31-08-07

Neen aan de onverdraagzaamheid ! - Open Brief aan Z.M. de Koning


Koning2412kerstboodschapPICT0947








Sire,

De vzw Werkgroep Morkhoven zond U destijds een copie van een kinderporno-cd-rom met -volgens de federale politie- 88.000 slachtoffertjes en beklaagt zich er reeds enkele jaren over dat de kinderen op die cd-rom niet werden geidentificeerd terwijl de kinderverkrachters en kinderpornoproducenten niet werden opgespoord. Hopelijk hebt U naar deze gang van zaken geinformeerd want er zijn ook steeds meer en meer franstaligen die zich hierover vragen stellen sinds dat de zetel van de vzw naar Brussel werd verhuisd.

Het zal U trouwens verheugen, Sire, dat de vzw Werkgroep Morkhoven goede contacten onderhoudt met de franstalige Brusselaars die, in tegenstelling tot wat er wordt beweerd, meestal ruimdenkend en verdraagzaam zijn.
De Werkgroep heeft alleen wat problemen met de franstalige socialistische partijtop te Brussel die met haar arrogantie geen blijf lijkt te weten en die de Werkgroep Morkhoven tracht te boycotten.
Die problemen zijn deels ontstaan doordat justitieminister Onkelinx (Parti Socialiste) de kinderpornozaak Zandvoort mee in de doofpot stopte.

De Werkgroep Morkhoven protesteert in haar MSN-nieuwsgroep 'Woonbeleid-PolitiqueduLogement' bijvoorbeeld al enkele maanden tegen het feit dat de Brusselse PS-politici het historische huis waarin de zetel van de vzw gevestigd is, laten verkrotten.
Doordat de Werkgroep er bij de PS-politici die verantwoordelijk zijn voor het woonbeleid te Brussel, blijft op aandringen om de Nieuwe Gemeentewet te respecteren, dienden twee franstalige advocaten onlangs een klacht in tegen Prinses de Croÿ die ondervoorzitster is van de vzw Werkgroep Morkhoven.
Volgens de franstalige advocaten zou Prinses de Croÿ zich aan een 'intention spéculative' hebben schuldig gemaakt. Ik hoef U waarschijnlijk niet te vertellen, Sire, wat ik van dergelijke kinderachtige pesterijen denk en ik vraag mij af waarom de Brusselse politici niet wat meer actie tegen de leegstand en de verkrotting in de hoofdstad Brussel ondernemen.

Op politiek institutioneel vlak ben ik een burger die gehecht is aan de eenheid van zijn land. Ik ben voorstander van een federale staat naar Zwitsers model.
Zoals veel Vlamingen ben ik de manipulaties van de PS-partijtop en de valse beschuldigingen van de PS-partijtop en andere franstalige fanatici inzake 'seperatisme' ook meer dan beu. Men kan immers moeilijk stellen dat dit de onderlinge verstandhouding en verdraagzaamheid onder de Belgen in de hand werkt.

In Uw jaarlijkse toespraken spreekt U steeds over 'verdraagzaamheid'. Mag ik U via deze open brief dan ook verzoeken om erover te waken dat er op een serene wijze over de staatshervorming wordt nagedacht ?

Ik dank U voor uw aandacht.

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

VZW Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis


Wie het met deze open brief eens is, kan er een copie van maken en met toevoeging van naam, adres en handtekening naar de vzw Werkgroep Morkhoven zenden die hem dan één van de volgende dagen naar de Koning zendt.

Ter gelegenheid van haar 20-jarig bestaan organiseert de vzw Werkgroep Morkhoven, bekend vanwege haar strijd tegen kinderpornonetwerken, tevens een reeks open-deur-dagen in de Faiderstraat te Sint-Gillis alwaar de zetel van de vzw gevestigd is.

Voor informatie en afspraken: Prinses de Croÿ, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis - 02 537 49 97
werkgroep_morkhoven@hotmail.com - WerkgroepMorkhoven@droitfondamental.eu http://groups.msn.com/woonbeleid-PolitiqueduLogement/

Commentaren

Schokkende beelden uit Zandvoort
Gruwelijk materiaal, zeggen deskundigen over het pornomateriaal dat door een Belgische werkgroep werd ontdekt. Verkrachtingen van baby's en jongetjes. Een gedetailleerde beschrijving van gewelddadige beelden.

Door onze redacteur PETRA DE KONING


ROTTERDAM, 21 JULI. Meer dan negenduizend foto's, korte films, pornografische verhalen, en bestellijsten: every 14 days actual pics of boys posing-nude. Vorige week gaf de Belgische werkgroep Morkhoven het materiaal van een pornohandelaar, op floppy's en cd-rom, aan het televisieprogramma Nova.

Nova bracht het nieuws van de ontdekking. Met twee foto's erbij: een baby in een half opengeslagen luier, en een kind van ongeveer een jaar, met kleren aan, in een woonkamer. Meer niet. Twee deskundigen, een klinisch psycholoog en een seksuoloog, zagen in de studio een selectie uit het materiaal en discussieerden erover op televisie: moesten deze foto's en films openbaar worden gemaakt?

Ja, zei W. Wolters, hoogleraar kinder- en jeugdpsychologie in Utrecht. Mensen moeten zien hoe afschuwelijk dit is. Nu denken ze vaak: kinderporno, dat is een video van blote jongetjes op het strand in Thailand, en een volwassen man erbij die ze aanraakt. ,,Als je dit niet laat zien, houd je de ontkenning en verdringing in stand.''

Misschien moet het, vond de Leidse bijzonder hoogleraar seksuologie J. Frenken. ,,Heel veel Nederlanders kunnen de zaak dan niet langer bagatelliseren.'' Maar Frenken denkt ook, zegt hij nu, dat de boodschap nauwelijks zal overkomen: het publiek ziet de foto's, schrikt en sluit zich onmiddellijk af.

Het televisieprogramma Nova was het met Frenken eens. Redacteur Erik van Zwam zegt: ,,Als je dit laat zien, kun je daarna de uitzending op zwart zetten. Niemand neemt nog informatie op.''

Maar aan wie wil, toont Nova het materiaal, op video, in een hokje op de redactie. De band is opgenomen bij de leden van de werkgroep Morkhoven. In beeld is een computer, op de achtergrond klinken stemmen van de Nova-redacteur en de Belgische werkgroep-woordvoerder Marcel Vervloesem.

Op het computerscherm wordt de bestandsnaam Nephew aangeklikt. Op de eerste foto: een kleine jongen, in spijkerbroek en t-shirt, in een huiskamer. De tweede en derde foto's laten zien dat hij nog nauwelijks kan lopen, hij doet een stap, lacht, houdt zijn armen omhoog om zijn evenwicht te bewaren. Dan: het kind ligt op bed, hij draagt alleen nog zijn spijkerbroek. Zijn gezicht is niet meer te zien. De volgende foto's: spijkerbroek op zijn knieën. Dan heeft hij alleen nog zijn luier aan. De luier wordt half opengeslagen, een behaarde hand van een volwassen man gaat in de luier, dan de beelden van eerst een vinger, daarna een stijve penis in de anus van het kind. Het kind met opgetrokken knieën, en opnieuw verdwijnt de penis tussen zijn billen.

Volgende serie: het kind ligt op de vloerbedekking van de woonkamer waar hij eerder een stapje zette. Zijn rechtervoetje ligt onder zijn linkerbovenbeen, opnieuw wordt hij verkracht. Dan ligt hij op zijn zij, zijn benen liggen schuin over elkaar, het lichaam ziet er levenloos uit.

Er zijn ook fotoseries van jongens van zo'n tien, twaalf jaar. Die bestanden heten Mark, Manuel, Dutch of Ger's boys. (De pornohandelaar bij wie de werkgroep het materiaal vond heet Gerry Ulrich.) Ze trekken hun gezicht in een grimas, ze proberen te lachen. Ze poseren, bloot. Staand of liggend, soms boven op elkaar. De jongens zijn zonder uitzondering mager, hun buiken licht opgezet. Er zijn foto's van de jongens in een bos, ze trekken en zuigen aan elkaars piemel, of van jongens die aan een stoel zijn vastgebonden. De foto's zijn in kleur of zwart-wit. Soms is duidelijk te zien, aan kapsels van de jongens en een enkel kledingstuk, dat foto's zijn genomen in de jaren zeventig.

Er zijn ook foto's van een jongen die opvallend veel lijkt op de Duitse Manuel Schadwald. Hij verdween vijf jaar geleden, hij was toen twaalf jaar.

Een video-fragment, onder bestandsnaam Oh Daddy. Een jongetje met lang donker haar ligt op zijn buik op de rand van een bed. Een man gaat op hem liggen en verkracht hem, steeds opnieuw. Tussen de scènes door, om de paar seconden, verschijnen witte letters op een zwarte achtergrond: slamming a 6 year old. Het lichaam van de jongen schudt op en neer, als een pop. ,,Volgens mij zwaar verdoofd'', zegt Vervloesem op de achtergrond.

Klinisch pyscholoog Wolters, die veel kinderen behandelt, volgt al zo'n vijfentwintig jaar wat er aan kinderporno wordt gemaakt. Dit materiaal is het gruwelijkst dat hij ooit zag. ,,In de kinderporno die ik ken, zit vaak nog iets van spel, iets van verleiding. Iets van tederheid soms. Het is misbruik, maar er wordt ook wel eens in gestreeld, een grapje gemaakt. Het gewelddadige in déze beelden is onvoorstelbaar, de smerigheid zonder enig gevoel, zeer hard.''

Volgens seksuoloog Frenken zijn de afbeeldingen vooral zo schokkend omdat er zulke jonge kinderen op staan, baby's en kleuters. ,,Ik had zoiets wel eens gezien, maar het komt niet vaak voor in het porno-circuit.'' Het pornografisch materiaal dat bijvoorbeeld via internet wordt verspreid, bestaat vaak uit oud materiaal, zegt Frenken: ,,Er worden happen uitgehaald, er wordt geknipt en geplakt en dan wordt het opnieuw gepresenteerd.''

Frenken zou het goed vinden, zegt hij, als hulpverleners, politie en justitie de beelden zagen, om te leren wat er is aan materiaal dat onder pedofielen rondgaat. Van plaatjes die uit de Wehkampgids zijn geknipt, kinderen in ondergoed, of video's van kinderen op een naaktcamping, tot deze foto's en films.

Wolters blijft pleiten voor publicatie van het materiaal. Hij heeft al van veel mensen gehoord, zegt hij, dat ze willen weten wat dit precies voorstelt: ,,Ze moeten kunnen zien dat er meer op staat dan een bloot jongetje dat aan zijn piemel wordt getrokken.'' Hij kan zich niet voorstellen dat publicatie mensen op ideeën brengt. ,,Misschien is er een enkele gek die een videocamera pakt.''


Op Internet bestaan ongeveer 50.000 openbaar toegankelijke nieuwsgroepen. Nieuwsgroepen zijn elektronische discussiefora, waar over de meest uiteenlopende onderwerpen wordt gediscussieerd. Er bestaan nieuwsgroepen over onder meer sport, literatuur, geneeskunde, seksualiteit en pedofilie. Elke abonnee van een zogenoemde Internetaanbieder, een bedrijf dat toegang biedt tot het net, kan een groot deel van deze nieuwsgroepen bezoeken. De meeste Nederlandse aanbieders geven ook de pedofilie-nieuwsgroepen door. In deze groepen, die namen hebben als alt.sex.children en alt.sex.pedophilia.boys, worden behalve berichten ook foto's en films verspreid. Dit beeldmateriaal kan door iedere Internetgebruiker gratis worden opgehaald. De Internet- zoekdienst Dejanews archiveert dagelijks vrijwel alle berichten die in nieuwsgroepen worden geplaatst. Het raadplegen van Dejanews is gratis (www.dejanews.com). Uit het materiaal van G. Ulrich dat NOVA van de Werkgroep Morkhoven heeft gekregen, blijkt dat deze zowel via Internet als via Ulrichs bulletin board systeem Apollo werden verspreid. Een bulletin board is een computernetwerk dat op zichzelf staat en niet met Internet is verbonden. Ook in babbelboxen of chatrooms wordt veel kinderporno verspreid. Via de openbare en gratis babbelsystemen IRC (Internet Relay Chat) en ICQ (I seek you) wisselen dagelijks honderden mensen kinderpornoplaatjes uit. Ulrich was actief op het ICQ-netwerk. Zijn naam- en adresgegevens staan nog steeds op de website van het ICQ-netwerk. (wwp.mirabilis.com/6317015).

http://www.nrc.nl/W2/Lab/Kinderporno/210798e.html

Gepost door: Jan Boeykens | 25-09-07

Nederlandse Koningin De vzw Werkgroep Morkhoven deed, inzake de bestrijding van kinderporno, destijds beroep op de Nederlandse Koningin.
De Nederlandse Koningin stelde daarop een tussenpersoon aan die de vzw Werkgroep Morkhoven moest contacteren waarna de brief met het door de tussenpersoon bezorgde rapport aan het ministerie van justitie werd bezorgd.
Ook de vader van de verdwenen Duitse jongen Manuel Schadwald waarrond de vermoedelijk vermoorde Gina Bernaer-Pardaens heel wat onderzoek voerde, werd door een vertegenwoordiger van de Nederlandse Koningin gecontacteerd.
Wat het Nederlandse ministerie van justitie met de ingewonnen informatie deed, is tot dusverre onbekend.

De vzw Werkgroep Morkhoven deed ook beroep op de Belgische Koning. Zij bezorgde het Belgische Koningshuis ondermeer 7 cd-roms met kinderpornomateriaal uit de Zandvoortse kinderpornozaak.
Het Belgische Koningshuis bezorgde deze informatie aan de gewezen justitieminister Tony Van Parys (CD&V) die ze op zijn beurt 'voor onderzoek' doorgaf aan procureur-generaal Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen.
De -volgens de federale politie- meer dan 88.000 slachtoffertjes die op het kinderpornomateriaal zijn weer te vinden, werden echter nooit geidentificeerd en de kinderpornoproducenten en kinderverkrachters werden echter nooit opgespoord en vervolgd.
In de plaats daarvan werd Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem zelf op basis van een reeks ongeloofwaardige verhalen en met enkele ononderzochte bamboostokjes als materieel bewijs, van 'folteringen en verkrachtingen' + het 'bezit van kinderporno' beschuldigd.
Gedurende 10 jaar werd Vervloesem door de Belgische pers als een 'kindermisbruiker' en 'geesteszieke' afgeschilderd terwijl de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot verdween.
Maar dat was nog niet alles.
Enkele maanden geleden moest advocaat-generaal Marc Tack van het hof van beroep te Antwerpen die de kinderpornozaak 'slechts een zeepbel' noemde, tijdens de gevoerde debatten toegeven dat de cd-roms van het Koningshuis op een onverklaarbare manier verdwenen waren.
Marcel Vervloesem werd op basis van een onvolledig dossier vervolgens tot vier jaar effectieve gevangenisstraf veroordeeld.
Op 24 juni 2008 zal het hof van cassatie te Brussel beslissen of het vonnis van het hof van beroep te Antwerpen dat ondermeer geen rekening hield met de diefstallen van de cd-roms en van de ontlastende dossierstukken uit Vervloesem's strafdossier, al of niet nietig verklaard kan worden.

-------------------------------

'Koningin met brieven om hulp gevraagd'

DEN HAAG, 23 JULI 1998. Koningin Beatrix heeft onlangs brieven ontvangen van de Belgische werkgroep Morkhoven, die kinderporno bestrijdt, en van de ouders van de in 1993 ontvoerde Duitse jongen Manuel Schadwald. Zij hebben het staatshoofd om hulp gevraagd bij de bestrijding van kinderporno.

Omdat de brieven volgens de Rijksvoorlichtingsdienst onduidelijkheden bevatten, heeft het kabinet van de koningin een niet nader aan te duiden ,,tussenpersoon'' contact laten opnemen met de werkgroep en met de vader van de ontvoerde jongen. Nadat deze tussenpersoon nadere informatie had ingewonnen, is de brief, zoals gebruikelijk, doorverwezen naar het verantwoordelijke ministerie. In dit geval was dat Justitie.

De vader van de bij zijn ontvoering 12-jarige Manuel zei woensdag voor de actualiteitenrubriek Netwerk dat hij, net als de werkgroep, een vertegenwoordiger namens de koningin op bezoek heeft gehad. Die zou lid zijn van een kinderbeschermingsorganisatie waarvan de koningin beschermvrouwe is. Dat laatste kon de RVD echter niet bevestigen.

Manuels vader meent dat hij veel te weinig steun van de Nederlandse politie en justitie heeft gehad bij de opsporing van zijn zoon. Die zou in 1994 door de Rotterdamse politie zijn gesignaleerd bij een bordeel in de stad.

NRC Handelsblad

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 24-05-08

De commentaren zijn gesloten.