20-12-07

Arabisch-Europese Liga: politiek proces


Proces tegen Arabisch-Europese Liga is een politiek proces

AEL.proces.12.07.BIBU3_GR71KKGM4.1+FBI_AELOp 26 november 2002 werd de 27-jarige Achrak door zijn 66-jarige overbuur doodgeschoten.
Dyab Abou, Ahmed Azzuz en Youssef Rahimi van de AEL werden echter volledig onterecht voor de rellen die daarop volgden, verantwoordelijk gesteld.

Morgen, 21.12.2007, volgt de uitspraak in het proces tegen Dyab Abou, Ahmed Azzuz en Youssef Rahimi.

De verdediging stelde enkele weken geleden reeds dat Dyab Abou Jahjah niet heeft aangezet tot geweld. 'Hij kwam integendeel ter plaatse om iedereen te kalmeren en om hen naar de moskee te leiden. In 2006 heeft Luc Lamine in een interview in Humo zelf gezegd dat mijn cliënt niet geprovoceerd heeft. En als u dat niet gelooft, wil ik dat Lamine wordt oproepen als getuige", pleitte meester André De Decker, die voluit voor de vrijspraak ging.

Ook voor de twee andere beklaagden werd de vrijspraak gevraagd. Meester Kris Luyckx pleitte dat het ook meteen na de moord al onrustig was, zonder dat zijn cliënten daar aanwezig waren. Op geen van de in beslag genomen tv-beelden was bovendien te zien dat Azzuz en Rahimi opriepen tot onlusten. Ook in de processen-verbaal in het strafdossier stond daarover niets te lezen.

Op 16 juni 2006 werden elf leden van de AEL door het Antwerpse parket buiten vervolging gesteld voor het vormen van en het optreden als privé-militie nadat de raadkamer had geoordeeld dat er niet aan de wettelijke voorwaarden voldaan was om van een privé-militie te spreken. "Het doel van de AEL was niet om de politie of het leger te vervangen, maar de burgers op hun rechten te wijzen en informatie in te winnen over eventuele incidenten bij politieoptredens", luidde de motivering van de raadkamervoorzitter. Ook de zwarte kleding die de leden tijdens de patrouilles droegen, kwam volgens de raadkamer niet in aanmerking als uniform. De AEL organiseerde geen oefeningen en was niet gewapend, wat allemaal voorwaarden zijn om van een privé-militie te kunnen spreken.
De oprichting en de werking van de AEL is trouwens geen inbreuk tegen de wet van 1934 op de privé-milities. In de statuten staat niks over geweld en de gestructureerde organisatie van de AEL of het openbaar optreden in groep volstaan niet om als een politiemacht of leger beschouwd te worden.

Dat men Dyab Abou, Ahmed Azzuz en Youssef Rahimi nu verantwoordelijk wil stellen voor de rellen van november 2002 heeft ongetwijfeld te maken met de druk die men vanuit bepaalde politieke kringen op justitie uitoefent om de AEL te criminaliseren en als 'privé-militie' te omschrijven.


Schampelaere.DSC_0009'Regering staat zonder enige daadkracht tegenover Antwerps straatgeweld'

‘Ik heb al enige tijd aan het parket-generaal in Antwerpen gevraagd om een nauwkeurig onderzoek te doen naar de daden van de Arabisch-Europese Liga. Weet u dat ik vandaag heb moeten vernemen dat de bundel die ik heb gericht aan de procureur-generaal in Antwerpen nog niet eens bij de procureur des konings in Antwerpen is toegekomen!’ Dat was het verbolgen antwoord van minister van justitie Marc Verwilghen op een mondelinge vraag van CD&V-senatrice Mia De Schamphelaere aangaande de acties die er worden ondernomen om na te gaan in welke mate de militanten van de AEL kunnen aangepakt worden op grond van de wetgeving aangaande privé-milities.

‘De huidige meerderheid regeert nu al verschillende jaren met een aankondigingseffect,’ zegt CD&V-senatrice Mia De Schamphelaere. ‘Telkens weer krijgen we te horen dat er grootse daden zullen worden gesteld, maar uiteindelijk blijft het altijd bij woorden. De regering kondigt maatregelen aan tegen het geweld dat er vandaag in de Antwerpse straten heerst maar uit de woorden van minister van justitie Marc Verwilghen blijkt dat we vandaag nog altijd nergens staan.’

Mia De Schamphelaere wilde vandaag in de plenaire zitting van de senaat van de minister van justitie weten in welke mate de wet op de privé-milities een bruikbaar wettelijk instrument is om de aangekondigde controles van de AEL op Antwerpse politiepatrouilles aan te pakken. De minister antwoordde dat hij van zijn positief injunctierecht gebruik had gemaakt om de procureur-generaal van Antwerpen de opdracht te geven om een onderzoek te openen naar de handel en wandel van de AEL en eventueel ook vervolging in te stellen. ‘Uiteraard dienen eerst de bevindingen van dit onderzoek te worden afgewacht,’ zo voegde hij eraan toe.

Minister Verwilghen gaat ervan uit dat pas naar aanleiding van een eventuele behandeling door een rechtbank zal blijken of er enige wetgevende lacune bestaat die niet zou toelaten om eventuele strafrechterlijke feiten te beoordelen. ‘De situatie is dermate explosief uitgegroeid en afwachten of een bepaalde bestaande wetgeving toepasbaar is kan nu niet meer,’ vindt Mia De Schamphelaere. ‘We gaan toch niet wachten tot voor een rechtbank zal blijken dat het bestaande wettelijke arsenaal niet toereikend is. Als de wet uit 1934 op de privémilities niet toereikend is, dan moet daar zo snel mogelijk aan gesleuteld worden.’

Minister Verwilghen beklemtoonde in de plenaire zitting van de senaat aanvankelijk dat voorlopig in ieder geval gerechtelijk gesproken alles onder controle was: ‘Aan mijn verzoek overeenkomstig het positief injunctierecht is opvolging gegeven. Dat wil zeggen dat door de procureur-generaal het dossier en de instructie is overgemaakt geweest aan de procureur des konings te Antwerpen. En ik kan u bevestigen dat de procureur des konings volop met de zaak bezig is, en ik neem aan dat hij dit op een ernstige wijze zal doen.’

Geïrriteerd omdat senatrice De Schamphelaere bleef aandringen op concrete actie, ontkrachtte Verwilghen zelf het rooskleurige scenario dat hij eerst had opgedist: ‘Ik heb al enige tijd aan het parket-generaal in Antwerpen gevraagd om een nauwkeurig onderzoek te doen naar de daden van de Arabisch-Europese Liga. Weet u dat ik vandaag heb moeten vernemen dat de bundel die ik heb gericht aan de procureur-generaal in Antwerpen nog niet eens bij de procureur des konings in Antwerpen is toegekomen!’

‘Het is andermaal duidelijk geworden hoe de huidige regering geen enkele zaak nog in handen heeft,’ oordeelt Mia De Schamphelaere. ‘Er worden altijd luide beloftes gedaan en in de praktijk komt er nergens wat van terecht. Het is overigens schandalig dat een minister van justitie binnen een tijdsbestek van 5 minuten twee verschillende waarheden opdist. Elke geloofwaardigheid van de gezagsdragers in dit land wordt daarmee op de helling gezet.’

Mia De Schamphelaere kondigde ook aan dat CD&V binnenkort een wetsvoorstel zal indienen ter verfijning van de bestaande wet op de privémilities. ‘Iemand moet actie ondernemen en als we op de regering moeten wachten, dan mag het intussen duidelijk zijn dat er niets van in huis komt.

29-11-2002

http://www.cdenvsenaat.be/index.php?id=28&nid=166


pastedGraphic1Proces tegen AEL begint in Antwerpen
by cp Dyab Abou Jahjah Wednesday, Nov. 28, 2007

26 november 2002, vijf jaar later...

Op 26 november was het vijf jaar geleden dat Mohammed Achrak werd vermoord door een Belgische racist en dat er rellen uitbraken in Antwerpen. Mohammed was de broer van Satif, een vriend van mij, van wie ik gedurende jaren de voetbaltrainer was.
Die avond trok ik met verschillende AEL activisten de straat op om te proberen de rellen-in-spe te kanaliseren naar een waardig en positief protest. Toen ik aankwam op de plaats van de incidenten, zag ik dat een politiecordon de mensen tegenhield en dat er dat er in dat cordon aan provocatie werd gedaan, dat er moppen en grappen werden verteld tussen de politieagenten en de Vlaams Blok militanten. Miltanten als Rob Vereyken, die bekend staan als provocateurs, waren al op het gebeuren aanwezig.

We probeerden een oplossing te onderhandelen en we stelden voor om de menigte, die helemaal niet explosief was, naar een nabijgelegen moskee te leiden. Dit initiatief werd urenlang geblokkeerd. Toen we opnieuw het voorstel deden, kregen we als antwoord een lading pepper spray over ons heen. Met de duidelijke bedoeling om van onze kant een gewelddadige reactie uit te lokken.

Die gewelddadige reactie kwam er evenwel niet. Al wat er kwam was een verbale confrontatie, die van dan af aan steeds maar ging heruitgezonden worden op de Belgische televisie. Het ging over een woordenwisseling tussen mij en politiechef Luc Lamine, waarin ik hem zei dat we “een betoging zouden houden in Antwerpen met 10.000 man, zonder toelating, en dat hij dan pas eens goed zou kunnen lachen.” U moet weten dat Luc Lamine me in mijn gezicht stond uit te lachen toen ik net bijgekomen was van de laag pepper spray die ik ontvangen had, en ik vind mijn reactie, gezien de omstandigheden, op zijn zachtst gezegd zeer gematigd. De grondwet geeft ons immers het recht om zonder toelating te betogen, en wanneer hij moet lachen wanneer iemand wordt doodgeschoten en wanneer mensen daarom bedroefd en woedend zijn, dan kan hij wat mij betreft lachen op eender welke gelegenheid.

Uiteindelijk liet de politie de mensen gaan. Ik leidde hen naar een moskee, waar ik iedereen vroeg om kalmte en aanzette om naar huis te gaan, te bidden en te wachten op het onderzoek. Wachten op het onderzoek was evenwel niet wat de burgemeester van Antwerpen deed. Ze onderbrak haar verjaardagsfeest om in de media te gaan verklaren dat de moord niet racistisch was en dat Abou Jahjah de rellen leek te orchestreren.

Verbijsterend.. , maar het was die mededeling die in Belgische media en in het publieke debat weerklank vond. Niemand sprak nog over de moord of over wat het betekent om te worden doodgeschoten omdat je Islamitische kleding draagt. Nee, het probleem was de AEL en hoe sommige personen reageerden op de moord.
Later kwam de Belgische eerste minster in het parlement zo goed als mijn arrestatie bevelen. Het was een walgelijk schouwspel van machtsmisbruik, hysterische politiek en racisme.

Ik werd gearresteerd en in de gevangenis opgesloten, eigenlijk alleen omdat ik die avond geprobeerd had de zaken onder controle te houden en te kanaliseren. Het establishment wilde met mij en met de AEL afrekenen omwille van onze uitgesproken standpunten in de integratiekwestie (er was ons anti-racisme, onze assertiviteit in dit debat en vooral ook onze burgerpatrouilles, die we organiseerden om het gedrag van de politie in het oog te houden. Deze patrouilles schokten België in de weken voor de moord op Achrak en haalden de krantenkoppen in België en daarbuiten. We werden beschuldigd van illegale praktijken, maar vorig jaar sloot een rechter ook dat hoofdstuk voorgoed af. Hij vonniste dat er niets illegaal was aan die patrouilles) en omwille van onze posities in de Palestijnse zaak (vooral omwille van de zaak Sharon die de racistische staat Israël in verlegenheid bracht en die België onder druk zette om zijn genocidewet te veranderen).

Intussen zijn de dingen duidelijk geworden : we weten nu dat de politieverklaring tegen mij opgezet spel en manipulatie was. We weten nu dat Luc Lamine in persinterviews zelf toegaf dat mijn rol op die avond constructief en redelijk was. We weten nu zelfs dat hij er op aandrong om aanwezig te kunnen zijn bij de huiszoeking in mijn appartement, omdat hij er andere collega’s van verdacht daar ‘bewijzen’ te willen neerleggen om mij zo te kunnen veroordelen. Ja, dit soort geschiedenissen dus….

Volgende vrijdag gaat het proces van start. We denken dat het een lange strijd zal worden en ik zal het proces verslaan op deze blog en er regelmatig commentaren over schrijven. Dit is een politiek proces, en niets anders. Ik hoop dat de rechter dit zal zien en dat hij de vervolging van de hand zal wijzen als ongefundeerd en belachelijk. Maar België een beetje kennende en het soort politiek geïntrigeer dat spreekwoordelijk is in dat land, heb ik zo mijn twijfels.

Temidden van dit alles, zal 26 november voor mij altijd de dag zijn waarop Mohammed Achrak werd doodgeschoten, en mijn gedachten zullen gaan naar zijn broer Satif en zijn familie.

26th of November 2003, 5 years after the events, the files are open
26 Novembre 2003, 5 ans apres les evenements, les dossiers sont ouverts

U kan helpen door een bijdrage te storten voor de proceskosten op volgend rekeningnummer, met vermelding : “steun AEL proces”
Voor België KBC Bank 733-0319868-89
Van buiten België : IBAN: BE45 7330 3198 6889 BIC: KREDBEBB
Met dank : Dyab Abou Jahjah, Youssef Rahimi, Ahmed Azzuz

hhttp://www.cemab.be/news/2007/11/4823.php

-------

- http://www.google.be/search?hl=fr&q=pamflettenverbod&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=justitie+spreekverbod+pers&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=GAS+Antwerpen+boete+&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=samenscholingsverbod&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=stakingsverbod&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?q=rookverbod&hl=fr&start=10&sa=N

- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Gerecht+Turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Greenpeace+Electrabel+rechter&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=proces+Clabecq&btnG=Rechercher&meta=

- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Arabisch+Europese+Liga&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=ligue+arabe+européenne&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Arabian+European+League&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=AEL+proces&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.solidaire.org/scripts/article.phtml?section=A1AAAABJ&obid=16844
- http://www.cemab.be/news/2007/11/4823.php
- http://www.indymedia.be/en
- http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/12/14200.php
- http://www.indymedia.be/en/node/25356
- http://www.indymedia.be/en/node/25370
- http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/12/14189.php
- http://www.droitfondamental.eu/

- http://www.unhchr.ch/udhr/lang/eng.htm

Sommige berichten en artikels kan men beter kopiëren en opslaan vooraléér zij van het Internet verdwijnen

19:05 Gepost door MI5 in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Solidariteit en samenwerking
Het criminaliseren van aktievoerders, milieuaktivisten en vakbondsmilitanten begint stilaan een gewoonte te worden.

Niet alleen de vzw Werkgroep Morkhoven wordt blijkbaar gecriminaliseerd en de mond gesnoerd door middel van een 'pamflettenverbod' en een 'spreekverbod met de pers'.

Men heeft nu ook al een 'samenscholingsverbod' en een 'stakingsverbod'.

Greenpeace-activisten worden voor hun akties rond Electrabel voor de rechter gesleept en aktievoerders van het D.A.K. krijgen een boete opgelegd.
Werkgevers slagen er steeds meer en meer in om via een gerechtelijk vonnis een stakingsverbod af te dwingen.

Verder zijn er de bestuursleden van de AEL die verantwoordelijk worden gesteld voor rellen die ze niet hebben georganiseerd en ervan worden beschuldigd een 'privémilitie' te hebben willen oprichten.
Het is ongelooflijk dat de rechter zich in de veroordeling van Dyab Abou en Ahmed Azzuz gebaseerd heeft op het
wetsartikel 66 dat dateert van 1891.
Dit wetsartikel werd namelijk ingevoerd na de stakingsacties van 1886 in de Borinage. De toenmalige minister stelde hieromtrent dat de gebeurtenissen in de Borinage " volstonden om de absolute noodzaak (aan te tonen) om de gerechtelijke macht de middelen te geven om de aanstokers van wanorde, de predikers van anarchie die het lijden van arbeiders misbruiken om tot wanorde te komen " . Het artikel kwam er onder meer op vraag van Charles Woeste, de legendarische rechtse tegenstander van Daens. De bedoeling was om de ' intellectuelen die de arbeiders met hun analyses en oproepen ophitsten' aan te pakken.

Ik denk dan ook dat het stilaan tijd wordt om de handen in elkaar te slaan en gezamelijke akties te organiseren om de verdere aantasting van de grondwettelijke rechten en vrijheden te voorkomen.

http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/12/14146_comment.php#a_14190

Gepost door: Jan Boeykens | 21-12-07

Steunfonds Nummer Steunfonds

AEL-steunfonds 'misverstand', maar toch opgericht

Het bericht dat Herman De Ley een steunfonds zou hebben opgericht voor de veroordeelde voormannen van de AEL - te lezen in de kranten De Morgen en Het Laatste Nieuws - berustte op een misverstand. Maar onder het motto 'van de nood een deugd maken' richt hij het steunfonds nu toch op. "In m'n oorspronkelijke mail suggereerde ik enkel dat kon gestort worden op de steunrekening van het AEL zelf," verduidelijkt de Gentse emeritus-professor.

"Wat ook je appreciatie is voor de rol die de AEL heeft gespeeld in de radicalisering van die jongeren, zo'n vonnis als vorige week kan volgens mij niet," zei Herman De Ley aan De Morgen (lees volledige artikel). Vandaar zijn (persoonlijke) oproep tot steun om de kosten van het beroepsproces te helpen dekken. De Leys initiatief leverde hem op de website van Het Laatste Nieuws al een doodsbedreiging op.

Lees zelf De Leys tweede electronische schrijven, dat wij met zijn goedkeuring reproduceren:

"Nu 'n erg beperkt en privaat initiatief buiten mijn wil om in de media is terecht gekomen en het verkeerdelijk gepresenteerd is aan het publiek als zou ik zelf reeds een steunfonds hebben opgericht (een misverstand dat zelfs met 'n "rechtzetting" niet daadwerkelijk kan worden "recht" gezet), en na overleg, lijkt het wenselijk dat steunfonds alsnog op te starten (laten we m.a.w. "van de nood een deugd maken"). Uit overleg met de advocaat blijkt (hoeft het gezegd?) dat de beroepsprocedure wel degelijk tal van kosten met zich zal brengen.

Dergelijk fonds kan dan best op 'n pluralistische en wat "afstandelijke" basis gebeuren - zodat een bijdrage niet noodzakelijk algehele instemming of verbintenis impliceert met het optreden van de AEL, in het verleden of de toekomst. Ten einde dergelijke inspanning toch binnen de perken te houden, in elk geval voor de eerstkomende maanden, stel ik voor een bestaande maar niet dagelijks gebruikte rekening van mijzelf bij de Postbank daartoe aan te wenden. Dat is uiteraard 'n kwestie van vertrouwen en ik zal daar te allen tijde rekenschap over afleggen. Mocht het nodig blijken, kan later nog altijd een verdere stap worden gezet.

Rekening van: Herman De Ley, 000-0902356-62,
vermelden: "ondersteuning beroepsprocedure".

PS Ondertussen worden de fora van DM en HLN overspoeld door anonieme, wansmakelijke reacties ("de dood met de kogel!" aldus één ervan op HLN). In de tijd dat ook de CIE-site nog 'n forum had, heb ik gelukkiglijk geleerd me daarvan weinig aan te trekken. "

Marc-Antoon 26/12/2007

http://www.indymedia.be/fr/node/25397

Gepost door: Leentje | 26-12-07

De commentaren zijn gesloten.