07-03-12

Aanklager van Marcel Vervloesem: 30 processen-verbaal van zedenfeiten

zandvoort_warmerdam_NL_3.gifDe Turnhoutse justitie is niet alleen verantwoordelijk voor de verdwijning van de ontlastende stukken uit Marcel Vervloesem's strafdossier zoals de Hoge Raad voor de Justitie enkele dagen voor de opsluiting van Marcel Vervloesem, schriftelijk toegaf. En zij is ook niet alleen verantwoordelijk voor het dichtdekken van de kinderpornozaak Zandvoort en de opsluitingen van Marcel Vervloesem op basis van enkele weerlegde gezegdes.

Er bestaan namelijk bijna 30 processen-verbaal van zedenfeiten over Victor V., de halfbroer van Marcel Vervloesem die in 1998, dat was op het moment van de internationale aandacht voor de kinderpornozaak Zandvoort, als eerste met zijn verhaal (en zijn homo-vrienden) naar Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen en de commerciële zender VTM stapte. De processen-verbaal die door de schandaalpers werden doodgezwegen, zijn nooit ernstig onderzocht door de Turnhoutse justitie omdat men wilde verhinderen dat Victor V., die vermoedelijk een contactpersoon is van de Turnhoutse justitie, en het hele media-proces tegen Vervloesem daarmee in vraag zouden worden gesteld... 

1) Brief van L.V. uit herentals dd. 20 juli 1999 gericht aan de Procureur, thans berustend in TU.37.98.102448 / 98:

"Johan D. vertelde mij dat hij opgestookt was door Victor V. om Marcel aan te klagen. Ikzelf weet dat Victor V. er een verhouding op nahield met Johan D. Johan D. verklapte mij dat Marcel hem nooit iets had aangedaan ".

2) Brief van L.C. uit Haarlem dd. 24 juni 2001 toegekomen bij Walter Wellens lid Gerechtelijke Politie Turnhout:

" Ik werd destijds toen ik 12 jaar was aangerand door Victor V. Ik deed daarover klacht bij het parket van Turnhout rond 14 februari 2001."

3) Brief aangetekend dd. 14 februari 2001 aan de Procureur te Turnhout:

" Ik heb in de krant gelezen van de klachten van Victor V. tegen zijn halfbroer Marcel. Ik wens klacht neer te leggen tegen Victor V. wegens aanranding op mijn persoon. Victor V. heeft mij als kind sexueel misbruikt. Hij bond me naakt aan een boom en bedreigde mij mijn geslachtsdeel te zullen afkappen met een zichel. Hij misbruikte ook M.C. "

4) Brief van C.E. uit Herentals 28 januari 2004 gericht aan diverse overheden en advokaten:

" Ik volgde de aantijgingen van Victor V. en zijn kompanen opzichtens Marcel Vervloesem in de kranten en wil daarop toch reageren. Mijn zoontje van 14 jaar werd onlangs tesamen met zijn vriendje het slachtoffer. Het was Victor V. die zich masturbeerde voor zijn ogen en probeerde om zich te vergrijpen aan mijn zoontje en diens vriendje."

5) Brief berustend bij de lokale politie Herentals pv. 107025 /05 van L.V. uit Morkhoven:

" Victor V. had met andere personen afgesproken om Marcel Vervloesem aan te klagen via een Sociaal Centrum. De klachten tegen Marcel Vervloesem waren door Victor V. opgezet ."

6) Brief van E.M. uit Wakkerzele dd. 13.09.05 neergelegd bij de Politie Herentals:

" Victor V. viel het minderjarig kind N.C. sexueel lastig. Hij deed dat ook met S.D. "

7) Proces-verbaal lokale politie Neteland 16.12.2004 pv. TU.L7.109698 / 2004, verhoor M.V.A. uit Wiekevorst:

" Ik weet van enkele dagen geleden dat Victor V. zowel het kind N.C. als S.D.S. sexueel heeft lastig gevallen en hun geslachtsdelen heeft willen vastgrijpen. "

8) Proces-verbaal Politie Heist.o.d.Berg dd.13.12.2004 pv. ME.18.L7.104977 / 2004 verhoor ST.D. uit Arendonk:

" Ik kan u zeggen dat ik aangerand ben geweest door Victor V. aan " stekkesvijver " te Morkhoven. Deze heeft geprobeerd mijn geslachtsdelen te grijpen. De feiten deden zich voor in het bijzijn van mijn vriendje N.C. uit Morkhoven. "

9) Brief dd. 20 augustus 2004 van D.S. uit Herentals:

" In de zomer was ik omwille van een regenbui samen met mijn vriendje gaan schuilen in een hut. Plots kwam daar Victor V. aan. Hij vroeg of wij eens wilden trekken. Wij dachten dat het om een sigaret ging. Vic deed zijn broek open en begon zich voor onze ogen te masturberen op een gegeven ogenblik wilde hij mijn geslacht grijpen, wij zijn toen gaan lopen."

10) Pv. Politie Herentals dd. 28.04.2005 - pv 103493 / 05 verhoor N.C. uit Herentals:

" Victor V. beging zedenfeiten voor mijn ogen. Hij begon zich af te trekken. Ik heb daar met mijn vriendje al verklaringen bij uw diensten over afgelegd. "

11) Brief van A.P. uit Antwerpen dd. 25 juli 2005 bij Politie Herentals pv. 1.7025 /05:

" Victor V. heeft het jongetje N.K. samen met zijn vriendje sexueel misbruikt. De vader van N.K. heeft bij tal van diensten deze zaak aangekaart. Maar volgens de vader wordt Victor V. beschermd door Burgemeester P. Toen ik las wat in de kranten stond over u heb ik de politie ingelicht. "

12) Brief van M.V. uit Turnhout aan het parket van Turnhout inzake TU. 37.10.102448 / I998:

" Ik heb Victor V. en Johan D. lang gekend. Johan vertelde mij destijds dat toen hij 13 jaar was, dat hij door Victor V. was verkracht. Ik heb hem toen gezegd dat tegen zijn ouders te zeggen. Hij durfde niet. "

13) Brief dd. 8.7.2005 van H.D.W. uit Hulshout bij Politie Herentals berustend in TU.37.L7.103093.05:

" Victor V. pleegde zedenfeiten op Nick C. Het kind vertelde mij dit. De vader meldde de zaak aan het parket te Turnhout. "

14) Brief dd.14.12.05 van M.S. uit Westerlo berustend in TU.37.10.102448/98:

" Misschien is het druggebruik van N.C. het gevolg van de aanranding op hem door Victor V ."

15) Brief M.A. Heist o.d.Berg dd. 18.05.98 - TU.37.10102448 / 98:

" Als ik ooit problemen zou hebben met het gerecht dan moest ik maar verklaren dat Marcel Vervloesem mij zou aanranden. Ik moest dan met Victor V. in verbindng treden. Die zou naar het schijnt veel te zeggen hebben op het gerecht. Ik heb aan die spelletjes nooit meegedaan omdat ik weet dat Victor V. twee van mijn vriendjes heeft aangerand. "

16) Brief C.B. uit Herentals dd.16 februari 2006 - TU.37.10.102448.98:

" Het jongetje N. uit Morkhoven vertelde bij zijn bezoekjes bij mij dat V. hem aanrandde. Zijn ouders deden daarvan aangifte bij de politie. "

17) Aangetekende brief van Fam. H. uit Morkhoven dd.14 september 2004 aan de Procureur van Turnhout:

" Ik heb Victor V. de omgang met mijn zoontje verboden omdat deze zedenfeiten pleegde ten overstaan van mijn zoontje en nog anderen. "

18) Aangetekende brief van Fam. H. uit Morkhoven aan Victor V.. TU. 37.10.102448 - 98:

" Met verontwaardiging neem ik kennis van de zedenfeiten die u pleegde met mijn zoontje en zijn vriendje. Als vader wens ik niet meer dat je nog in de buurt van mijn zoontje komt. Ik heb van mijn zoontje en zijn vriendje gehoord hoe je hen betrekt in je perverse aktiviteiten met minderjarigen. Ik heb de advokaat van je broer over je ingelicht ."

19) Omzendbrief van Fam. C. aan de overheden dd. 22 februari 2004:

" Victor V. bij de OCMW-raad in Herentals. Victor V. pleegde zedenfeiten op mijn zoontje. Veertien dagen geleden is mijn zoontje daarover verhoord. Het verontrust mij dat deze die kinderen misbruikt in de OCMW- raad zetelt ."

20) Geregistreerde brief van P.W. uit Westerlo gewettigd bij de bevolkingsdienst Westerlo op 23 feb.2004 - TU.37.10.102448 - 98:

" Ik kreeg 10.000 bfr van Victor V. om tegen zijn broer Marcel klacht neer te leggen voor aanranding. Ik ben echter nooit aangerand door Marcel maar wel door Johan D. in het huis van Eddy B. dewelke daar foto's van vervaardigde. Johan D. kreeg van Victor V. 15.000 bfr voor eenzelfde klacht. Hij kreeg meer omdat hij die bewering ook voor de Tv zender VTM moest doen."

21) Proces-verbaal dd. 9 .1.2006 dienst opsporingen Politie Zuiderkempen - TU.L3.100118 - 2006 verhoor D.L.M.:

" Ik ben samen met mijn vriendje C. uit Herentals aangerand door Victor V. uit Morkhoven. De feiten deden zich voor te Morkhoven. Victor V. masturbeerde zich voor ons. Victor V. vroeg of wij wilden trekken. Hij had zijn lul in zijn handen. Hij was zich aan het aftrekken. Wij hebben die feiten verteld aan de moeder van N.V. die ons de raad gaf dit te melden. Er zijn daarover verklaringen van opgenomen."

22) Brief van N.V. uit Morkhoven dd. 8.1.2006 in TU.37.L7.103093 - 05:

" Mijn vriendje vertelde mij dat hij was aangerand door Victor V.. Er was nog een ander jongetje bij het slachtoffer. "

23) Proces-Verbaal LE.11.L8.103061 - 2003 - dd 5.7.2005 - TU. 37.10.102448 /98F:

" Victor V. heeft aan P.W. uit Westerlo beloofd dat indien deze klacht zou neerleggen tegen Marcel Vervloesem hij op die manier kon ontglippen aan de schadeclaims dewelke hij van de Rechtbank aan Marcel Vervloesem moest betalen."

24) Proces-Verbaal 100470 dd. 27.3.2003 - Dienst Inspectie Federale Politie verhoor M.P.:

" Victor V. had in de woning van Eddy B. afspraken gemaakt met andere mensen om klachten tegen Marcel Vervloesem te organiseren. Hij had bv. aan P.W. uit Westerlo beloftes gedaan indien deze aan die klachten tegen Marcel vervloesem zou meedoen. Victor V. chanteerde P.W. omdat hij afwist van diefstallen die deze begaan had. P.W. vertelde mij dat Victor V. hem had aangezet om valse aanklachten van aanranding op Marcel vervloesem in te dienen. Hij had dat dan maar gedaan, doch deze dan weer ingetrokken."

25) Proces -Verbaal 100572-03 dd. 16.4.2003 - Dienst Inspectie Federale Politie verhoor van W.H.:

" Victor V. manipuleerde P.W. om tegen zijn broer Marcel klachten neer te leggen. Ik kreeg van P.W. zelfs gerechtelijke stukken daarover . Hij heeft aan mij zijn verhaal gedaan. Hij wist blijkbaar niet dat ik Rijkswachtadjudant was in burger gekleed. Ik heb van dat alles inderdaad verslag uitgebracht en door P.W. verschafte stukken aan u overgedragen. De klacht van aanranding tegen Marcel Vervloesem was opgezet spel."

26) Proces-Verbaal n° 10101017 van de Gerechtelijke Politie Turnhout - TU.37.98.102448/98 J.V.S., moeder van A.G.:

" Ik diende verklaringen af te leggen over Marcel Vervloesem. Ik begreep niet waarom. Er zou ons geld worden geboden als wij tegen Marcel Vervloesem getuigenis zouden afleggen."

27) Brief van W.V.S. berustend bij advokaat D. Df.:

" Ik moest het zakje met drugs en het bamboestokje bij Marcel Vervloesem in huis binnensmokkelen voor R.V.S. en zijn vader. In ruil kreeg ik drugs. "

---
Afbeelding: uittreksel uit het kinderpornodossier Zandvoort waarin wordt gesproken over de kinderkribben in Amsterdam, alwaar zo'n 60-tal peuters misbruikt en verkracht werden.

https://www.facebook.com/groups/215391831891549/

17-02-12

Justitie: De mooie beloftes van minister van justitie Annemie Turtelboom

532979_belgium-s-queen-paola-king-albert-ii-and-interior-minister-turtelboom-watch-the-traditional-military-parade-on-national-day-in-front-of-the-royal-palace-in-brussels.jpg'Als iedereen zich verantwoordelijk voelt voor het globale imago van justitie, dan gaan we allemaal vooruit.'

30 januari 2012

Toespraak Orde Vlaamse balies: ‘The)buck)stops)here’

Mijnheer de stafhouder en voorzitter, Geacht publiek

Laat mij U eerst bedanken voor de uitnodiging om hier te mogen spreken. Als economiste … Als de tweede vrouw ooit op dit departement. Voor een publiek van Vlaamse advocaten waarvan inmiddels ruim 40 % vrouw is. Ik heb me, als economiste, destijds in het parlement toegelegd op praktische verwezenlijkingen: de arbeidsmarkt, het pensioendossier. Daarna, als minister, op to-do-departementen, met altijd een sterke connotatie naar veiligheid toe. We hebben mekaar trouwens ooit al formeel ontmoet, de Orde en ik. Drie jaar geleden, toen ik Migratie beheerde … Even speelde ik met de prikkelende gedachte om even na te gaan wie er, vanuit de optiek van vandaag, toen gelijk had. Maar,zoals de Amerikanen zeggen: let bygones be bygones… En laten we vooruitkijken. Want daar ligt meer dan voldoende werk op de plank ! Migratie was een fascinerende uitdaging. Een absoluut wereldprobleem kanaliseren in een klein land. In een toen nog zeer gepolariseerde sfeer. De visie die ik toen ontwikkeld heb is vandaag regeringsbeleid. Binnenlandse Zaken was het departement van Veiligheid. Veel meer management dan wetgeving. Bijspringen en present zijn in alle noodsituaties. In Brussel de nultolerantie opleggen toen het moest, de brandweer hervormen om ze beter te wapenen tegen de moderne uitdagingen en de politie na tien jaar evalueren, om de hervorming van toen bij te sturen … De resultaten daarvan zijn in uitvoering. Op justitie vind ik het einde van de keten van de veiligheid terug. Vooral dan de strafuitvoering, waarvan ik de problemen stroomopwaarts al heb mogen ervaren. Maar ook een grote managementsuitdaging om de rechtszekerheid en de rechtsstaat te versterken. Dat kan door justitie efficiënter te maken en het vertrouwen te herstellen Ik denk vooral praktisch. Ik stel me na acht weken dus niet meer de vraag waarom we justitie moeten hervormen. Ik stel me zelfs niet meer de vraag waarom het zo lang geduurd heeft … Ik stel me enkel nog de vraag wanneer ik ermee naar buiten kom. U hebt het lijstje opgesomd van de drie punten die het hoogst op mijn agenda staan: 1. 1. De hertekening van het gerechtelijk landschap De hertekening van het gerechtelijk landschap hoef ik u niet uit te leggen. Ik dank de Orde van Vlaamse advocaten voor haar heldere standpunten op dat vlak. Maar het regeerakkoord is ook duidelijk. U weet dat onze provincies gecreëerd zijn ten tijde van de Franse Revolutie, als départements, en dat de Revolutie de départements uittekende op basis van één expliciete ambitie: de hoofdplaats van elk département moest voor elke burger in elke plaats van het territorium binnen één dag te paard bereikbaar zijn. Dat was 220 jaar geleden … Nu geef ik toe dat zeker in Vlaanderen, dat al twintig jaar autonoom bevoegd is voor mobiliteit, de mogelijkheid tot verplaatsing - laat mij het diplomatisch uitdrukken - een zekere regressieve curve vertoont … Maar ook dan kan je in de meeste gerechtelijke arrondissementen nog altijd te paard heen en terug naar de rechtbank binnen één en dezelfde dag. We moeten dus naar een vermindering van het aantal gerechtelijke arrondissementen tot – ik citeer het regeerakkoord – ‘ten minste de helft’van de 27 huidige . Als U weet dat we tien provincies hebben, en Brussel willen opsplitsen … dan gaan we dicht bij een heenrit te paard per dag uitkomen. Maar uiteraard gaan we de hervorming objectiveren. We zullen criteria hanteren, zoals aantal dossiers, afstand tot de rechtbank,bevolkingsdichtheid, gevolgen op de rechtsbedeling. We gaan daar een goed evenwicht in zoeken. En de ultieme maatstaf is de logica zelve: een betere rechtsbedeling voor de rechtzoekende burger. Niet minder,niet meer ! Belangrijker nog is wat we binnen die nieuwe rechtsgebieden gaan doen. We moeten voor elk ervan een organisatiemodel creëren voor het beheer van de budgetten, voor het personeel en de materiële middelen, voor de organisatie van de expertise. Daarvoor gaan we een voltijds beheerder aanduiden, die een magistraat kan zijn, maar niet hoeft te zijn. Hij zal werken met een beheerscollege, samengesteld uit de voorzitters van de rechtbanken, en er zelf ook in zetelen. Dat college zal een beheersovereenkomst afsluiten met de overheid, met duidelijke, operationele doelstellingen waaraan werkingskredieten zijn verbonden. Een analoge structuur moeten we overigens creëren op het niveau van de vijf parketten en hoven van beroep.

Een essentieel element wordt de mobiliteit van het personeel en van de magistraten. De magistraten zullen voortaan systematisch per rechtsgebied worden benoemd en kunnen dus over het hele rechtsgebied worden ingezet, naargelang de noden. Dat zou voor gevolg moeten hebben dat ze meer inzetbaar zijn, maar ook dat specialisaties meer kunnen worden doorgetrokken. De maatstaf hier is ook logisch: een betere service aan het publiek. De kwestie van locaties van gerechtsgebouwen is zo te herleiden tot  twee vragen, die in zekere zin zelfs ecologisch zijn.  Hoeveel verplaatsingen heb je nodig om een rechtbank naar de burger te laten gaan? Hoeveel verplaatsingen om de burgers naar de rechtbank te laten gaan?  En laten we dan meteen ook wat doen, zoals U al herhaaldelijk al hebt bepleit meester Boydens, aan die verouderde traditie om iedereen omstreeks 9 uur samen te brengen, doorheen de ochtendspits om dan uren zijn beurt te laten afwachten.

Dat is het grote schema, waarvoor ik direct in de Kerstvakantie de opdracht heb gegeven het uit te werken. We hebben twee jaar, dus denk ik niet dat we nog eens veel nieuwe plannen en nieuwe adviesrondes nodig hebben. We zullen het moeten doen !

Ik wil ook kort ingaan op de twee andere prioriteiten.

1. 2. De strafuitvoering

Inzake strafuitvoering wil ik niet rond de pot draaien, er zijn twee uitdagingen. De ene is een kwantitatieve, de andere een kwalitatieve.  We hebben meer gevangeniscapaciteit nodig, dat is één. De tweede uitdaging is kwalitatief. Hoe kunnen we een gevangenisbeleid ontwikkelen waarin de gedetineerde duidelijk het besef meekrijgt dat hij gestraft werd, maar ook de cel verlaat met een veel grotere kans om terug een normaal leven te beginnen. Dat wordt ook een kwestie van goed beheren, elke opportuniteit aangrijpen, zien wat we kunnen wijzigen, onder meer, zoals ook het regeerakkoord aankondigt, in de voorlopige hechtenis. Het zal er op aankomen een dynamiek op gang te brengen die ervoor zorgt dat je beter uit de gevangenis komt dan dat je erin ging. Eens we dat punt bereiken is er veel mogelijk. Maar het zal, naar het woord van Ernest Rénan, un plébiscite de tous les jours vergen.   En laat me duidelijk zijn: er wordt niet bespaard op justitie !  Ik heb zelf het zinnetje in het regeerakkoord laten schrijven dat – en ik citeer opnieuw – ‘justitie niet zal bijdragen aan de begrotingssanering’

1. 3. ICT

Ten derde is er de ICT-problematiek. Ik ben inmiddels doorheen de fase van de inventaris van alle sterke verhalen. Mijn indruk is alvast dat men een doorsteek door een hooggebergte heeft willen maken, door alle bergen in één keer te willen verplaatsen. Na eerst zorgvuldig een beschrijving te hebben gemaakt van elk ervan, om ze achteraf op de juiste plaats terug te kunnen zetten … Ik denk, dat we nu echter tunnels moeten boren.   De ICT-modernisering op justitie is tot op heden onvoldoende gelukt vanwege een immense scepsis en pleinvrees over de potentiële gevolgen. Ik denk dat we nu moeten vertrekken van de opportuniteiten van ICT en die inpassen in betere service voor de rechtshorigen en een betere organisatie van justitie. Laten we prioriteiten stellen, laten we beginnen waar we kunnen, maar laten we vooral vooruitgaan.

1. 4. De gedeeltelijke splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel.                                                   Het regeerakkoord bevat ook een uitgebreid hoofdstuk over de gedeeltelijke splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel. Na veertig jaar discussie gaan we daar eindelijk toe over. Er is een akkoord, en dat gaan we integraal uitvoeren. En waarvan ik vooral hoop dat dit akkoord het wederzijds communautair vertrouwen zal creëren zodat we de komende jaren de veiligheid en de rechtszekerheid in Brussel en Halle-Vilvoorde verder kunnen uitbouwen en versterken.

Dames en heren

Dit is mijn verhaal wat de structuren betreft. Die zijn belangrijk en vergen, zoals U weet, talloze wetswijzigingen. Maar ik hecht evenveel belang aan drie houdingen die de vertaling zijn van de manier waarop we samen, als justitie, willen functioneren en naar buiten treden.

De eerste is verantwoordelijkheid.  De voorbije weken ben ik als minister van justitie aangesproken als verantwoordelijke voor het toiletpapier in het gerechtsgebouw van Brugge … Voor een tekort aan enveloppen bij het Brussels gerecht … voor een wijziging aan de mobiliteitsvergoeding van een ambtenaar van de FOD die van buslijn was veranderd… voor de menuvariatie in de gevangenis van Vorst…   Ik heb voor al die problemen een eenvoudige oplossing: laat diegenen beslissen, die daarover kunnen beslissen … omdat ze het dossier kennen, omdat ze er nabij staan, omdat ze dat al eerder hebben gedaan. Of gewoon: omdat zij er eigenlijk verantwoordelijk voor zouden moeten zijn.  Ik heb, tot mijn vreugde, al herhaaldelijk vastgesteld dat de meeste mensen met grote gretigheid die verantwoordelijkheid opnemen. Dus dat gaan we doen: Responsabiliseren, responsabiliseren, responsabiliseren … Beslissingen leggen bij die mensen die er ook over willen beslissen.

De tweede houding gaat over communicatie.  Justitie is een groot huis, een fenomenaal groot huis. Met ruim 25.000 medewerkers. En dan spreek ik nog niet over de vele 1000-den advocaten. Nu had men mij gezegd: nergens zijn er zoveel mensen die zoveel verschillende meningen hebben en die mening allemaal publiek willen maken. Welnu, ik wil vooral benadrukken wat ik de voorbije weken al gezien heb … heel veel degelijke en verstandige mensen, veel vernieuwingen en veranderingen, goede ideeën, sterke voorstellen, een gedrevenheid om nog beter te doen. En dan denk ik: laten we daar mee naar buiten komen, laten we ook en vooral zeggen wat justitie goed doet.   Als iedereen zich verantwoordelijk voelt voor het globale imago van justitie, dan gaan we allemaal vooruit.

Ten derde denk ik dat we moeten leren onze tijd, onze middelen, onze mankracht, onze ambities en onze procedures op één lijn te krijgen.   Ik kijk, als economiste, met veel respect naar justitie als de arena van de argumentatie. Ik ontmoet elke dag weer bijzonder briljante mensen.  Een veelheid en grote variatie van vaak zeer gefundeerde meningen, opinies en voorstellen. De kwaliteit binnen dit huis verbaast me telkens weer. Welnu laten we die kwaliteit ook operationeel maken.  Justitie moet de intellectuele thuishaven van de briljante redenering zijn en blijven. Maar justitie moet ook operationeel zijn, naar de mensen toe. De twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. We moeten leren dat vele verstand en die vele ideeën tot verwezenlijkingen te maken die de mensen buiten doen inzien dat dit inderdaad een huis is waar je je vertrouwen in kan stellen.

Dames en heren   Harold McMillan was in Groot-Brittannië eerste minister tussen 1956 en 1963. U kent hem ongetwijfeld van de uitdrukking ‘the winds of change’ en andere inmiddels beroemde quotes. Aan het einde van zijn termijn vroeg een journalist wat hij als zijn belangrijkste verwezenlijking beschouwde…  En McMillan antwoordde ‘Events, my dear, just events’.   Laat ons deze fataliteit niet aanvaarden op justitie. Laat ons hervormen zodat er minder incidenten zijn in de toekomst. De modernisering van justitie zal er komen. Via trial en error. Via protesten en nieuwe inzichten. Via fouten en correcties...   Ze moet er komen, en ze zal er komen… Ik weet dat ik hier, bij de Orde van de Vlaams Balies, een sterk vragende partij vind voor die modernisering. Dat de meeste advocaten een diepgaande hervorming van justitie wensen. Dat siert U ! Een moderne en efficiëntere justitie maakt het immers vooral mogelijk het ontzettend potentieel aan rechtsnoden aan te boren dat daarbuiten bestaat. En dat veelal onaangeroerd blijft 

Ik heb u veel verteld over responsabiliseren, decentraliseren en delegeren van taken. Veranderingen die in dit huis absoluut onontbeerlijk zijn. Maar zoals Harry Truman zeg ik over de eindverantwoordelijkheid: the buck stops here.

U kan er op rekenen dat ik niet stil zal zitten, dat ik vooruit wil gaan. Twee jaar is een te korte periode om alles te veranderen. Twee jaar is een lange periode om veel onomkeerbare dingen te starten.

Ik ben er zeker van dat ik daarbij volop op Uw steun zal kunnen rekenen

Ik dank U.

-----

Foto: Belgische Nationale Feestdag - Op 21 juli 2010 vierde België de 180ste verjaardag van zijn 'onafhankelijkheid'. Het traditionele défilé vond plaats aan het Koninklijk Paleis te Brussel, onder de blik van Koning Albert II, Koningin Paola en justitieminister Annemie Turtelboom die toen nog minister van binnenlandse zaken was.

 

16-04-11

Minister van justitie De Clerck, verkleed als cipier

gevangenis Brugge, afzonderingen, folter, praktijken, minister De Clerck, als cipier

ARCHIEF

Op 23 juli 2009 was minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) op bezoek in de gevangenis van Brugge voor opnames van het VRT-programma Volt.

Van zeven uur ‘s ochtends tot half een liep De Clerck er rond met een cipiersuniform om zo aan de lijve te ondervinden wat de job van cipier juist inhoudt. Rond half zes 's namiddag ontsnapten drie zware criminelen met de hulp van een helikopter uit de gevangenis van Brugge. De politie hield een klopjacht om de voortvluchtige criminelen weer te vinden.

De Clerck werd reeds herhaalde malen gecontacteerd vanwege de folter- en afzonderingspraktijken in de gevangenissen van Hasselt en Brugge maar heeft de slechte gewoonte om te zwijgen van zodra de grond onder de voeten hem wat te warm wordt.

Foto: Koninklijk Paleis Brussel

25-03-11

De geschiedenis van Libië

sarkozy-cohn-bendit.jpg

De New York Times heeft al een verhaaltje voor onze geschiedenisboekjes klaarliggen... Daniël Cohn-Bendit en Nicolas Sarkozy die het de laatste tijd erg goed met elkaar blijken te vinden, zullen geen geschiedenis maken met de militaire interventie in Libië. Ze worden niet eens vernoemd ! :)

Libya — Protests and Revolt (2011)
March 25, 2011

Libya, an oil-rich nation in North Africa, has been under the firm, if sometimes erratic, control of Col. Muammar el-Qaddafi since he seized power in 1969. But in February 2011, the unrest sweeping through much of the Arab world erupted in several Libyan cities. Though it began with a relatively organized core of antigovernment opponents in Benghazi, its spread to the capital of Tripoli was swift and spontaneous. Colonel Qaddafi lashed out with a level of violence unseen in either of the other uprisings, but an inchoate opposition cobbled together the semblance of a transitional government, fielded a makeshift rebel army and portrayed itself to the West and Libyans as an alternative to Colonel Qaddafi's four decades of freakish rule.
Momentum shifted quickly, however, and the rebels faced the possibilty of being outgunned and outnumbered in what increasingly looked like a mismatched civil war. As Colonel Qaddafi’s troops advanced to within 100 miles of Benghazi, the rebel stronghold in the west, the United Nations Security Council voted to authorize military action, a risky foreign intervention aimed at averting a bloody rout of the rebels by loyalist forces. On March 19, American and European forces began a broad campaign of strikes against Colonel Qaddafi and his government, unleashing warplanes and missiles in a military intervention on a scale not seen in the Arab world since the Iraq war.

http://topics.nytimes.com/top/news/international/countriesandterritories/libya/index.html