te werken om de schade van slachtoffers te vergoeden.

Iedereen heeft recht op zijn eigen cel. Als de gevangenis vol is, dan is hij vol, zo meent Dupont. Het parket moet er voor zorgen dat er dan niemand meer bijkomt. Dat gebeurt op basis van richtlijnen van het college voor procureurs-generaal.

Gepost door: Yves | 26-04-08

De commentaren zijn gesloten.